FORMULA 1
AP Photo/Fernando Llano
Ο Σαρλ Λεκλέρ διατήρησε τη Ferrari στην πρώτη θέση και στη 2η περίοδο των ελεύθερων δοκιμών του GP Μεξικού, του 19ου φετινού γύρου της Formula 1. Αυτή τη φορά, ωστόσο, το περιθώριό του ήταν περιορισμένο, καθώς McLaren και Mercedes πλησίασαν τον Μονεγάσκο στο ένα δέκατο του δευτερολέπτου. Ένα δέκατο πιο πίσω βρέθηκε ο Κίμι Αντονέλι και ακόμη ένα ο Μαξ Φερστάπεν.
Η προσομοίωση των κατατακτήριων δοκιμών με τη μαλακή γόμα ανέδειξε τις μικρές αποστάσεις ανάμεσα στις τέσσερις κορυφαίες ομάδες της Formula 1 στην πίστα των Ερμάνος Ροντρίγκεζ. Η διαδρομή στην Πόλη του Μεξικού φιλοξενεί αυτό το τριήμερο τον 19ο αγώνα του φετινού πρωταθλήματος. Πίσω από τους Λεκλέρ και Νόρις, που κατέγραψαν τους δύο καλύτερους χρόνους, παρατάχθηκαν οι δύο Mercedes και οι δύο Red Bull, με τον Ιζάκ Χάτζαρ να απέχει ένα δέκατο από τον Μαξ Φερστάπεν.
Οι Racing Bulls και Alpine συμπλήρωσαν την οκτάδα, σε μια κατάταξη από τη μάχη της κορυφής της οποίας έλειπαν δύο οδηγοί των κορυφαίων ομάδων. Ο Όσκαρ Πιάστρι εξακολουθούσε να αναζητεί τις κατάλληλες ρυθμίσεις ώστε να προσαρμόσει την MCL40 στα μέτρα του, ενώ ο Λιούις Χάμιλτον υποχρεώθηκε να σταματήσει πρόωρα το FP2 στην άκρη της πίστας, εξαιτίας προβλήματος στη μονάδα ισχύος της Ferrari του.
Ο Αυστραλός περιορίστηκε έτσι στη 10η θέση και ο Βρετανός στην 11η. Αμέσως πίσω τους βρέθηκε ο Φερνάντο Αλόνσο, του οποίου ο 12ος χρόνος ξεχώρισε κυρίως για την απόσταση των 8 δεκάτων του δευτερολέπτου από τον Λεκλέρ, έστω κι αν η συγκεκριμένη διαφορά δεν μπορεί να θεωρηθεί αντιπροσωπευτική.
Ο Λεκλέρ έκλεισε την πρώτη ημέρα στο Μεξικό χωρίς να χάσει την πρωτιά σε καμία από τις δύο περιόδους. Στο FP1 είχε σημειώσει 1:18.128, ενώ στο FP2 του Autodromo Hermanos Rodríguez βελτίωσε την επίδοσή του σε 1:17.827. Ο Νόρις έμεινε κοντά του, παρότι συγκαταλεγόταν στους 10 οδηγούς που είχαν παραδώσει το μονοθέσιό τους σε έναν rookie στην πρώτη περίοδο ελεύθερων δοκιμών.
Στο FP2, πάντως, η σύνθεση των συμμετοχών επανήλθε στη συνηθισμένη της μορφή. Πολλοί οδηγοί βγήκαν από νωρίς στην πίστα για τη δεύτερη ωριαία περίοδο, κάτι που δεν προκάλεσε έκπληξη, ενώ ήδη από τα πρώτα λεπτά χρησιμοποιήθηκαν και οι τρεις γόμες.
Ο Χάμιλτον, με τη μέση γόμα, έθεσε αρχικά τον ταχύτερο χρόνο στο 1:18.741. Η επίδοσή του ήταν κατά 0,498’’ καλύτερη από εκείνη του δεύτερου Πιάστρι, ο οποίος είχε επιλέξει τη σκληρή γόμα για τη McLaren του. Όπως όμως είχε συμβεί και στο FP1, η εξέλιξη της πίστας επηρέαζε σημαντικά τους χρόνους στη διαδρομή χαμηλής πρόσφυσης.
Ο Λεκλέρ βελτίωσε σύντομα την επίδοση του ομόσταβλού του κατά 0,484’’, φτάνοντας στο 1:18.257 με τη μέση γόμα. Από τους οδηγούς που είχαν χρησιμοποιήσει τη μαλακή στα πρώτα λεπτά, ταχύτερος ήταν ο Μαξ Φερστάπεν, ο οποίος βρισκόταν στην έκτη θέση με 1:19.312.
Λίγο αργότερα, στο 15ο λεπτό, ο οδηγός της Red Bull ενεπλάκη στο περιστατικό που έφερε την κόκκινη σημαία. Ο Φερστάπεν επέλεξε να δώσει μάχη τροχό με τροχό με τον Λίαμ Λόσον της Racing Bulls στο τμήμα της πίστας μέσα στο στάδιο του Foro Sol. Η τεταμένη μονομαχία κατέληξε σε επαφή των δύο μονοθεσίων, με θραύσματα να σκορπίζονται στην πίστα.
Η διαδικασία διακόπηκε για πέντε λεπτά, προκειμένου να καθαριστεί η διαδρομή, και στη συνέχεια εμφανίστηκαν ξανά οι πράσινες σημαίες. Ο Κίμι, με τη μέση γόμα, τοποθετήθηκε γρήγορα ανάμεσα στις δύο Ferrari, καταγράφοντας 1:18.559 και μένοντας 0,302 δευτερόλεπτα πίσω από τον Λεκλέρ.
Ο Μονεγάσκος επιχείρησε στη συνέχεια να αυξήσει το προβάδισμά του με τη μαλακή γόμα, πετυχαίνοντας μοβ χρόνους στα δύο πρώτα τμήματα. Η προσπάθεια, όμως, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς βγήκε εκτός γραμμής στο κομμάτι του σταδίου και εγκατέλειψε τον γύρο του. Η χαμένη ευκαιρία τού κόστισε προσωρινά την κορυφή: ο Νόρις, επίσης με μαλακή γόμα πλέον, πέρασε πρώτος μετά τη συμπλήρωση 25 λεπτών, με 1:18.161.
Δεν ήταν η μοναδική άκαρπη προσπάθεια του Λεκλέρ, ο οποίος λίγο νωρίτερα είχε μπλοκάρει τα φρένα στη στροφή 1 και είχε διακόψει ακόμη έναν γρήγορο γύρο. Στη συνέχεια, ο Πιάστρι σημείωσε 1:18.896 με τη μαλακή γόμα και βρέθηκε ανάμεσα στις δύο Ferrari.
Την ίδια ώρα, το πρόβλημα του Χάμιλτον εξελισσόταν σε πρόωρο τέλος της περιόδου του. Ο Βρετανός άρχισε να χάνει ισχύ από τον κινητήρα της Ferrari στην κεντρική ευθεία και, έπειτα από 28 λεπτά, σταμάτησε στην έξοδο της στροφής 3, ακολουθώντας την εντολή της Ferrari και του μηχανικού του, Κάρλο Σάντι. Η ακινητοποίησή του οδήγησε σε μια σύντομη περίοδο Εικονικού Αυτοκινήτου Ασφαλείας (VSC).
Στο δεύτερο μισό του FP2, οι επιδόσεις με τη μαλακή γόμα συνέχισαν να βελτιώνονται. Ο Λεκλέρ κατέβασε τον χρόνο αναφοράς κατά 0,195 δευτερόλεπτα, στο 1:17.966, και στον επόμενο γύρο βελτιώθηκε εκ νέου, σημειώνοντας 1:17.827. Με αυτή την επίδοση απέκτησε προβάδισμα 0,103 δευτερολέπτων από τον δεύτερο Νόρις.
Όταν απέμεναν 20 λεπτά, οι προσπάθειες με τη μαλακή γόμα ολοκληρώθηκαν και οι οδηγοί στράφηκαν στις προσομοιώσεις αγώνα με πολλά καύσιμα. Αυτή η τελευταία φάση δεν έφερε αλλαγές στην κορυφή της κατάταξης.
Ο Λεκλέρ παρέμεινε πρώτος, μπροστά από τον Νόρις και το 1:17.930 του. Ο οδηγός της McLaren είχε οριακή διαφορά μόλις 0,003 δευτερολέπτων από τον τρίτο Τζορτζ Ράσελ. Ο Κίμι Αντονέλι, ομόσταβλος του Ράσελ στη Mercedes, ο οποίος χρειάζεται μόλις την 9η θέση στο GP του Μεξικού για να στεφθεί πρωταθλητής, έκλεισε την περίοδο τέταρτος με 1:18.044.
Την πέμπτη θέση κατέλαβε ο Φερστάπεν με 1:18.138, ενώ ο Ιζάκ Χάτζαρ ολοκλήρωσε την εξάδα με 1:18.237, οδηγώντας το δεύτερο μονοθέσιο της Red Bull.
