
Η ταινία «Club Kid» του Jordan Firstman παίρνει μια κλασική κινηματογραφική συνταγή –την ξαφνική εμφάνιση ενός παιδιού στη ζωή ενός εντελώς ακατάλληλου ενήλικα– και της δίνει μια φρέσκια, ηλεκτρισμένη και βαθιά σύγχρονη queer πνοή.
Το αποτέλεσμα είναι ένα από τα πιο αφοπλιστικά, συγκινητικά και ισορροπημένα σκηνοθετικά ντεμπούτα της χρονιάς, το οποίο ξεκίνησε το μεγάλο του ταξίδι με μια διθυραμβική παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών (Un Certain Regard) και συνέχισε σαρώνοντας το Μεγάλο Βραβείο (Grand Prix) και το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ του Ντοβίλ, το Βραβείο Κοινού και το Βραβείο Ανερχόμενου Σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ του Σικάγο, καθώς και το Βραβείο Breakthrough Director στο Φεστιβάλ του Χάμπτονς.
Η ταινία ανοίγει με μια έκρηξη αδρεναλίνης, χρωμάτων και ήχου. Ο Firstman μάς βυθίζει χωρίς φίλτρα στην underground club σκηνή του Μπρούκλιν.
Παρακολουθούμε τον πρωταγωνιστή να ζει στα άκρα: παίρνει τα πάντα, ξενυχτάει ασταμάτητα και χάνει εντελώς τον έλεγχο, με αποτέλεσμα η συνεργάτιδά του να τον διώξει και να χάσει τη δουλειά του. Η κάμερα καταγράφει αυτό το χαοτικό περιβάλλον με απόλυτη αυθεντικότητα, χωρίς να το κρίνει, αλλά και χωρίς να κρύβει τις σκληρές συνέπειές του.
Όλα αυτά ανατρέπονται όταν στην εξίσωση μπαίνει ένα παιδί. Ο ήρωας δεν καλείται να μεγαλώσει ένα μωρό, αλλά παίρνει υπό την προστασία του ένα παιδί που είναι ήδη σε μια ηλικία που καταλαβαίνει τα πάντα. Είναι ένας έξυπνος και ώριμος χαρακτήρας, γεγονός που κάνει τη μεταξύ τους δυναμική ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.
Η ταινία «χάνει» εσκεμμένα τον ξέφρενο ρυθμό της αρχής, γιατί ακριβώς αυτό παθαίνει και ο ίδιος ο πρωταγωνιστής: έχοντας ήδη χάσει το στήριγμα της δουλειάς του, προσγειώνεται απότομα στην πραγματικότητα και καλείται να βάλει σε πρώτο πλάνο τις ανάγκες του γιου του.

Το μεγάλο πλεονέκτημα του «Club Kid» είναι ότι αποτελεί μια γνήσια queer δημιουργία που δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει ή να αποστειρώσει την κοινότητα για χάρη του mainstream κοινού. Αντί να καταδικάσει τη νυχτερινή ζωή ή να παρουσιάσει την παραδοσιακή οικογένεια ως τη μοναδική σωστή διέξοδο, η ταινία επιλέγει να δείξει πώς αυτοί οι δύο κόσμοι μπορούν τελικά να συνυπάρξουν.
Η ταινία επαναπροσδιορίζει την ίδια την έννοια της οικογένειας μέσα από το πρίσμα της «chosen family» (επιλεγμένης οικογένειας). Όταν ο ήρωας καλείται να αναλάβει το παιδί, δεν αποκόπτεται από τον queer περίγυρό του. Η κοινότητα συσπειρώνεται γύρω του. Οι drag queens, οι clubbers και οι άνθρωποι της νύχτας γίνονται οι θείοι, οι νταντάδες και το δίχτυ ασφαλείας του παιδιού, αποδεικνύοντας ότι η αγάπη και η φροντίδα δεν έχουν στερεότυπα.
Το «Club Kid» πετυχαίνει κάτι σπάνιο: σε πιάνει εντελώς απροετοίμαστο μέσα από πανέμορφες, τρυφερές, συγκινητικές αλλά και απίστευτα αστείες σκηνές. Εκεί που γελάς με την ψυχή σου με τις έξυπνες ατάκες, τις ακραίες καταστάσεις και την απόλυτη αμηχανία ενός clubber που προσπαθεί να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, η ταινία βρίσκει τον τρόπο να σου ραγίσει την καρδιά.
Αυτό που ενώνει τελικά τον πατέρα και τον γιο είναι η μουσική, καθώς το παιδί αποδεικνύεται ότι έχει και το ίδιο εξαιρετική προτίμηση και γούστο στα ακούσματά του.
Η απόλυτη κορύφωση της ταινίας έρχεται στην εμβληματική μουσική σκηνή όπου τραγουδούν μαζί το «Thoroughfare» της Ethel Cain. Είναι η στιγμή που η μουσική σταματά να είναι το μέσο για να ξεδώσει ο ήρωας στα πάρτι και γίνεται η απόλυτη γέφυρα επικοινωνίας και δεσίματος μεταξύ τους.
Μετά την εμφάνιση του παιδιού, η ταινία μάς αποκαλύπτει μια βαθιά, αντίστροφη αλήθεια: ο πρωταγωνιστής περίμενε υποσυνείδητα κάποιον να τον σώσει από τον γκρεμό που είχε φτάσει, και αυτός ο σωτήρας αποδεικνύεται ότι είναι το ίδιο του το παιδί.
Η συναισθηματική γύμνια και η αλήθεια αυτού του δεσμού είναι τόσο δυνατή, που είναι αδύνατον να μη δακρύσεις.
Εκεί καταλαβαίνεις ότι η ταινία έχει πετύχει απόλυτα τον στόχο της.
Αν και προς το τέλος η ταινία επιλέγει να λειάνει κάπως τις «άγριες» γωνίες της για να εξασφαλίσει τη συναισθηματική λύτρωση, το «Club Kid» παραμένει ένα σπάνιο δείγμα feelgood σινεμά που διαθέτει όμως αληθινά «κότσια».
Είναι μια ταινία που θα σας κάνει να γελάσετε δυνατά, να νιώσετε το μπάσο των κλαμπ στα αυτιά σας, αλλά στο τέλος, να βγείτε από την αίθουσα γεμάτοι ζεστασιά.
Ηθοποιοί:Jordan Firstman, Reggie Absolom, Cara Delevingne, Diego Calva, Kirby Howell-Baptiste
Η ταινία κυκλοφορεί στους ελληνικούς κινηματογράφους Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026.
Της Μελίνας Κέντογλου, 5/11/26
