Είναι κάποιοι σκηνοθέτες που και μόνο στο άκουσμα του ότι ετοιμάζουν έργο συνεπαίρνεσαι. Το έχουν κερδίσει οι άνθρωποι βέβαια αυτό, οπωσδήποτε γιατί σου πηγαίνει το σινεμά τους, αλλά ακόμα περισσότερο γιατί η σπουδή που περιβάλλει τη δουλειά τους σε πείθει.
Η ιδέα ότι ο Αλφόνσο Κουαρόν, του οποίου το τελευταίο πράγμα που είδαμε είναι η μίνι σειρά Disclaimer για την Apple TV (και είναι απαράμιλλη), καταπιάνεται με τον Τρόμο, και μάλιστα με αναφορές από και στον Πολάνσκι -πώς το είπαμε;- συνεπαίρνει. Μιλώντας πρόσφατα σε masterclass στο Φεστιβάλ της Μπουσάν, παραδέχθηκε ότι για την κινηματογραφική απουσία ευθύνεται, μιας και πολλά σχέδιά του ματαιώνονται, αλλά είπε ότι «γράφω μια ιστορία τρόμου, προσεκτικά, αργά. Και είναι πολύ ενδιαφέρουσα.» Δυο χρόνια πριν, στο Λοκάρνο ευρισκόμενος, είχε προειδοποιήσει ότι φιλοδοξεί να κάνει ένα horror, και ότι φλερτάρει με μια ιδέα επηρεασμένη από το Μωρό της Ρόζμαρι και τον Ένοικο του Πολάνσκι. Να τρέχει άραγε την ίδια ιδέα;
Ότι και να ‘ναι, ας είναι. Ο άνθρωπος κινείται στην περιοχή του αλάνθαστου στις μετρημένες παραγωγές του, κάποιες μάλιστα ήδη διαθέτουν στοιχεία τρόμου, τον περιβάλλουμε (και εμείς, όπως πολλοί άλλοι) με απόλυτη εμπιστοσύνη.
Αν μη τι άλλο, και είμαι βέβαιος ότι αυτό συν-υποκινεί την απόφαση του Μεξικανού, είναι η καλύτερη εποχή για σχέδια τρόμου, το είδος γνωρίζει τρομακτική (…) άνθιση και είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να προξενήσεις χρηματοδοτικό ενδιαφέρον.
