Ο 53χρονος χειρουργός που τρέχει για τους πεσόντες του΄41: Ο άγνωστος 24χρονος ήρωας από τον Πειραιά που αποτελεί το πρότυπό του

Στα 53 του χρόνια ο γιατρός-χειρουργός του «Ιπποκρατείου» νοσοκομείου Θεσσαλονίκης και διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, Στέργιος Αράπογλου «κρέμασε» την ιατρική του ποδιά και το στηθοσκόπιο και φόρεσε τις φόρμες και τα αθλητικά του παπούτσια για να τρέξει μια ιστορική διαδρομή, που αφορά τα οχυρά της Γραμμής Μεταξά αποτίοντας φόρο τιμής σε όλους εκείνους που έδωσαν το αίμα τους για την πατρίδα και την ελευθερία που σήμερα απολαμβάνουμε όλοι εμείς.

Ο κ. Αράπογλου ξεκίνησε το πρωί του Σαββάτου 3 Οκτωβρίου από το οχυρό της Νυμφαίας στο νομό Ροδόπης και αναμένεται να ολοκληρώσει τη διαδρομή των 520 χιλιομέτρων, πολλά εξ αυτών πάνω σε βουνά, την Κυριακή 18 Οκτωβρίου όπου και θα τερματίσει στο πολυβολείο 9 σε υψόμετρο 1120 μέτρων πάνω από το χωριό Άνω Πορόϊα του νομού Σερρών.

«Ξεκίνησα να τρέχω με σκοπό να ενώσω με μία νοητή γραμμή το σύνολο των 21 οχυρών της Γραμμής Μεταξά. Κινούμενος από ανατολικά προς τα δυτικά και σήμερα (σ.σ. 6/10) βρίσκομαι στην τέταρτη ημέρα από τις 15 συνολικά που θα διαρκέσει το εγχείρημα, το οποίο έχει συνολικό μήκος 520 χιλιόμετρα. Ήδη έχω διέλθει από το νομό Ροδόπης, από το οχυρό της Νυμφαίας, από το νομό Ξάνθης, από το οχυρό του Εχίνου και σήμερα, αφού εισήλθα στο νομό Δράμας, θα κατευθυνθώ προς το Δοξάτο και μεθαύριο θα βρίσκομαι στα οχυρά της περιοχής του Βώλακα και την Παρασκευή θα εισέλθω στα οχυρά του υψιπέδου του Νευροκοπίου, για να κινηθώ στη συνέχεια προς το νομό Σερρών, στο οχυρό της Κάλης, πάνω από το Αχλαδοχώρι στο Άγκιστρο, στο Καρατάς και το Ρούπελ, για να εισέλθω δυτικά του ποταμού Στρυμόνα και να αρχίσω να ανεβαίνω το ηρωικό όρος Μπέλες και στη συνέχεια θα κατευθυνθώ προς τα δύο τελευταία από τα δέκα συνολικά πυροβολεία που κατασκευάστηκαν στο δυτικό Μπέλες, για να γίνει ο τερματισμός στο πολυβολείο 9 σε υψόμετρο 1120 μέτρων πάνω από το χωριό Άνω Πορόϊα του νομού Σερρών» είπε στο protothema.gr o κ. Αράπογλου.

Προσκλητήριο φονευθέντων στο οχυρό Νυμφαίας στη μάχη του Απρίλιο του 1941:

Ο τερματισμός στον εν λόγω πολυβολείο έχει μεγάλη σημασία καθώς όπως είπε το μεσημέρι της Κυριακής 18 Οκτωβρίου που θα τερματίσει τη διαδρομή του «θα γίνει ένα τρισάγιο στη μνήμη των 597 συνολικά φονευθέντων και 114 εξαφανισθέντων κατά τη γερμανική εισβολή από τις 6 μέχρι τις 10 Απριλίου του 1941 στην πατρίδα μας».

Το 2023 είχε τρέξει 3064 χιλιόμετρα για τα ελληνικά ολοκαυτώματα

Ο λόγος που διανύει τη Γραμμή Μεταξά είναι ανθρωποκεντρικός καθώς όπως ανέφερε στο protothema.gr θέλει 85 χρόνια μετά το 1941 «να ακουστούν όλα τα ονόματα των πεσόντων».

«Από πού καταγόταν, πότε γεννήθηκαν, που υπηρετούσαν και με ποιόν τρόπο θυσιάστηκαν για την πατρίδα μας;» είπε και πρόσθεσε ότι η σκέψη του να τρέξει στα 21 οχυρά της Γραμμής Μεταξά «γεννήθηκε» το 2022 όταν έκανε την κατόπτευση στο οχυρό Ρούπελ όταν ετοιμαζόταν τότε για ένα άλλο μεγάλο εγχείρημα, που υλοποίησε το 2023, της διάνυσης 3.064 χιλιομέτρων σε 50 ημέρες που αφορούσε τα ελληνικά ολοκαυτώματα σε 62 μνημεία στην ηπειρωτική χώρα και την Κρήτη.

«Στο οχυρό Ρούπελ κατά την κατόπτευση που γινόταν συναντήθηκα με τον αντισυνταγματάρχη τον Νίκο τον Κυρμπάτση, ο οποίος έχει αφιερώσει τα 10 τελευταία χρόνια στο πλαίσιο υλοποίησης της διατριβής του, που κάνει στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Πατρών, στο να ψάχνει και να εντοπίζει και να σχεδιάζει από την αρχή όλα τα οχυρά και τα υπόλοιπα έργα της Γραμμής Μεταξά. Τα σχέδια είχαν χαθεί, δεν υπήρχαν και του ζήτησα να ενώσω σε μία νοητή γραμμή όλα αυτά τα οχυρά, να περάσω για να αναδείξω το μεγαλείο του μεγαλύτερου τεχνικού οχυρωματικών έργου για τον 20ο αιώνα στην πατρίδα μας. Αλλά στη συνέχεια σκέφτηκα ότι αυτά τα έργα απέκτησαν υπόσταση και ζωή από αυτούς που τα επάνδρωσαν για να εκτελέσουν την αποστολή τους. Και αυτοί ήταν άνθρωποι καθημερινοί σαν κι εμάς, οι οποίοι όταν πήραν το φύλλο πορείας άφησαν πίσω τους γονείς, συζύγους, παιδιά, αδέλφια. Τους αγκάλιασαν για τελευταία φορά, ήρθαν στα σύνορα, στη βουλγαρική μεθόριο και στάθηκαν με το πανάρχαιο ελληνικό μαχητικό πνεύμα απέναντι στη μεγαλύτερη πολεμική μηχανή εκείνης της εποχής στους Γερμανούς, γνωρίζοντας ίσως το τελικό αποτέλεσμα. Θυσιάστηκαν υπερασπιζόμενοι την τιμή, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία μας» είπε.

Μάλιστα ο κ. Αράπογλου τόνισε ότι νιώθει ιδιαίτερη συγκίνηση για τους 114 εξαφανισθέντες καθώς ήταν «αυτοί που δέχτηκαν τα πρώτα πυρά στις 5 και τέταρτο το πρωί της 6ης Απριλίου του 1941 από το γερμανικό πυροβολικό και πολλοί εξ αυτών εξαϋλώθηκαν».

«Οι συμπατριώτες μας, οι πρόγονοί μας αυτοί δεν έδωσαν απλώς το αίμα τους, αλλά και την ίδια τους τη σάρκα για την ελευθερία μας και δεν γνωρίζουμε δυστυχώς, ακόμη και σήμερα που βρίσκονται» ανέφερε.

Μαζί του στο καθημερινό δύσκολο εγχείρημα του τον συνοδεύει «ο καλός μου φίλος Γιάννης Κουφός» ενώ αντλεί δύναμη όπως είπε από τον αείμνηστο δάσκαλο του Τάκη Σούλη και από την Παναγία. 

Στο Παρανέστι Δράμας, την 4η ημέρα της διάσχισης της Γραμμής Μεταξά: 

Ο άγνωστος 24χρονος ήρωας: «Αυτός είναι το πρότυπο μου»

Ως πρότυπο δε, αναφέρει ότι έχει έναν 24χρονο, τον Νικόλαο Προυκάκη του Ευθυμίου που γεννήθηκε το 1917 στον Πειραιά, ο οποίος έπεσε μόνος του ηρωικά αναγκάζοντας μάλιστα τους Γερμανούς να του αποδώσουν τιμές:

«Σε ηλικία 24 ετών βρέθηκε να πολεμάει στο ύψωμα του Αγίου Κωνσταντίνου, πάνω από την Κάτω Βροντού, στο υψίπεδο του Νευροκοπίου, τους Γερμανούς και θυσιάστηκε στην κορυφή του υψώματος, μένοντας τυλιγμένος αυτός με το όπλο του πάνω στο κολωνάκι της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού. Ο ανθυπολοχαγός Καρατάς που έγραψε σε βιβλίο τις αναμνήσεις του και υπηρετούσε τότε στο πυροβολικό αναφέρει ότι κατά την αποχώρηση των Γερμανών αποδόθηκαν τιμές σε Έλληνα στρατιώτη.

«Και αφού θάψουν τους νεκρούς των, θέτοντας τα κράνη επί των τάφων και μεταφέρουν τους τραυματίας επί πρόχειρον χωρίον προς κάτω, βροντούν άυπνοι και πειναλέοι. Οι Γερμανοί στρατιώτες κινούνται ως φαντάσματα. Όλοι τους δε χαιρετούσαν τον Έλληνα νεκρόν, ο οποίος αφού κατόρθωσε να ανέλθει επί του τριγωνομετρικού, του υψηλότερου δηλαδή σημείου του υψώματος του Αγίου Κωνσταντίνου στα 964 μέτρα, κατά την μάχην εφόνευσε τον ευρισκόμενον όπισθεν του πολυβολείου των Γερμανών, εδέχθη μια ριπήν από έναν άλλον και παρέμεινε νεκρός, ούτω εν περίπτυξη ως αιώνιο σύμβολο της ελληνικής ανδρείας. Αυτόν λοιπόν τον άγνωστο για αυτούς ήρωα, αλλά γενναίων αντίπαλον, χαιρέτωσιν οι Γερμανοί με εξαιρετική τιμήν. Η γλυκιά και ήρεμος μορφή του και ο άφθαστος ηρωισμός του, με τα οποία αντιμετώπισε τον θάνατον, θα παραμείνουν εις όσους τον ηθέλησαν εις την θέσιν αυτήν ως το αιώνιο σύμβολο της ελληνικής ανδρείας».

«Αυτός είναι το πρότυπο μου, κι αυτόν τον άγνωστο ήρωα, τον Νικόλαο Προυκάκη του Ευθυμίου, θα πρέπει να αναλογιζόμαστε όλοι μας, όταν μιλάμε για αγάπη για την πατρίδα» κατέληξε ο κ. Αράπογλου.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ