Υπόθεση Μαζωνάκη: «Δεν κρύβαμε το μηχάνημα στους ελέγχους, σβήναμε τα ραντεβού στο τέλος κάθε μέρας» λέει η γραμματέας του ιατρείου στο Κολωνάκι

Μία από τις γραμματείς του ιατρείου της Καρνεάδου στο Κολωνάκι όπου έχασε την ζωή του ο Γιώργος Μαζωνάκης, δίνει τη δική της μαρτυρία για όσα συνέβησαν. Μιλάει για το σβήσιμο των ραντεβού, για το τι ώρα είδε τον τραγουδιστή στο ιατρείο αλλά και για την κατάσταση που επικρατούσε σε αυτό.

Πρόκειται για την γραμματέα του 58χρονου γιατρού, Ηλία Θεοδωρόπουλου, η οποία περιγράφει λεπτό προς λεπτό την εικόνα που είχε μέχρι τη στιγμή που αποχώρησε από το ιατρείο. Η ίδια επιβεβαιώνει ότι είδε και χαιρέτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη, ο οποίος, όπως αναφέρει, είχε φτάσει στο ιατρείο περίπου μεταξύ 14:00 και 14:30, ενώ υποστηρίζει ότι μέχρι τη δική της αποχώρηση, λίγο μετά τις 15:18, επικρατούσε ηρεμία.

Η γραμματέας μιλώντας στο Mega, αναφέρεται ακόμη στο ηλεκτροφυσιολογικό μηχάνημα και στο ιστορικό των εξετάσεων που καταγράφεται σε αυτό, εξηγώντας ποια προσωπικά και ιατρικά στοιχεία αποθηκεύονταν στο σύστημα και υποστηρίζοντας ότι το μηχάνημα δεν ήταν κάτι που μπορούσε να κρυφτεί, καθώς αποτελούσε μέρος της λειτουργίας του ιατρείου και υπήρχε σχετική ιστοσελίδα προβολής του.

Παράλληλα, δίνει τη δική της περιγραφή για τις τελευταίες ώρες πριν από την τραγική εξέλιξη, αναφέροντας ότι ο γιατρός είχε φύγει για φαγητό περίπου στις 14:00, επέστρεψε στο ιατρείο λίγο πριν τις 15:00 και στη συνέχεια ξάπλωσε στον κεντρικό καναπέ του σαλονιού, καθώς δεν υπήρχαν άλλοι ασθενείς εκείνη την ώρα. Όπως λέει, μέχρι τη στιγμή που έφυγε η ίδια, η κατάσταση στο ιατρείο ήταν ήρεμη.

Δείτε το βίντεο

Αναλυτικά όσα είπε η γυναίκα

«Ναι, τον χαιρέτησα. Αφού εγώ έφυγα 15:18 – 15:25, όπως έχω πει και στην κατάθεσή μου και ο Μαζωνάκης είχα πει ότι ήρθε στο ιατρείο στο μισάωρο 14:00 με 14:30. Δεν θυμάμαι ακριβώς την ώρα. Είχα πει 14:00 με 14:30. Φυσικά και τον είδα. Φυσικά και τον χαιρέτησα, τον καλησπέρισα, τον καλωσόρισα και μετά από λίγο, αφού είδε κι άλλον έναν γνωστό του μέσα στο ιατρείο και χαιρετηθήκανε, προφανώς ο άνθρωπος έχει δώσει ήδη κατάθεση. Μετά εγώ έφυγα. Πέρασε μέσα στην κυρία Γ… και έφυγα. Μέχρι την ώρα που έφυγα όλα ήταν ήσυχα. Ο γιατρός (ο 58χρονος) ήταν ξαπλωμένος στον καναπέ και χαλάρωνε, 15:20».

(Την Τρίτη) ήξερα ότι θα ερχότανε. Ήξερα ότι θα ερχότανε, αλλά δεν ξέρω αν ήρθε τελικά. Δεν είναι στην ώρα της βάρδιας μου. Υπάρχουν λίστες, αλλά όταν γίνεται το ραντεβού είναι στο τέλος της ημέρας, πάντα τα σβήναμε. Ανέκαθεν. Είχε ξαναέρθει στο παρελθόν πριν αρκετά χρόνια. Λυπάμαι πάρα πολύ που τον χάσαμε και που ‘έφυγε’ από τη ζωή. Το θεωρώ μία πάρα πολύ κακή συγκυρία κι ένα κακό timing.

Υπάρχει ιστορικό στο μηχάνημα μέσα που γίνεται η εξέταση, ο ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος. Είναι αυτό με τα δύο αυτοκολλητάκια που μπαίνουν στο μέτωπο και μετά ακουμπάς τα χέρια και τα πόδια σε κάτι μεταλλικές πλάκες. Αυτό είναι είδος σκαναρίσματος, όπως έχουν πει και από ό,τι έχω ακούσει και οι ασθενείς που έχουν έρθει και έχουν μιλήσει. Εκεί μέσα κρατιέται όλο το database, το ονοματεπώνυμο, η ημερομηνία γέννησης, το κινητό, ύψος και βάρος. Δεν κρατάγαμε πουθενά αλλού δεύτερο. Ακόμα και κάποιο τηλέφωνο να θέλαμε εμείς, γιατί να έπρεπε να πάρουμε εμείς κάποιο τηλέφωνο, το βλέπαμε από εκεί», λέει η ίδια, και συμπληρώνει:

«Έχω πέσει πάνω σε έλεγχο, ναι. Φυσικά, είχε τύχει δηλαδή να ανοίξω. Από κει και πέρα δεν ξέρω τι γινότανε. Το μηχάνημα πάντως σίγουρα σε καμία περίπτωση δεν κρυβόταν. Υπήρχε ένα site το οποίο διαφημιζόταν από εδώ μέχρι την Αυστραλία. Είναι αστείο. Δεν είναι κι ένα μηχάνημα που είναι ένα μηχανηματάκι, το βάζω στην τσέπη μου και το κρύβω».

«Ο κύριος Μ… (ο ασθενής) είχε ραντεβού 15:30 αν θυμάμαι καλά. Ο γιατρός είχε ξαπλώσει για λίγο να χαλαρώσει, να ξεκουραστεί πριν έρθει το επόμενό του ραντεβού. Ο άνθρωπος ήταν ξαπλωμένος στον καναπέ, είχε κλειστά τα μάτια του για λίγο. Ανοίγω εγώ την πόρτα, αλλά επειδή κάνει τον θόρυβο αυτόν όταν έχουμε συναγερμό που κάνουν οι πόρτες, το ακούει, ανοίγει τα μάτια του, τον χαιρετάω και ψιθυριστά κιόλας λέω ‘γεια σας, καλή συνέχεια’ κι έφυγα. Κι ο άνθρωπος ήταν ακόμα εκεί. Ξαπλωμένος ο κύριος Θ… στον καναπέ. Μέχρι την ώρα που έφυγα εγώ ήταν μέσα η κυρία Γ… υπήρχε και μία τέτοια σιωπή. Δηλαδή σας λέω, ο γιατρός ήταν ξαπλωμένος. Υπήρχε ένα ωραίο κλίμα μέσα. Τι να σας πω;».

«Πήγε να φάει 2 η ώρα. Του είχα κλείσει εγώ το τραπέζι να πάει να φάει. Πήγε, έφαγε όπως είδαμε κιόλας. Πρέπει να έφυγε γύρω στις τρεις παρά, τρεις παρά δέκα, τρεις. Γύρισε στο ιατρείο του. Δεν ξέρω τι ακριβώς έκανε και μετά από λίγο ξάπλωσε να ξεκουραστεί μέχρι να έρθει το επόμενο του ραντεβού. Στον κεντρικό καναπέ του σαλονιού γιατί δεν υπήρχε κόσμος κανείς εκείνη την ώρα. Η κυρία (…) ήταν μέσα με κλειστή την πόρτα και επικρατούσε ησυχία και ηρεμία».

«Αυτό ήταν όντως πάρα πολύ περίεργο. Ναι μεν μπορεί να είναι μια συνήθης διαδικασία που κάνουνε τα κορίτσια πριν κλείσουν ή πριν φύγουν ή όταν φεύγει ένας ασθενής για να υπάρχει, ένα είδος αποστείρωσης. Αλλά τώρα αυτό ή το κάνανε μηχανικά, δεν το έχω συζητήσει μαζί τους. Εγώ με το δικό μου το μυαλό λέω είτε το κάνανε μηχανικά, αυτόματα και πάνω στη μ… εκείνης της στιγμής που τις διακατέχει απόλυτο άγχος και τη σύγχυση, είτε αν τους το είπαν οι γιατροί δεν το γνωρίζω», κατέληξε.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ