Ρόμπερτ Ντιβάλ: Ο ξεχωριστός δανδής του σινεμά

Ένα βραδάκι το 1996 ο Ρόμπερτ Ντιβάλ που έπαιζε μαζί με τον Μπίλι Μπόμπ Θόρτον στο «The Apostle» κάλεσε τον συμπρωταγωνιστή του για φαγητό. Aνυποψίαστος ο τελευταίος για την ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ που είχε ο Ντιβάλ φτάνει στο Four Seasons του Όστιν, στο Τέξας.

Όπως αποκάλυψε χρόνια αργότερα «τον περίμενα στο λόμπι και έρχεται μαζί με ένα σκυλάκι Τζακ Ράσελ Τεριέ που είχε τότε, τον Γκας». Ο Ντιβάλ χαμογελώντας λέει στο σκυλάκι του να ορμήξει στον Θόρτον και αυτό αρχίζει να δαγκώνει τον ηθοποιό στους αστραγάλους του! «Όλο αυτό το σκηνικό διαδραματίζεται στο λόμπι του Four Seasons και ο Ντιβάλ γελάει σαν να έβλεπε ταινία του Πίτερ Σέλερς!!».

Χαρισματικός, αυθόρμητος, αισθαντικός, ο Ντιβάλ έπαιζε στο πλατό σαν να ήταν πρωταγωνιστής σε μια σκηνή της αληθινής ζωής και όχι σε μια ταινία. Ίσως γι’ αυτό τον λόγο να μεγαλούργησε αυτός ο δανδής του σινεμά σε Β’ ρόλους που έγραψαν ιστορία.

Στον «Νονό» του Κόπολα π.χ. μίλαγε κυρίως με το βλέμμα η τις «σιωπές» του και αμφότερα του χάρισαν την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Β’ Ανδρικού ρόλου.

Θα το πάρει 11 χρόνια μετά, όταν ερμηνεύει συγκλονιστικά έναν ξεπεσμένο και αλκοολικό σταρ της κάντρι μουσικής στην ταινία του Μπρους Μπέρεσφορντ «Τρυφερές σχέσεις».

Ένας καθημερινός άνθρωπος

Αν ξεχώριζε για κάτι ο Ρόμπερτ Ντιβάλ, αυτό ήταν η ικανότητά του να υποδύεται εκπληκτικά στη μεγάλη οθόνη απλούς καθημερινούς ανθρώπους.

Στην ταινία «John Q» είναι εξαιρετικός στον ρόλο ενός κουρασμένου ντετέκτιβ που ετοιμάζεται να βγει στην σύνταξη όταν του «σκάει» μια υπόθεση ομηρίας σε νοσοκομείο την τελευταία μέρα που έχει υπηρεσία.

Σύμφωνα με την σπουδαία κριτικό κινηματογράφου Ιλέιν Μαντσίνι ο Ντιβάλ «είναι ο πιο καταρτισμένος, ο πιο ευέλικτος και πιο πειστικός ηθοποιός της μεγάλης οθόνης στις Ηνωμένες Πολιτείες».

Ήταν όμως και κάτι άλλο, ένας αντιστάρ που σύμφωνα με τον Θόρτον προτιμούσε στα διαλείμματα των γυρισμάτων να κάνει παρέα με έναν αγρότη που τον συναντούσε στη μέση του πουθενά.

Αυτές οι συναντήσεις και οι χαλαρές κουβέντες με καθημερινούς ανθρώπους του έδιναν αυτή την τόσο χαλαρή άνεση που είχε στο πλατό, ερμηνεύοντας π.χ. τον αντισυνταγματάρχη Κίλγκορ στο έπος του Φρανσις Φορντ Κόπολα «Αποκάλυψη τώρα».

Ο βετεράνος της υποκριτικής

Η ατάκα του όταν τα ελικόπτερα επιτίθενται σε ένα Βιετναμέζικο χωριό-υπό τους ήχους από τις «Βαλκυρίες» του Βαγκνερ – «Λατρεύω την μυρωδιά της ναπάλμ το πρωί» – έμεινε κλασική.

Κλασικές όμως έμειναν και πολλές ερμηνείες από τον γιο ενός αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού που πολέμησε και ο ίδιος μόλις αποφοίτησε από το κολέγιο στον πόλεμο της Κορέας.

Το 2015 ήταν συγκλονιστικός στον ρόλο του δικαστή που κατηγορείται για φόνο και την υπεράσπιση του αναλαμβάνει ο γιος του με τον οποίο έχει αποξενωθεί.

Όσο για το χρυσό αγαλματάκι που κέρδισε, αυτό που όλοι οι ηθοποιοί επιθυμούν διακαώς η φράση που είπε στον Observer το 2010 δείχνει απλά πόσο διαφορετικός ήταν ο Ντιβάλ από άλλους συναδέλφους του.

«Όσο καλά κι αν τα έχεις καταφέρει είναι πάντα καλό να έχεις ήρωες. Όταν έκανα το “The Apostle” πήρα ένα όμορφο γράμμα από τον Μάρλον Μπράντο και το έβαλα στον τοίχο μου. Νομίζω ότι μου αρέσει περισσότερο από το Όσκαρ που κέρδισα».

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ