spot_imgspot_img

Related Posts

Top 5 This Week

CINEFIX #GUEST: ΣΙΝΕΜΑ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΕΜΣΤ

Μερικές ταινίες τις ξέρουμε απέξω. Άλλες περιμένουν ακόμα να ανακαλυφθούν.

Την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου, το Σινεμά Ξανά, σε συνεργασία με το ΕΜΣΤ, παρουσιάζει μια προβολή αφιερωμένη στο έργο της Εύας Στεφάνη. Η προβολή εντάσσεται στον ευρύτερο κύκλο προβολών της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, που προσκαλεί το κοινό να δει το ελληνικό σινεμά ξανά, μέσα από περισσότερες από 50 ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, από τη δεκαετία του ’50 έως σήμερα. Έξι πρόσωπα, από διαφορετικούς χώρους του σινεμά, καθένα με τη δική του ματιά και αφετηρία, επιμελούνται κι από ένα θεματικό αφιέρωμα.

Η Αφροδίτη Νικολαΐδου, Πανεπιστημιακός της Επικοινωνίας και των ΜΜΕ (ΕΚΠΑ), στη θεματική ενότητα «Αθήνα 1990s και 2000s: Η πόλη ανάμεσα;», συμπεριλαμβάνει τέσσερα μικρού μήκους ντοκιμαντέρ της Εύας Στεφανή. Πόσο ταιριαστό, μια και πρόκειται για μια δημιουργό που με διακριτική, παρατηρητική ματιά, στρέφεται σε ανθρώπους και κόσμους που συνήθως μένουν στο περιθώριο, αναζητώντας μέσα στην καθημερινότητα το παράδοξο, το υπαρξιακό, την ποίηση. Που δεν αντιμετωπίζει το ντοκιμαντέρ ως καταγραφή της πραγματικότητας, αλλά ως έναν τρόπο να την ξαναδούμε.

Ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ, 1993
Διάρκεια: 17’

Ο Πασχάλης είναι ράφτης στου Ψυρρή, πριν τα έργα ανάπλασης αλλάξουν για πάντα τη φυσιογνωμία της περιοχής.

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Φωτογραφία, Μοντάζ, Παραγωγή: Εύα Στεφανή

ΑΘΗΝΑΙ, 1995
Διάρκεια: 40’

Η ζωή στον Σταθμό Λαρίσης, μια ανοιξιάτικη βραδιά του 1995. Γυρισμένο κατά τη διάρκεια τεσσάρων εβδομάδων, αλλά υιοθετώντας τη χρονολογική δομή μίας και μόνο βραδιάς, το φιλμ αποτελεί μια πινακοθήκη προσώπων που συχνάζουν στον σταθμό: άστεγοι, φαντάροι, μετανάστες ορίζουν έναν χώρο συνάντησης και συνύπαρξης διαφορετικών κόσμων.

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Φωτογραφία: Εύα Στεφανή
Μοντάζ: Γκίντιον Μπόουλτινγκ
Παραγωγή: Ίλντικο Κέμενι

ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ, 2001
Διάρκεια: 25’

Μια αντισυμβατική και ανανεωτική ματιά πάνω στο απόλυτο σύμβολο της Αθήνας και της ελληνικότητας. Χρησιμοποιώντας ετερόκλητα υλικά (αρχειακό υλικό από κάμερες σούπερ 8, επίκαιρα, παλιές πορνογραφικές ταινίες), η ταινία «Ακρόπολις» είναι ένα πείραμα παραλληλισμού του «ιερού βράχου» με το γυναικείο σώμα. Επιχειρώντας αυτή τη σύνδεση, η ταινία αποτελεί ένα σχόλιο για τη χρόνια εκμετάλλευση του μνημείου για ιδεολογικούς λόγους, ενώ θέτει ερωτήματα για τη σχέση μεταξύ Ιστορίας και πορνογραφίας.

Αφηγητές η Κάτια Γέρου και ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης.

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Φωτογραφία, Παραγωγή: Εύα Στεφανή
Μοντάζ: Νίκος Μπίστινας

ΤΙ ΩΡΑ ΕΙΝΑΙ;, 2007
Διάρκεια: 26’

Δύο φίλοι συγκατοικούν στην περιοχή του Μεταξουργείου. Ένας τρόπος αστικής κατοίκησης που βασίζεται στη συντροφικότητα και τις παραδοξότητές της.

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Φωτογραφία, Παραγωγή: Εύα Στεφανή
Μοντάζ: Αλέξανδρος Σαμψωνίδης

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Εύα Στεφανή γεννήθηκε στις ΗΠΑ και ζει στην Αθήνα. Έχει σκηνοθετήσει πάνω από 30 ταινίες, που κινούνται μεταξύ εθνογραφικού και πειραματικού κινηματογράφου.

Το έργο της έχει προβληθεί σε πολλά φεστιβάλ ανά τον κόσμο αποσπώντας διεθνείς διακρίσεις (Oberhausen, Cinéma du Réel, FIPRESCI στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης κ.ά.), ενώ κινηματογραφικά φεστιβάλ όπως το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Ομπερχάουζεν και το L’Europe autour de l’Europe έχουν οργανώσει αφιερώματα στο έργο της. Από το 2000 και μετά έχει συμμετάσχει σε διεθνείς εικαστικές εκθέσεις, με σημαντικότερες την documenta 14 και την Μπιενάλε της Βενετίας. Το τελευταίο της εικαστικό έργο, με τίτλο «Το Φωτεινό Σπήλαιο», είναι μια εγκατάσταση που δημιουργήθηκε μετά από ανάθεση του ΕΜΣΤ, στο πλαίσιο του κύκλου εκθέσεων «Κι αν οι γυναίκες κυβερνούσαν τον κόσμο;».

Εκτός από την καλλιτεχνική της δραστηριότητα, η Εύα Στεφανή είναι καθηγήτρια κινηματογράφου στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στο ΕΚΠΑ και διευθύνει την κινηματογραφική σειρά στις εκδόσεις Πατάκη. Έχει γράψει δύο βιβλία για το ντοκιμαντέρ («10 Κείμενα για το Ντοκιμαντέρ», «Ντοκιμαντέρ: Το Παιχνίδι της Παρατήρησης», Πατάκης) και ένα βιβλίο ποιητικής πρόζας («Τα Μαλλιά του Φιν», Πόλις).

Σπούδασε στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές θεωρίας κινηματογράφου και ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (NYU) και κινηματογράφου με έμφαση στο ντοκιμαντέρ στη σχολή Ateliers Varan του Παρισιού και στο National Film & Television School της Μεγάλης Βρετανίας. Η διδακτορική της διατριβή αφορά τις αναπαραστάσεις της Ελλάδας στον εθνογραφικό κινηματογράφο 1960-1980. (Πάντειο, 1997).

Η τελευταία της ταινία, με τίτλο «Οι Πρόγονοι», είναι μία παραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, που προβλήθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ στην Πειραιώς 260, τον Ιούλιο 2026.

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ

Popular Articles