Σε τροχιά ανάκαμψης διατηρήθηκε η μεταποίηση της Ευρωζώνης τον Σεπτέμβριο, με τη δραστηριότητα του κλάδου να καταγράφει μάλιστα τον ταχύτερο ρυθμό ανάπτυξης εδώ και περισσότερα από τέσσερα χρόνια. Αυτό καθώς η ανθεκτική ζήτηση ώθησε τις νέες παραγγελίες και την παραγωγή σε πολυετή υψηλά, παρά τη συνεχιζόμενη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της S&P Global, ο δείκτης υπευθύνων προμηθειών (Purchasing Managers’ Index – PMI) για τη μεταποίηση στην Ευρωζώνη αυξήθηκε για τρίτο διαδοχικό μήνα, στις 52,9 μονάδες τον Σεπτέμβριο, από τις 52,7 τον Αύγουστο.
Πρόκειται για την υψηλότερη επίδοση από τον Μάιο του 2022, ενώ ξεπέρασε και την προκαταρκτική εκτίμηση των 52,7 μονάδων. Σημειώνεται ότι κάθε ένδειξη πάνω από τις 50 μονάδες σηματοδοτεί ανάπτυξη της δραστηριότητας.
Η ενίσχυση της μεταποίησης της ευρωζώνης αποδίδεται κυρίως στην αυξημένη ζήτηση για επενδυτικά αγαθά, όπως μηχανήματα και εξοπλισμός. Όπως σημείωσε ο επικεφαλής οικονομολόγος επιχειρήσεων της S&P Global Market Intelligence, Κρις Γουίλιαμσον, η παραγωγή κεφαλαιουχικών αγαθών αυξήθηκε τον Σεπτέμβριο με ρυθμό που είχε να καταγραφεί από την ανάκαμψη μετά την πανδημία, πριν από περίπου πέντε χρόνια.
Κάτι που, σύμφωνα με τον ίδιοα, αντανακλά την αυξημένη ζήτηση γύρω από τον κλάδο της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και εξοπλισμό σχετικό με τον αμυντικό τομέα.
Ευρεία η βελτίωση
Η βελτίωση της μεταποιητικής δραστηριότητας ήταν ευρείας κλίμακας σε ολόκληρη την Ευρωζώνη. Η Ολλανδία κατέγραψε τον ισχυρότερο ρυθμό ανάπτυξης, ενώ στη Γερμανία, τη μεγαλύτερη οικονομία του μπλοκ, η μεταποίηση σημείωσε επίσης σημαντική ενίσχυση.
Πιο συγκρατημένη ήταν η ανάπτυξη σε Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία.
Στα επιμέρους στοιχεία της έκθεσης, οι νέες παραγγελίες αυξήθηκαν με τον ταχύτερο ρυθμό από τις αρχές του 2022, λαμβάνοντας ώθηση και από την άνοδο των εξαγωγών. Συγκεκεκριμένα, η αύξηση των εξαγωγικών παραγγελιών ήταν η ισχυρότερη εδώ και περισσότερα από τεσσεράμισι χρόνια.
Σημαντική ήταν και η άνοδος της παραγωγής. Ο σχετικός υποδείκτης του PMI ενισχύθηκε στις 53,6 μονάδες, καταγράφοντας το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 55 μηνών. Η βελτίωση αυτή συνέβαλε και στην ενίσχυση της επιχειρηματικής εμπιστοσύνης, η οποία διαμορφώθηκε στο υψηλότερο επίπεδό της από τον Φεβρουάριο.
Ήπια αύξηση της απασχόλησης
Η βελτίωση της δραστηριότητας άρχισε να αποτυπώνεται και στην αγορά εργασίας. Μετά το τέλος, τον Αύγουστο, μιας περιόδου άνω των τριών ετών συνεχών περικοπών θέσεων εργασίας, οι μεταποιητικές επιχειρήσεις αύξησαν τον αριθμό των εργαζομένων τους τον Σεπτέμβριο, αν και η αύξηση παρέμεινε περιορισμένη.
Ωστόσο, η ανάκαμψη αυτή συνοδεύεται από νέες πιέσεις στο κόστος και τις τιμές, γεγονός που δημιουργεί έναν επιπλέον πονοκέφαλο για την ευρωπαϊκή οικονομία.
Τόσο οι τιμές των εισροών όσο και οι τιμές πώλησης αυξήθηκαν ταχύτερα τον Σεπτέμβριο, ενισχύοντας τις ενδείξεις ότι οι πληθωριστικές πιέσεις αρχίζουν να αναζωπυρώνονται.
Στο επίκεντρο η ΕΚΤ
Τα επίσημα στοιχεία για τον πληθωρισμό αναμένονται την Παρασκευή και, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ο δείκτης τιμών καταναλωτή στην Ευρωζώνη αναμένεται να αυξηθεί στο 3,6% τον Σεπτέμβριο, από το 3,2% τον Αύγουστο. Εφόσον επιβεβαιωθεί η εκτίμηση, θα πρόκειται για το υψηλότερο επίπεδο από τον Σεπτέμβριο του 2023.
Ένα σκηνικό που εγείρει προσδοκίες για μια πιο αυστηρή νομισματική πολιτική από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με τις αγορές να τιμολογούν αυτή τη στιγμή τρεις αυξήσεις επιτοκίων έως τα μέσα του 2027.
Από την πλευρά του, ο Κρις Γουίλιαμσον της S&P Global επισήμανε ότι “η ζήτηση για καταναλωτικά αγαθά συνεχίζει να υποχωρεί, καθώς το αυξημένο κόστος ζωής επιβαρύνει τις δαπάνες των νοικοκυριών”.
Παράλληλα, όπως προειδοποίησε, η νέα επιτάχυνση τόσο του κόστους των εισροών όσο και των τιμών πώλησης τον Σεπτέμβριο προκαλεί ανησυχίες, καθώς μπορεί να ενισχύσει τις συζητήσεις για πρόσθετες αυξήσεις επιτοκίων από την ΕΚΤ.
Έτσι, η ενισχυμένη εικόνα της ευρωπαϊκής μεταποίησης συνυπάρχει με ένα κρίσιμο δίλημμα για την οικονομία της Ευρωζώνης: από τη μία πλευρά, η παραγωγή, οι παραγγελίες και οι επενδύσεις ενισχύονται, ενώ από την άλλη, η αναζωπύρωση των πληθωριστικών πιέσεων ενδέχεται να περιορίσει τα περιθώρια για χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής.
