spot_imgspot_img

Related Posts

Top 5 This Week

Στο «Θάλασσα από Γυαλί» βρίσκεται κρυμμένη η βία, αλλά και η συντροφικότητα

Στο «Θάλασσα από Γυαλί» βρίσκεται κρυμμένη η βία, αλλά και η συντροφικότητα

Το τρυφερό νεο-νουάρ του Αλέξη Αλεξίου ταξίδεψε στο Εδιμβούργο και τη Θεσσαλονίκη και τώρα έρχεται στις αίθουσες

15.11.2026

Τα τελευταία χρόνια, παρακολουθούμε όλο και πιο διεισδυτικές ματιές στο γυναικείο βίωμα, ταινίες πιο επικριτικές απέναντι στην πατριαρχία και πιο πρόθυμες να αναδείξουν διαφορετικές γυναικείες εμπειρίες. Στη «Θάλασσα από Γυαλί», την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Αλέξη Αλεξίου («Ιστορία 52», «Τετάρτη 04:45»), μια τέτοια ιστορία συντροφικότητας αναπτύσσεται ανάμεσα σε δύο γυναίκες, σε ένα περιβάλλον που καθορίζεται από τη βία και τις πολλαπλές εκφάνσεις της.

Για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, η Βαγγελιώ (Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη) αποφασίζει να πάει διακοπές μόνη της. Ο κακοποιητικός άνδρας της μόλις πέθανε, αφήνοντάς τη να διαχειριστεί μόνη της την περίπλοκη σχέση που έχει διαμορφωθεί ανάμεσα στην ίδια και τα παιδιά της ως απόρροια της κακοποίησης. Λίγο έξω από τη Χαλκίδα, σε ένα ερημωμένο παραθαλάσσιο θέρετρο, γνωρίζει τη Βίκυ (Χριστιάνα Ματέλσκα Τόκα), μια εικοσιτριάχρονη που ζει φροντίζοντας και υπομένοντας τον αλκοολικό πατέρα της. Οι δύο γυναίκες θα ανακαλύψουν η μία στην άλλη μια συντροφικότητα βασισμένη σε ένα κοινό βίωμα που θα γεφυρώσει τις διαφορές στις ζωές τους. Όταν, όμως, η Βαγγελιώ θα χρειαστεί να προστατεύσει τη Βίκυ, η σχέση τους θα εξελιχθεί σε μια απροσδόκητη συμμαχία.

Μια οικεία Ελλάδα

Ο Αλεξίου, με την Αφροδίτη Νικολαΐδου να συνυπογράφει το σενάριο, στήνει με προσοχή έναν οικείο κόσμο της ελληνικής επαρχίας. Εν αναμονή της επόμενης τουριστικής σεζόν, ο «Αμερικάνος», το οικογενειακό εστιατόριο του πατέρα της Βίκυς, μοιάζει με ένα μέρος ξεχασμένο από τον χρόνο, άδειο από ανθρώπους και αφιλόξενο. Η ίδια αίσθηση διαπερνά ολόκληρη την τοπική κοινωνία. Καθοριστική για τη διαμόρφωση αυτού του κόσμου είναι η φωτογραφία του Σίμου Σακερτζή, ο οποίος, ανά στιγμές, αποτυπώνει την μπλε και πράσινη Εύβοια ως κάτι απόκοσμο.

Σε μια χαρακτηριστική σκηνή, μετά από έναν χωρισμό που μοιάζει να επιβάλλεται από τον πατέρα της περισσότερο απ’ ό,τι απ’ την ίδια, το αμάξι της Βίκυς κολλάει σε έναν βάλτο. Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει στην ταινία, αλλά δε θα είναι η τελευταία: για πολλούς από τους ήρωες, υπάρχει κάτι το στάσιμο στον τρόπο βιώνουν τη ζωή τους: σαν να υφίστανται όσα τους συμβαίνουν χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν την πορεία τους. Ο ίδιος ο Αμερικάνος (στον ρόλο ο Μιχάλης Ιατρόπουλος) περνά τον χρόνο του πίνοντας αλκοόλ μαζί με τους φίλους του, τον Παντελή, έναν ξεπεσμένο αστυνομικό (Νίκος Γεωργάκης) και τον Αποστόλη, έναν πεισματάρη άρρωστο που κουβαλάει μαζί του μια φιάλη οξυγόνου και αγνοεί τις συστάσεις των γιατρών του (Δημήτρης Τζουμάκης).

Μία άλλη άλλη πλευρά της βίας

Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες πλευρές της «Θάλασσας από Γυαλί» είναι ο τρόπος που δεν δικαιολογεί τη βία, αλλά αφήνει λίγο χώρο στην άκρη της οθόνης μας για να αναρωτηθούμε για τις συνθήκες που επιτρέπουν την ύπαρξή της, για το ποιος τη βιώνει, πώς αναπαράγεται ακόμη και χωρίς να το θέλουμε. Ο ομοφοβικός πατέρας της Βίκυς βρίσκεται κι αυτός εγκλωβισμένος σε μια δική του εκδοχή της πατριαρχίας, ενώ η ίδια η Βαγγελιώ «απέτυχε» να δημιουργήσει ένα ασφαλές σπίτι για τα παιδιά της  ή, χρόνια αργότερα, να συζητήσει μαζί τους για όσα συνέβησαν. Μπορεί στο επίκεντρο της ταινίας να βρίσκονται δύο γυναίκες και μια εμπειρία δυσοίωνα γνώριμη, αλλά η πολυπλοκότητα ακόμη και των πιο περιφερειακών χαρακτήρων δίνουν μια ουσιαστική υπόσταση στην ιστορία.

Οι δικές μας Θέλμα και Λουίζ

Μεγάλο μέρος της γοητείας της ταινίας, πάντως, βρίσκεται στη συντροφικότητα και τη χημεία των πρωταγωνιστριών της. Η Ματέλσκα Τόκα, στο μεγάλο μήκους κινηματογραφικό ντεμπούτο της, φέρνει στο ρόλο της δυναμικής Βίκυς μια προσγειωμένη φρεσκάδα, χωρίς να στερεί από τον χαρακτήρα την ευαλωτότητά του. Η νεαρή ηθοποιός στέκεται επάξια απέναντι σε μια (βραβευμένη με Ίρις) Ανδρεαδάκη, η οποία καταφέρνει να βρει την ισορροπία ανάμεσα στην αδράνεια και την αντίδραση, την αφοπλιστική ενοχή και την πράξη. Οι ερμηνείες τους δεν κάνουν μονάχα την «παράδοξη» σύνδεση να μοιάζει πειστική, αλλά καθιστούν και το τέλος της ταινίας ακόμη πιο συγκινητικό.

Αν υπάρχει ένα σημείο στο οποίο η «Θάλασσα από Γυαλί» χάνει τον βηματισμό της, αυτό είναι ο χρόνος της αφηγηματικής της εξέλιξης. Στην τρίτη πράξη, υπάρχουν διαδοχικές στιγμές που μοιάζουν να σηματοδοτούν το τέλος της και δημιουργούν μια μικρή αίσθηση αμηχανίας. Στο τέλος, βέβαια, αυτό που μας μένει είναι μια τρυφερότητα ικανή να ξεπεράσει οποιαδήποτε διαφορά και μια γενναία διεκδίκηση της αυτοδιάθεσης. Περίπου, δηλαδή, σαν τις αγαπημένες μας Θέλμα και Λουίζ.

Η «Θάλασσα από Γυαλί» κυκλοφορεί στους κινηματογράφους στις 12 Νοεμβρίου από τη Weird Wave. Διαβάστε περισσότερες κριτικές για τις ταινίες που παίζονται.

Popular Articles