Πέθανε ο Ιταλός πρωτοπόρος σκηνοθέτης ερωτικών ταινιών Τίντο Μπρας σε ηλικία 93 ετών: Έργα του το «Salon Kitty» και ο «Καλιγούλας»

Πέθανε στη Ρώμη, σε ηλικία 93 ετών, ο Ιταλός σκηνοθέτης Τίντο Μπρας, ο οποίος έγινε ευρύτερα γνωστός για τις ερωτικές ταινίες του κατά τη δεκαετία του 1970, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον «Καλιγούλα» του 1979. Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσαν την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου στο ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA η σύζυγός του, Κατερίνα Βάρτσι, και τα παιδιά του, Μπονιφάτσιο και Μπεατρίτσε Μπρας.

Ο Τίντο Μπρας γεννήθηκε το 1933 στο Μιλάνο, σε οικογένεια με καταγωγή από τη Βενετία. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Νομική στην Πάντοβα και μετακόμισε το 1957 στο Παρίσι. Εκεί ήρθε σε επαφή με τη Γαλλική Ταινιοθήκη και εντάχθηκε στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Νέου Κύματος (Nouvelle Vague). Παράλληλα, εργάστηκε ως βοηθός των σκηνοθετών Γιόρις Ίβενς και Ρομπέρτο Ροσελίνι.

Το σκηνοθετικό του ντεμπούτο πραγματοποιήθηκε το 1963 με την ταινία «In Capo Al Mondo», η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε «Chi Lavora è Perduto». Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Βενετία και παρακολουθεί τη ζωή ενός νεαρού άνεργου με αντικοινωνικές τάσεις.

Η ταινία προκάλεσε αντιδράσεις, σηματοδοτώντας την πρώτη από μια σειρά συγκρούσεων που θα αντιμετώπιζε ο Μπρας στην καριέρα του, εξαιτίας των αντισυμβατικών αντιλήψεών του και της ελευθεριακής του προσέγγισης στην τέχνη.

Από τον πειραματικό κινηματογράφο στις ερωτικές ταινίες

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Μπρας επικεντρώθηκε κυρίως στον πειραματικό και πρωτοποριακό κινηματογράφο.

Ανάμεσα στις δημιουργίες του εκείνης της περιόδου περιλαμβάνονται δύο πειραματικές ταινίες μικρού μήκους, οι «Tempo Libero» και «Tempo Lavorativo», τις οποίες γύρισε έπειτα από ανάθεση του Ιταλού συγγραφέα και διανοούμενου Ουμπέρτο Έκο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της επόμενης, πέρασε μεγάλο μέρος του χρόνου του στο Λονδίνο, όπου γύρισε τρεις ταινίες: «Deadly Sweet» (1967), «Attraction» (1969) και «Dropout» (1970).

Μάλιστα, μια ψηφιακά αποκατεστημένη έκδοση 4K του «Deadly Sweet», με πρωταγωνιστές τον Ζαν-Λουί Τρεντινιάν και την Έβα Άουλιν, προβλήθηκε φέτος στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, στο πλαίσιο του προγράμματος Venice Classics.

Το θρίλερ αφηγείται την ιστορία μιας σύντομης συνάντησης ανάμεσα σε έναν απογοητευμένο άνδρα και μια νεαρή γυναίκα χωρίς αυταπάτες, μετά τη δολοφονία του ιδιοκτήτη ενός νυχτερινού κέντρου στο Λονδίνο.

Ο «Καλιγούλας» και η μεγάλη σύγκρουση για τις ερωτικές σκηνές

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο Τίντο Μπρας πέρασε σε μια νέα δημιουργική περίοδο, αποκτώντας ακόμη μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα, αλλά και προκαλώντας έντονες αντιδράσεις, με ιστορικές ταινίες ερωτικού περιεχομένου που απέκτησαν με τα χρόνια χαρακτήρα cult.

Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το «Salon Kitty» (1976) και ο «Καλιγούλας» (1979), ενώ ακολούθησε το «The Key» (1983), μια ελεύθερη κινηματογραφική διασκευή μυθιστορήματος του Ιάπωνα συγγραφέα Τζουνιτσίρο Τανιζάκι. Ο «Καλιγούλας», με προϋπολογισμό 25 εκατομμυρίων δολαρίων το 1979, θεωρήθηκε μία από τις ακριβότερες ανεξάρτητες κινηματογραφικές παραγωγές που είχαν πραγματοποιηθεί μέχρι τότε.

Ωστόσο, η δημιουργία της ταινίας σημαδεύτηκε από μια έντονη διαμάχη ανάμεσα στον σεναριογράφο Γκορ Βιντάλ, τον Μπρας και τον παραγωγό και χρηματοδότη της, Μπομπ Γκουτσιόνε, ιδρυτή του περιοδικού Penthouse. Η σύγκρουση ξέσπασε όταν ο Γκουτσιόνε πρόσθεσε σκηνές σεξουαλικού περιεχομένου χωρίς προσομοίωση κατά το στάδιο της μεταπαραγωγής, αλλοιώνοντας, σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, τον αρχικό χαρακτήρα του έργου.

Ο Γκορ Βιντάλ ζήτησε να αφαιρεθεί το όνομά του από τους τίτλους της ταινίας, ενώ και ο ίδιος ο Μπρας αποστασιοποιήθηκε από το τελικό αποτέλεσμα, θεωρώντας ότι οι παρεμβάσεις του παραγωγού αποτελούσαν προδοσία του αρχικού καλλιτεχνικού του οράματος.

Το 2023 παρουσιάστηκε στο τμήμα Cannes Classics του Φεστιβάλ Καννών μια νέα μονταρισμένη εκδοχή της ταινίας, με τίτλο «Caligula: The Ultimate Cut», από την οποία είχαν αφαιρεθεί οι πρόσθετες σκηνές του Γκουτσιόνε.

Η κινηματογραφική του πορεία μέχρι τα τελευταία χρόνια

Παρά τις αντιδράσεις που συνόδευσαν μεγάλο μέρος της φιλμογραφίας του, ο Τίντο Μπρας συνέχισε να δραστηριοποιείται στον κινηματογράφο και μετά το 2000, παραμένοντας πιστός στη θεματολογία που τον είχε καθιερώσει. Στα τελευταία έργα του περιλαμβάνονται ερωτικές ταινίες, όπως τα «Monamour», «Kick the Cock» και «Hotel Courbet».

Με μια καριέρα που ξεκίνησε από τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο της πρωτοπορίας και εξελίχθηκε σε μια σειρά από τολμηρές και συχνά αμφιλεγόμενες παραγωγές, ο Μπρας άφησε το δικό του ιδιαίτερο αποτύπωμα στην ιστορία του ιταλικού σινεμά.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ