Της -
Η Oxford Economics εκτιμά πως ο κίνδυνος για μία γαλλική κρίση χρέους είναι πιθανός. Σε αυτό το πλαίσιο διεξάγει stress test για τις αντοχές των οικονομιών της Ευρωζώνης σε περίπτωση επιδείνωσης της κατάστασης στη Γαλλία. Τα σενάριά της υποδηλώνουν ότι εάν η χώρα υποστεί μια αρκετά μεγάλη αύξηση στις αποδόσεις των ομολόγων, με κάποια μετάδοση σε χώρες με υψηλό χρέος, ο αντίκτυπος θα είναι εξαιρετικά ασύμμετρος σε ολόκληρη την Ευρωζώνη. Η Γαλλία και η Ιταλία θα βιώσουν μέτριες υφέσεις, ενώ η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία, θα έχουν καλύτερες επιδόσεις και θα υπεραποδώσουν υπό όλα τα σενάρια.
Όπως σημειώνει ο οίκος, ο οικονομικός αντίκτυπος της περαιτέρω πίεσης στην αγορά ομολόγων στη Γαλλία είναι ένα από τα κορυφαία ερωτήματα που λαμβάνει από τους πελάτες του.
Το βασικό του σενάριο είναι συνεπές με τη συνεχιζόμενη πίεση στην αγορά τους επόμενους μήνες, αλλά προβλέπει ότι το spread του γαλλικού 10ετούς ομολόγου έναντι του γερμανικού θα παραμείνει κάτω από τις 200 μονάδες βάσης ενόψει των προεδρικών εκλογών του Απριλίου 2027 και θα μειωθεί στη συνέχεια. Η Oxford Economics πιστεύει ότι αυτό επιτυγχάνει μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ της αναγνώρισης των ευπαθειών και του ότι πολλά από τα κακά νέα έχουν πλέον προεξοφληθεί μετά την απότομη διεύρυνση των τελευταίων εβδομάδων. Συνεχίζει να βλέπει μια γαλλική κρίση χρέους ως κίνδυνο, αλλά η ποσοτικοποίηση του αντίκτυπου της αναταραχής στα ομόλογα στη Γαλλία, με κάποια μετάδοση σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης με υψηλό χρέος, είναι μια χρήσιμη άσκηση.
Τα σενάρια
Ο οίκος πιστεύει ότι τα spreads των γαλλικών ομολόγων θα είναι πολύ ευάλωτα ενόψει των προεδρικών εκλογών του Απριλίου 2027. Στο βασικό του σενάριο, προβλέπει μια περαιτέρω αύξηση σε ένα ήδη υψηλό γαλλικό spread, αλλά όχι αρκετά μεγάλο ώστε να έχει ορατή επίδραση στις οικονομικές προοπτικές της Ευρωζώνης ή της Γαλλίας. Ως εκ τούτου, το βασικό σενάριο παραμένει συνεπές με τις σταδιακές ανακάμψεις, βασιζόμενο στην πρόσφατη, ισχυρότερη από την αναμενόμενη, ανθεκτικότητα στο πληθωριστικό σοκ.
Ωστόσο, η κλίμακα και η ταχύτητα της αύξησης των αποδόσεων των τελευταίων εβδομάδων υπογραμμίζουν επίσης ότι το σχετικά επιφυλακτικό βασικό σενάριο θα μπορούσε να αποδειχθεί υπερβολικά αισιόδοξο.
Ως εκ τούτου, η Oxford Economics εξετάζει δύο εναλλακτικά σενάρια. Τα δύο σενάρια βασίζονται σε δύο κύριους μοχλούς: 1) το κόστος δανεισμού αυξάνεται καθώς οι επενδυτές απαιτούν υψηλότερο ασφάλιστρο κινδύνου έναντι μιας επαναξιολόγησης των δημοσιονομικών προοπτικών, 2) το οικονομικό σοκ επηρεάζει αρνητικά την εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων και των καταναλωτών, επιδεινώνοντας το πλήγμα στην εγχώρια ζήτηση καθώς οι επενδυτές και οι καταναλωτές γίνονται πιο risk-off.
Στο μέτριο σενάριο, το γαλλικό spread διευρύνεται στις 250 μονάδες βάσης από περίπου 140 μονάδες βάσης σήμερα, ελαφρώς κάτω από το υψηλό των σχεδόν 300 μονάδων βάσης του ιταλικού spread το 2018, κατά τη διάρκεια της πολιτικής κρίσης στη χώρα. Ωστόσο, η υψηλότερη απόδοση του Bund τώρα σημαίνει ότι τα επίπεδα αποδόσεων της Γαλλίας θα είναι υψηλότερα από την Ιταλία το 2018. Επίσης, το σοκ στην εμπιστοσύνη των Γάλλων θα στο 25% αυτής που παρατηρήθηκε παγκοσμίως κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Το δυσμενές σενάριο προβλέπει ότι το spread του γαλλικού 10ετούς ομολόγου θα φτάσει τις 400 μονάδες βάσης, συγκρίσιμο με τις κορυφές που έφτασαν η Ιταλία και η Ισπανία κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης δημόσιου χρέους, αν και πολύ χαμηλότερο από τις κορυφές που κατέγραψαν η Ελλάδα ή η Πορτογαλία. Το σοκ για την εμπιστοσύνη στη Γαλλία είναι περίπου το 50% αυτού που παρατηρήθηκε παγκοσμίως κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Για τις άλλες χώρες με υψηλό χρέος (Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία και Βέλγιο), η Oxford Economics υποθέτει αναλογικά σοκ με βάση την αύξηση των spreads τις τελευταίες εβδομάδες. Άλλες χώρες της Ευρωζώνης επηρεάζονται μόνο από δευτερογενείς επιπτώσεις που προκύπτουν από αυτές τις αλλαγές στα σενάρια.
Τα αποτελέσματα και η ανθεκτικότητα Ελλάδας, Ισπανίας, Πορτογαλίας
Η φύση των σοκ σημαίνει ότι η Γαλλία επηρεάζεται ιδιαίτερα, τονίζει ο οίκος. Το 2027, η οικονομία θα παραμείνει στάσιμη στο μέτριο σενάριο και θα εισέλθει σε ήπια ύφεση στο σοβαρό, με το επίπεδο του ΑΕΠ να είναι πάνω από 1% χαμηλότερο από ό,τι στο βασικό σενάριο μέχρι το τέλος του 2027. Η απασχόληση μειώνεται και στα δύο σενάρια, με ένα πιο έντονο πλήγμα στο σοβαρό σενάριο να φέρνει το ποσοστό ανεργίας κοντά στο 9% μέχρι το τέλος του 2027, 0,3 μονάδες πάνω από το βασικό σενάριο.
Άλλες οικονομίες με υψηλό χρέος επηρεάζονται επίσης, αν και σε διαφορετικό βαθμό. Η Ιταλία είναι αρκετά ευάλωτη, λόγω του συνδυασμού αργής ανάπτυξης και υψηλού χρέους. Το ΑΕΠ παραμένει στάσιμο για λίγο στο μέτριο σενάριο και μειώνεται οριακά στο δυσμενές σενάριο. Στο δεύτερο σενάριο, το επίπεδο του ΑΕΠ της Ιταλίας θα είναι 0,9% χαμηλότερο από το βασικό σενάριο μέχρι το τέλος του 2027, πιο κοντά στη Γαλλία από ό,τι σε άλλες οικονομίες με υψηλό χρέος λόγω της ευαίσθητης φύσης των ιταλικών επενδύσεων, οι οποίες μειώνονται απότομα και στα δύο σενάρια.
Οι επιπτώσεις στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία είναι πιο μέτριες, και αυτές οι οικονομίες με καλύτερες πορείες ανάπτυξης σημαίνουν ότι θα παραμείνουν οι χ ώρες με τις καλύτερες επιδόσεις εντός της Ευρωζώνης.
Ειδικά για την Ελλάδα, στο δυσμενές σενάριο ο οίκος προβλέπει ότι η ανάπτυξη το 2027 θα κινηθεί κοντά στο 1,2%, έναντι 1,4% στο μέτριο σενάριο και περίπου 1,7% στο βασικό σενάριο
Το πλήγμα για άλλες οικονομίες της Ευρωζώνης θα είναι μέτριο, δεδομένου ότι επηρεάζονται μόνο έμμεσα, κυρίως μέσω δευτερογενών επιδράσεων στο εμπόριο και τις χρηματοπιστωτικές συνθήκες, βοηθώντας την περιοχή να αποφύγει μια ύφεση. Ένα πλήγμα 0,2% στο επίπεδο του ΑΕΠ της Ευρωζώνης θα οδηγούσε σε ανάπτυξη κοντά στο 1% στο μέτριο σενάριο. Ο αντίκτυπος διπλασιάζεται στο δυσμενές σενάριο, πράγμα που σημαίνει ότι η αναμενόμενη επιτάχυνση των τριμηνιαίων ρυθμών ανάπτυξης δεν θα υλοποιηθεί. Από τη θετική πλευρά, η οικονομία της Ευρωζώνης εξακολουθεί να αποφεύγει μια ύφεση ακόμη και στο πιο αρνητικό σενάριο, τονίζει ο οίκος.
Η Oxford Economics εξηγεί πως τα σενάριά της δεν ενσωματώνουν ρητά την επιπλέον δημοσιονομική εξυγίανση, επειδή η κλίμακα και η σύνθεσή της είναι εξαιρετικά αβέβαιες και θα εξαρτηθούν από την πολιτική δυναμική και τη δυναμική της αγοράς.
Μια διαρκής εξυγίανση περίπου 0,5%-1% του ΑΕΠ σε σχέση με το βασικό σενάριο φαίνεται εύλογη, καθώς αυτό θα επανέφερε την πορεία του ελλείμματος σε γενικές γραμμές σε συμφωνία με τις υποθέσεις πριν τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Αυτό συνεπάγεται έως και 30 δισεκατομμύρια ευρώ σε ετήσια εξυγίανση, περίπου ισοδύναμη με τον εάν εγκριθεί πλήρως ο προτεινόμενος από την κυβέρνηση προϋπολογισμός του 2027, κάτι που είναι απίθανό πάντως να συμβεί.
Ένα ενδεικτικό πακέτο θα μπορούσε να συνδυάσει το πάγωμα των συντάξεων και την κατάργηση του επιδόματος φόρου εισοδήματος από συντάξεις 10% (περίπου 10 δισ ευρώ) με περικοπές 20 δισ. ευρώ στις λειτουργικές δαπάνες, τις επιχειρηματικές επιδοτήσεις και τις δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης. Ακόμη και με έναν χαμηλό δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή 0,3, η εξυγίανση θα αφαιρούσε περίπου 0,15-0,3 ποσοστιαίες μονάδες από την αύξηση του ΑΕΠ εάν εφαρμοζόταν σε διάστημα ενός έτους, προσθέτοντας στον αντίκτυπο που περιγράφεται παραπάνω.
