Η υφιστάμενη κατεύθυνση της νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αφήνει στους αξιωματούχους επαρκή περιθώρια για να αντιδράσουν σε ενδεχόμενες νέες αναταράξεις, δήλωσε την Τετάρτη το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, Primož Dolenc.
“Εκτιμούμε ότι τα σημερινά επίπεδα των επιτοκίων διασφαλίζουν επαρκή ευελιξία ώστε να ανταποκριθούμε στις μελλοντικές εξελίξεις”, δήλωσε στο Bloomberg, προσθέτοντας ότι τα επόμενα βήματα θα εξακολουθήσουν να εξαρτώνται από τις προσδοκίες για τον πληθωρισμό και τους κινδύνους που τις συνοδεύουν.
Μιλώντας στη Λιουμπλιάνα, ο Dolenc σημείωσε ότι “οι γεωστρατηγικοί κίνδυνοι και οι υψηλές τιμές ενέργειας εξακολουθούν να αποτελούν σημαντική πηγή αβεβαιότητας”, γεγονός που αντανακλάται στις επίμονες πληθωριστικές πιέσεις.
Η ΕΚΤ έχει αυξήσει τα επιτόκια δύο φορές και, καθώς ο πληθωρισμός βρίσκεται πλέον στο υψηλότερο επίπεδο από το 2023, οι αξιωματούχοι αναμένεται να προχωρήσουν σε νέα αύξηση, πιθανότατα τον Δεκέμβριο.
Αναφερόμενος στο Transmission Protection Instrument (TPI), ο Dolenc το χαρακτήρισε “ένα από τα εργαλεία που διαθέτουμε”, υπογραμμίζοντας ότι οι προϋποθέσεις για την ενεργοποίησή του είναι αυστηρά καθορισμένες. Όπως υπενθύμισε, το εργαλείο δεν έχει χρησιμοποιηθεί μέχρι σήμερα.
ΕΚΤ: Η δημοσιονομική πολιτική ευθύνη των κυβερνήσεων
Ο Dolenc υπογράμμισε παράλληλα ότι η χάραξη της δημοσιονομικής πολιτικής δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της ΕΚΤ.
“Η ΕΚΤ — ή, για να είμαι ακριβής, το Διοικητικό Συμβούλιο — δεν είναι υπεύθυνο για τη δημοσιονομική πολιτική”, ανέφερε. “Η δημοσιονομική πολιτική πρέπει πρωτίστως να ασκείται από εκείνους που έχουν την ευθύνη γι’ αυτήν”.
Ωστόσο, όπως σημείωσε, οι χρηματοπιστωτικές αγορές είναι αλληλένδετες και οι επιπτώσεις από τη μία αγορά στην άλλη μπορούν να μεταδοθούν με μεγάλη ταχύτητα.
“Παρακολουθούμε την κατάσταση πολύ στενά, εξετάζοντας τις εξελίξεις και τον αντίκτυπό τους — ιδιαίτερα στη μετάδοση της νομισματικής πολιτικής“, είπε.
Ο ίδιος επανέλαβε, πάντως, ότι η αποκλειστική ευθύνη για τη δημοσιονομική πολιτική και τη δημοσιονομική υγεία των κρατών ανήκει στις ίδιες τις χώρες και στους υπουργούς Οικονομικών τους.
