Μπορεί να φάνηκε απίθανο στην αρχή, αλλά θα μπορέσουμε κι εμείς να παρακολουθήσουμε το ανατριχιαστικό ντοκιμαντέρ του Νέιθαν Φίλντερ όπως του αξίζει: στη μεγάλη οθόνη
02.11.2026
Έφτασε η στιγμή που θα μπορέσουμε κι εμείς να δούμε τα πάντα. Ή, τουλάχιστον, θα μπορέσουμε να δούμε το ντοκιμαντέρ του Νέιθαν Φίλντερ που σχεδόν κυριάρχησε στο αμερικανικό box office και έχει κάνει τους πάντες να μιλούν γι’ αυτό. Φέτος, σε μία μυστική πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τέλιουραϊντ, ο κωμικός παρουσίασε μια σύμπραξη με τον σκηνοθέτη Λανς Όπενχαϊμ («Primetime»): ένα ντοκιμαντέρ για τη δράση της Ελίζαμπεθ Χολμς, της γυναίκας που ίδρυσε την Theranos και κατάφερε να υποκλέψει εκατομμύρια δολάρια από τους επενδυτές της. Είναι το «Μπορείς να Δεις στα Πάντα» και στις 19 Νοεμβρίου θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες από τη Feelgood.
Πίσω στο 2018, η ιδρύτρια της Theranos, Ελίζαμπεθ Χολμς, και ο πρώην πρόεδρος της εταιρείας, Ραμές Μπαλουάνι, κατηγορήθηκαν για απάτη των επενδυτών. Ο λόγος; Το προϊόν που πουλούσε η εταιρεία, δηλαδή ένα μηχάνημα που μπορούσε να πραγματοποιήσει βιοχημικό έλεγχο στο αίμα με μονάχα μια σταγόνα, έδινε ψευδή αποτελέσματα. Το 2022, η Χολμς καταδικάστηκε, με τους ενόρκους να τη βρίσκουν ένοχη για απάτη σε τέσσερις κατηγορίες. Τριάντα μέρες πριν ξεκινήσει να εκτίει την ποινή της (λίγο περισσότερο από 11 χρόνια φυλάκισης), ο Φίλντερ την πλησίασε προκειμένου απλώς να τη γνωρίσει, όπως αναφέρει ο ίδιος.
Διαβάστε περισσότερα
Διαβάστε περισσότερα
Το αποτέλεσμα ήταν το «Μπορείς να Δεις τα Πάντα», η φετινή κυκλοφορία που κατάφερε να φτάσει στην κορυφή στη λίστα με τα 250 καλύτερα ντοκιμαντέρ του Letterboxd. Σύμφωνα με τις κριτικές, πρόκειται για μια ανατριχιαστική ματιά μέσα στην πραγματικότητα της ιδρύτριας, παρέχοντας στο κοινό την ψευδαίσθηση της απόλυτης ειλικρίνειας και διαφάνειας χωρίς καμία διαβεβαίωση πως οτιδήποτε από τα γεγονότα που παρακολουθούν είναι πραγματικά. Δηλαδή, ακριβώς σαν το συναίσθημα που συνόδευσε τα γυρίσματα, όπως περιέγραψε ο Φίλντερ κατά τη διάρκεια του Q&A στην πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ στη Νέα Υόρκη: «[με τον Όπενχαϊμ] διαφωνούσαμε κάθετα για το τι σήμαιναν αυτά που συνέβαιναν για εμάς, για το τι πιστεύαμε ότι συνέβη κάθε μέρα. Και καταλάβαμε πως, αν δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στο τι συμβαίνει, αυτό σημαίνει πως υπάρχει κάτι ενδιαφέρον εδώ».
