«Επίκαιρα ζητήματα ειδικών ποινικών νόμων: Προκλήσεις για το κράτος δικαιου», ήταν το θέμα του δεύτερου συνεδρίου του επιστημονικού Συνδέσμου Δικηγόρων «οι Ποινικολόγιοι», που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο στην αίθουσα τελετών της Παλαιάς Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ο γενικός γραμματέας του Συνδέσμου, Κωνσταντίνος Γώγος, κατά την εισήγηση του, με θέμα «Η παρακολούθηση θεραπευτικού προγράμματος απεξάρτησης στις 3 όψεις της ποινής: Στόχοι και προκλήσεις», αναφέρθηκε στις υποθέσεις ναρκωτικών που απασχολούν καθημερινά τα δικαστήρια και στο νομικό πλαίσιο που τις διακατέχει.
Επισήμανε ο κ. Γώγος το τεράστιο ζήτημα της τοξικοεξάρτησης, των τελευταίων τροποποιήσεων υπό το πρίσμα του ειδικού νόμου 5090/2024 (Ποινικός Κώδικας) και καυτηρίασε το ζήτημα της εμπλοκής πραγματογνωμόνων στις υποθέσεις των ναρκωτικών, προτείνοντας συγκεκριμένες λύσεις που θα μπορούσαν να λύσουν μια διά παντός τα καθημερινά ζητήματα.
«Ο τοξικοεξαρτόμενος παραμένει ένας ασθενής με ρόλο»
Σε κάθε περίπτωση υπενθύμισε ότι ο τοξικοεξαρτόμενος παραμένει ένας ασθενής με ρόλο που πρέπει από τη μία να θεραπευθεί και από την άλλη να εξεταστούν οι δυνατότητες επιβολής των ποινών.
Επιπρόσθετα, επισήμανε ότι, ενώ η τεχνολογία έχει προχωρήσει, ο νομικός κόσμος βασίζεται ακόμη σε αναχρονιστικά μέσα για την αναγνώριση της τοξικοεξάρτησης. Δηλαδή, βασίζεται σε προφορικές ερωτήσεις ψυχιάτρων όταν υπάρχει η δυνατότητα εξετάσεων από Δημόσια νοσοκομεία, ΩΡΛ, τεστ DNA, εξετάσεις ούρων και αίματος, κ.λπ.
Δεν παρέλειψε να τονίσει ο εισηγητής, ότι σε κάθε περίπτωση ο δικαστής δεν δεσμεύεται από πραγματογνωμοσύνες, αλλά γνώμονας του είναι η αρχή της ηθικής απόδειξης, η οποία αποτελεί το γνήσιο νομικό όπλο που μπορεί να του επιτρέψει να αναγνωρίσει την τοξικοεξάρτηση, όταν όλα τα άλλα λάθη και παραλείψεις του συστήματος δεν έχουν επιτρέψει την αναγκαία συλλογή εγγράφων.
«Η απόδοση της Δικαιοσύνης δεν μπορεί να γίνεται με βάση τυχαίες εξετάσεις»
Επομένως, διευκρίνισε ο κ. Γώγος, όταν ο δικαστής έχει μπροστά του στο ακροατήριο έναν άνθρωπο φανερά χρήστη, η αναζήτηση της αλήθειας και η απόδοση της Δικαιοσύνης δεν μπορεί να γίνεται με βάση τυχαίες εξετάσεις, αλλά με βάση την αρχή της ηθικής απόδειξης αφού είναι φανερή η τοξικοεξάρτησή του και η αναγνώριση στο πρόσωπό του όλων των απαραίτητων θεραπευτικών όρων που ορίζει ο νομοθέτης.
Ακόμη, ο κ. Γώγος έθεσε το καυτό ζήτημα της μεταγωγής κρατουμένων οι οποίοι έχουν ήδη χαρακτηριστεί τοξικοεξαρτώμενοι, καθώς η χώρα μας δε διαθέτει ειδικά σωφρονιστικά καταστήματα – νοσοκομεία για την κράτηση και θεραπεία τους.
Μοναδικός χώρος για τα πρόσωπα αυτά, αποτελεί το ψυχιατρείο του Κορυδαλλού, με αποτέλεσμα άνθρωποι, οι οποίοι φανερά είναι χρήστες όταν διατάσσεται η φυλάκισή τους να κρατούνται σε ακατάλληλους για αυτούς χώρους, επισήμανε ο κ. Γώγος.
