Τίτλος ταινίας: «DJ Βοσκός» («DJ Ahmed»)
Σύνοψη: Πώς μπορεί να οργανωθεί ένα βουκολικό dance party, κάπου στα Βαλκάνια; Αναλαμβάνει να το δείξει ο δεκαπεντάχρονος Αχμέντ, σε ρόλο DJ την ώρα που βόσκει τα πρόβατά του. Συμπαραστάτης της προσπάθειας, μια όμορφη συνομίληκή του, με παρόμοιες ανησυχίες, επιθυμώντας να ξεφύγει από την καθημερινότητα του χωριού.
Σκηνοθεσία: Γκεόργκι Ουνκόφσκι
Παίζουν: Άγκους Άγκουσεφ, Αρίφ Γιακούπ
Μοιάζει με ένα παραμύθι για εφήβους το «DJ Βοσκός», καθώς τοποθετείται κάπου στα Βαλκάνια, ακριβώς για να μην καθηλωθεί η αφήγηση στην απεικόνιση συγκεκριμένης περιοχής, προς χάριν της φαντασίας. Ωστόσο, η ιστορία των δύο ερωτευμένων νεαρών περιβάλλεται από κατοίκους κολλημένους σε πατροπαράδοτες αρχές, που μοιραία τους φέρνουν απέναντι στις νεανικές ανησυχίες. Θα μπορούσε να εξελίσσεται στα βάθη της Ανατολίας (όπως προδίδει και η γλώσσα που χρησιμοποιούν, αλλά και η διακριτική παρουσία της σημαίων), την ώρα που σκηνοθέτης είναι ο Γκεόργκι Ουνκόφσκι από τη Βόρεια Μακεδονία.
Όπως και να ‘χει, η συγκεκριμένη επιλογή βοηθάει πράγματι στο παραμυθένιο σκηνικό, το οποίο στήνεται κάποιες στιγμές, με εντυπωσιακούς φωτισμούς και ντεκόρ, συνοδευόμενα από «μπιτάτη» μουσική.
Είναι αυτή που φέρνει κοντά τους δύο νέους και τους οδηγεί στη μικρή επανάστασή τους, απέναντι στην οπισθοδρομική κοινωνία μιας επαρχίας.
Εξεπίτηδες όλο το «μαγικό» της ιστορίας της μουσικής και του έρωτα προσγειώνεται πάνω στο τραχύ έδαφος της στενομυαλιάς και συντρίβεται. Ένα παραμύθι, όμως, θέλει τους ήρωές του να ζουν καλά και η τελική σκηνή μάλλον επαναφέρει τα πράγματα στο φως.
Όλα τα προηγούμενα θα μπορούσαν να συνθέσουν το ολοκληρωμένο υλικό μιας ευχάριστης δημιουργίας (ευχάριστη είναι, ούτως ή άλλως, η ταινία), στην οποία το δράμα και το κωμικό θα συνυπάρχουν.
Όχι πως αυτό δεν αποτελεί τον κύριο στόχο του Ουνκόφσκι, αλλά τώρα μοιάζει αμήχανος στο πως θα τα φέρει σε ισορροπία. Διαθέτοντας μεγάλη εμπειρία στη διαφήμιση, επιλέγει την αμεσότητα, την επεξηγηματική δομή του παραμυθιού («οι κάτοικοι του χωριού δεν γοητεύονται από τον χορό των κοριτσιών, επειδή είναι κακοί»), εις βάρος των χαρακτήρων.
Αυτοί περιμένουν ακόμη να αποκτήσουν κινηματογραφική σάρκα και οστά. Να μοιάσουν με τους ήρωες άλλων έργων, με παρόμοια φιλοσοφία, στις ίδιες περιοχές. Όταν τα πρόσωπα και οι πράξεις τους γίνονται ανάγλυφα του τόπου, αλλά και των χαρακτήρων τους.
Εδώ, το slow motion και ο ρυθμός της μουσικής γίνονται εικόνες διαφημιστικής εκστρατείας υπέρ των έντονων συναισθημάτων των νέων, κόντρα στην παγωμάρα των ηλικιωμένων. Και το ενδιάμεσο, η ιστορία της οργάνωσης του πάρτι, της επανάστασης με το «τολμηρό» χορευτικό, του προξενειού, κόντρα στην επιθυμία της κοπέλας, καταλήγουν αβαθείς και επιφανειακές, χωρίς τη δύναμη που θα μπορούσαν να κρύβουν.
Μένουν οι σκηνές, ανάμεσα στην πραγματικότητα και στη φαντασία, όπου οι δύο νέοι ονειρεύονται και είναι ξύπνιοι, ταυτόχρονα.
Η ρυθμικότητα της κάμερας και του μοντάζ μπορούν και τους συνοδεύουν με χορευτικό τρόπο, μπαίνουν για λίγο στον κόσμο των επιθυμιών τους.
Από κεκτημένη ταχύτητα, ο σκηνοθέτης απλώνει το παραμύθι και έξω από το όνειρο, ακυρώνοντας ακόμη και αυτόν τον σκληρό κόσμο της πραγματικότητας, μεταποιώντας τον σε γραφικό.
Αξιολόγηση: **
Διαβάστε επίσης
«I Play Rocky»: Κυκλοφόρησε το πρώτο trailer για την απίστευτη ιστορία του Sylvester Stallone (video)
«The Batman Part II»: Νέα αναβολή πρεμιέρας για το 2028 (Video)
Σαμ Νιλ: Από τι πέθανε ο ηθοποιός που είχε νικήσει τον καρκίνο
Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
