Αποκαλυπτικότατο σινε-χρονικό ως προς την οργανωμένη, ψυχρή και μεθοδική επιτέλεση μιας γενοκτονίας. Ανατριχιαστικό στις λεπτομέρειές του, έχει περισσότερο πολιτικό και (πολύ) λιγότερο κινηματογραφικό περιεχόμενο.
Μετά το ρεκόρ χειροκροτημάτων στο Φεστιβάλ Βενετίας, όπου κέρδισε το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής, το αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ των Γιουβάλ Άμπραχαμ και Ρέιτσελ Ζορ ήρθε και στις ελληνικές αίθουσες. Ισραηλινοί στρατιωτικοί περιγράφουν τα συστήματα παρακολούθησης, στοχοποίησης και εξόντωσης των Παλαιστινίων μελών της Χαμάς, αδιαφορώντας πλήρως για τις αμέτρητες παράπλευρες απώλειες.
Το ακρωνύμιο ΝΑΖΑ αναφέρεται στον εβραϊκό όρο Nezek Agavi, δηλαδή παράπλευρες απώλειες. Χρησιμοποιείται από τον ισραηλινό στρατό και έχει να κάνει με τον αριθμό των αναμενομένων απωλειών μεταξύ των αμάχων σε ένα στρατιωτικό πλήγμα. Κατά πόσο, όμως, οι απώλειες των αμάχων είναι παράπλευρες για τη στρατιωτική επιχείρηση την οποία έχει εξαπολύσει το Ισραήλ στην περιοχή της Γάζας εδώ και τρία χρόνια;
Την απάντηση αναζητούν οι Ισραηλινοί Γιουβάλ Άμπραχαμ και Ρέιτσελ Ζορ, δυο από τους τέσσερις βραβευμένους με Όσκαρ ντοκιμαντερίστες του “Καμιά Άλλη Γη” (2024). Εκεί ο Άμπραχαμ και ο Μπασέλ Άντρα, ένας Παλαιστίνιος ακτιβιστής, κατέγραφαν τον αγώνα των κατοίκων του Μάσαφερ Γιάτα στη Δυτική Όχθη να σώσουν τον οικισμό τους από τις βίαιες επιχειρήσεις κατεδάφισής του από τον ισραηλινό στρατό. Τώρα ο κινηματογραφικός φακός στρέφεται προς τη μεριά των θυτών, με τον Άμπραχαμ να παίρνει συνέντευξη από συνολικά 24 στελέχη του IDF (Israel Defense Forces), τα οποία έχουν εμπλακεί στη δολοφονία Παλαιστινίων μελών της Χαμάς τα τελευταία τρία χρόνια.
Μια αρχική κάρτα μας πληροφορεί ότι η εμφάνιση και οι φωνές των συνεντευξιαζόμενων έχουν υποστεί ψηφιακή αλλοίωση ώστε να μείνει μυστική η ταυτότητά τους, με το φόντο των εξομολογήσεών τους να παραμένει σταθερό: μια ταράτσα πολυκατοικίας στο νυχτερινό Τελ Αβίβ, με τα λεγόμενα να διανθίζονται από πλάνα διαμερισμάτων της πόλης, μέσα στα οποία οι κάτοικοι συνεχίζουν την αμέριμνη καθημερινότητά τους, ενώ εικόνες από τις βραδινές ειδήσεις εναλλάσσονται στους ανοιχτούς τηλεοπτικούς δέκτες τους. Η Γάζα μένει δηλαδή επίμονα εκτός κάδρου, την ώρα κατά την οποία οι αναφορές σ’ αυτήν γίνονται ολοένα και ανατριχιαστικότερες. Με ψυχραιμία που ξεκινάει από τη μελαγχολική παραδοχή του αναπόφευκτου και φτάνει ως το στυγνό κυνισμό, οι Ισραηλινοί στρατιωτικοί περιγράφουν διεξοδικά και με λεπτομέρειες οι οποίες σοκάρουν τα εξελιγμένα συστήματα παρακολούθησης, στοχοποίησης και εξόντωσης των Παλαιστινίων της Χαμάς (και όχι μόνο), αδιαφορώντας πλήρως για τις αμέτρητες παράπλευρες απώλειες.
Έτσι δεν χρειάζεται να περάσει πολλή ώρα για να διαπιστώσει (ή να επιβεβαιώσει) κανείς πως ό,τι ακολούθησε τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου του 2023 έχει να κάνει με την οργανωμένη, ψυχρή και μεθοδική επιτέλεση μιας γενοκτονίας. Το αποκαλυπτικό σινε-χρονικό των Άμπραχαμ και Ζορ καταθέτει συγκλονιστικές αποδείξεις, βασισμένες σε ένα περισσότερο πολιτικό και (πολύ) λιγότερο κινηματογραφικό περιεχόμενο.
> Διαβάστε την αναλυτική κριτική του ‘α’ για το ντοκιμαντέρ ‘ΝΑΖΑ’ εδώ.
Διαβάστε ακόμα
Τελευταία άρθρα Σινεμά
