23 Ιουνίου, 2026 19:30 –
Η Ferrari κατέθεσε δύο νέες ευρεσιτεχνίες στον τομέα της αεροδυναμικής, οι οποίες υπόσχονται μειωμένη αντίσταση του αέρα και μεγαλύτερη πρόσφυση, κάνοντας το όχημα να «βεντουζώνει» στον δρόμο.
Η αεροδυναμική στα αυτοκίνητα παραγωγής έχει γνωρίσει ραγδαία εξέλιξη τις τελευταίες δεκαετίες. Από τις αεροτομές, τα εμπρόσθια splitters και τους πίσω διαχύτες, η τεχνολογία πέρασε στα ενεργά βοηθήματα, με φτερούγες και spoilers που αναπτύσσονταν ανάλογα με την ταχύτητα. Σήμερα, έχουμε φτάσει στις αεροκουρτίνες, δηλαδή στα ανοίγματα του εμπρός προφυλακτήρα που επιτρέπουν στον αέρα να περνά μέσα από αυτά και στη συνέχεια να διοχετεύεται στους θόλους των εμπρός τροχών, συμβάλλοντας ώστε το αυτοκίνητο να «βεντουζώνει» στο οδόστρωμα.
Πλέον, τα περισσότερα αεροδυναμικά βοηθήματα, μεταξύ των οποίων και οι αεροκουρτίνες, συναντώνται σε αυτοκίνητα κάθε κατηγορίας, ακόμη και σε χιλιάρια σουπερμίνι. Η εξέλιξη, ωστόσο, ξεκινά από τα αγωνιστικά και τα supercars, με τη Ferrari να καταθέτει τώρα δύο ευρεσιτεχνίες που δείχνουν ότι οι Ιταλοί είναι έτοιμοι για το επόμενο βήμα. Ή, καλύτερα, για ένα άλμα.
Οι αεροδυναμικές οπές στο εμπρός τμήμα του αμαξώματος έχουν στόχο να κατευθύνουν τον αέρα προς τα πίσω. Οι σχεδιαστές από το Μαρανέλο σχεδιάζουν να περνά ο αέρας μέσα από το ίδιο το σασί.
Πιο αναλυτικά, στις εικόνες που υποβλήθηκαν για την πατέντα διακρίνονται ειδικά ανοίγματα στις πλευρικές δοκούς του πλαισίου, τα οποία θα επιτρέπουν στον αέρα να εισέρχεται από το εμπρός μέρος και να εξέρχεται από το πίσω. Αντίστοιχη λύση έχει εξεταστεί και για το πλαϊνό τμήμα, στο σημείο πριν από τους πίσω τροχούς.
Η συγκεκριμένη τεχνολογία επιχειρεί να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι στο εμπρός μέρος του αυτοκινήτου ο αέρας βρίσκεται υπό υψηλή πίεση. Όταν συναντά τον προφυλακτήρα, δημιουργούνται στροβιλισμοί και αντίσταση, οι οποίοι στην πράξη επιβραδύνουν το αυτοκίνητο.
Με τη νέα ευρεσιτεχνία, η Ferrari επιδιώκει να περιορίσει την πίεση και την αεροδυναμική αντίσταση, χωρίς να αποδυναμώσει το αμάξωμα και χωρίς να επηρεάσει αρνητικά τη συνολική αεροδυναμική του αυτοκινήτου.
Φυσικά, οι μηχανολόγοι και οι σχεδιαστές δεν μπορούν να διοχετεύσουν τον αέρα από οποιοδήποτε σημείο, ούτε να μετατρέψουν ολόκληρο το πλαίσιο σε κούφια κατασκευή. Περιοχές όπως οι εμπρός και πίσω κολώνες αποτελούνται από πολλαπλές στρώσεις μετάλλου και είναι σχεδόν μασίφ, ώστε να προσφέρουν τη μέγιστη δυνατή προστασία στους επιβάτες σε περίπτωση ατυχήματος.
Οι «ράγες» του πλαισίου, που εκτείνονται κατά μήκος του αμαξώματος, αποτελούν μια κατάλληλη επιλογή. Ωστόσο, θα απαιτηθεί ειδική κατασκευή ώστε το εσωτερικό τους να είναι απολύτως λείο και να μην προκαλεί στροβιλισμούς στη ροή του αέρα. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι η σωστή υλοποίηση του συγκεκριμένου σχεδίου θα χρειαστεί αρκετή μελέτη.
Οι αεροδυναμικές οπές στο πλαϊνό τμήμα του αυτοκινήτου, μπροστά από τον πίσω τροχό
Παράλληλα, πρέπει να συνεκτιμηθούν οι συνέπειες που μπορεί να έχουν οι συγκεκριμένες οπές στην καθημερινή χρήση και στη μακροχρόνια αντοχή του αυτοκινήτου. Αν ο οδηγός περάσει από λάσπες ή από σημεία με πεσμένα φύλλα, οι τρύπες ενδέχεται να φράξουν. Αυτό μπορεί είτε να οδηγήσει σε συγκέντρωση υγρασίας, η οποία σε βάθος χρόνου ίσως προκαλέσει διάβρωση, είτε να επηρεάσει τη σταθερότητα του αυτοκινήτου, καθώς θα διαταραχθεί η ισορροπία του με τον αέρα να διέρχεται από τη μία πλευρά.
Προφανώς, όταν μιλάμε για μοντέλο της Ferrari, η κίνηση σε λάσπες δεν είναι κάτι που θα αποτελεί συνηθισμένη καθημερινή συνθήκη. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει ένα ενδεχόμενο που δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Το γεγονός ότι μια εταιρεία καταθέτει ευρεσιτεχνία για μια καινοτομία δεν σημαίνει απαραίτητα πως η συγκεκριμένη πατέντα θα περάσει άμεσα στην παραγωγή. Μπορεί να απαιτηθούν μήνες, ίσως και χρόνια εξέλιξης, μέχρι να υπάρξει εφαρμογή σε αυτοκίνητο παραγωγής.
Αν, πάντως, η συγκεκριμένη τεχνολογία προχωρήσει, αναμένεται να υπάρξει αισθητή διαφορά στην οδική συμπεριφορά και στη σταθερότητα των supercars στις υψηλές ταχύτητες.
