«Ό,τι πιο άνανδρο μπορεί να κάνει κάποιος», είπε ο Μαρινάκης για τους βανδαλισμούς έξω από το σπίτι του Χαρδαλιά με αφορμή τα Προσφυγικά

Ο περιφερειάρχης μίλησε για «αθλιότητα», ενώ έκανε λόγο για τρομοκράτηση μιας ολόκληρης γειτονιάς και για προσβολή των θεσμών και του κράτους δικαίου

Μήνυμα ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσει απέναντι σε απειλές και εκφοβισμούς έστειλε ο περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαρδαλιάς, με αφορμή τα περιστατικά και τους βανδαλισμούς που σημειώθηκαν το βράδυ της Κυριακής έξω από την οικία του , ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δήλωσε στο ραδιόφωνο του Σκάι: «Οφείλει, και είμαι σίγουρος ότι θα το κάνει η Ελληνική Αστυνομία, να αναζητήσει τους άνανδρους δράστες που πήγαν στο σπίτι ενός ανθρώπου που μένει με την οικογένειά του να τον απειλήσουν και να τον τραμπουκίσουν ουσιαστικά με αυτόν τον τρόπο, να τους συλλάβει και να τους οδηγήσει στη Δικαιοσύνη».

Αναλυτικά η δήλωση του Νίκου Χαρδαλιά

«Οι χθεσινοί βανδαλισμοί συνιστούν μια αθλιότητα.

Η τρομοκράτηση μιας ολόκληρης γειτονιάς συνιστά ευθεία προσβολή των θεσμών και του κράτους δικαίου.

Το ζήτημα των Προσφυγικών είναι αποτέλεσμα δεκαετιών αδράνειας και διαρκούς μετάθεσης ευθυνών. Αυτή η ολιγωρία της Πολιτείας επέττρεψε να παγιωθεί μια κατάσταση χωρίς κανόνες, χωρίς προοπτική.

Η Περιφέρεια Αττικής δεν δημιούργησε το πρόβλημα. Αντιθέτως, είμαστε οι μόνοι που καταθέσαμε δημόσια ένα συγκεκριμένο και εφαρμόσιμο σχέδιο για αξιοπρεπή στέγαση και φροντίδα για όλους, χωρίς κατεδαφίσεις, χωρίς εμπορευματοποίηση.

Ο δημοκρατικός διάλογος δεν μπορεί να λειτουργεί υπό το καθεστώς εκβιασμών και απειλών. Η Πολιτεία οφείλει, επιτέλους, να εφαρμόσει τον νόμο.

Όσοι μιλούν για δήθεν κοινά αποδεκτές λύσεις χωρίς να τις κατονομάζουν, δεν υπηρετούν ούτε τους ανθρώπους που ζουν στα Προσφυγικά, ούτε τις γειτονιές μας. Απλώς, λαϊκίζουν.

Ας είναι ξεκάθαρο, κανένας δεν θα μας φοβίσει. Θα συνεχίσουμε να υπηρετούμε τις λύσεις, όχι τις κραυγές, όχι τα συνθήματα».

Μαρινάκης: Άνανδρη η επίθεση στο σπίτι οποιουδήποτε ανθρώπου

Ήθελα να βγάλω μία από τις πιο φορτισμένες ανακοινώσεις που θα έβγαζα ως εκπρόσωπος, κλείνω αυτό το μήνα τρία χρόνια στη θέση αυτή, αλλά η ευκαιρία που μου δίνεται, με έκανε να περιμένω να τα πω, γιατί θέλω να πω κάποια πράγματα. Καταρχάς, είναι ό,τι πιο άνανδρο μπορεί να κάνει κάποιος, να πάει στο σπίτι του οποιοδήποτε ανθρώπου. Είτε είναι περιφερειάρχης, είτε είναι πολιτικός γενικότερα, είτε δεν είναι. Δείχνει πόσο λίγοι είναι οι άνθρωποι αυτοί πέραν της παραβατικής διάστασης και ποινικής διάσταση της συμπεριφοράς τους. Οφείλει, και είμαι σίγουρος ότι θα το κάνει η Ελληνική Αστυνομία, να αναζητήσει τους άνανδρους δράστες που πήγαν στο σπίτι ενός ανθρώπου που μένει με την οικογένειά του να τον απειλήσουν και να τον τραμπουκίσουν ουσιαστικά με αυτόν τον τρόπο, να τους συλλάβει και να τους οδηγήσει στη Δικαιοσύνη.

Έχω υπάρξει και εγώ θύμα αντίστοιχης και χειρότερης, γιατί εμένα μου έβαλαν και γκαζάκια, επίθεσης. Είμαστε δίπλα στον Νίκο Χαρδαλιά και σε κάθε θύμα τέτοιας επίθεσης. Πάω τώρα στην ουσία.

Αν θέλει κάποιος να περιγράψει μέσα σε λίγα λεπτά μία από τις μεγαλύτερες παθογένειες συνολικά της Ελλάδας των τελευταίων δεκαετιών, μπορεί να πει την ιστορία των Προσφυγικών. Και τη γνωρίζω την ιστορία, γιατί για περίπου 10 χρόνια σε αυτή την περιοχή περπατούσα κάθε μέρα, ως δικηγόρος. Τώρα είμαι σε αναστολή διατηρώ την εταιρεία μου, αλλά δεν περνάω κάθε μέρα. Ανάμεσα από τα κεντρικά της Ελληνικής Αστυνομίας —τα κεντρικά, τα πανελλαδικά κεντρικά, μιλάμε για τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας— και τη μεγαλύτερη μονάδα δικαστηριακή στη χώρα που είναι ο Άρειος Πάγος, το Εφετείο Αθηνών και από πίσω κρίσιμες υπηρεσίες και δικαστήρια του Πρωτοδικείου Αθηνών, βρίσκεται ένα κτίριο που για πάρα πολλά χρόνια είναι υπό κατάληψη, με την ανοχή, δυστυχώς, του κράτους και σειράς κυβερνήσεων, από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και έρχεται επιτέλους μία κυβέρνηση, η οποία είναι η πρώτη κυβέρνηση που εκκενώνει καταλήψεις πανεπιστημίων —με κάποια χρόνια καθυστέρηση και εμείς, αλλά εμείς είμαστε αυτοί που το κάνουμε— και μέσω της Περιφέρειας Αττικής, αποδίδει στους μοναδικούς ιδιοκτήτες τον χώρο, που είναι οι πολίτες οι φορολογούμενοι που τον πληρώνουν, και τι τον κάνει; Ξενώνες φιλοξενίας συγγενών καρκινοπαθών που νοσηλεύονται στον Άγιο Σάββα και ενδεχομένως και σε άλλα αντικαρκινικά νοσοκομεία. Και αντί το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, το σύνολο του πολιτικού συστήματος πρωτίστως, ο Δήμαρχος Αθηναίων, οι πάντες, να πούνε «Άντε, και αργήσατε! Να εκκενώσουμε κάθε κατάληψη σε αυτή τη χώρα, πετάξτε τους έξω!». Και αν υπάρχουν, για να μην παρεξηγηθώ, ευπαθείς ομάδες, παιδιά, άνθρωποι οι οποίοι είναι αναξιοπαθούντες που πρέπει κάπου να φιλοξενηθούν, έχει ήδη υπάρξει πρόβλεψη να μην πεταχτούν στο δρόμο. Τη λέω αυτή την παρένθεση για να μην γίνει κοπτοραπτική από τους γνωστούς «αλληλέγγυους», αναρχικούς, μπαχαλάκηδες.

Το ξαναλέω, οι καταλήψεις, για μένα, κάθε τέτοιος χώρος πρέπει να απελευθερώνεται από την αστυνομία άμεσα. Όποιος είναι παράνομα μέσα -και δεν μιλάω το ξαναλέω για παιδιά και αναξιοπαθούντες και ανθρώπους που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, το λέω κάθε φορά γιατί ζούμε και στη χώρα της κοπτοραπτικής, κάποιοι κάνουν συνέχεια κοπτοραπτική- άμεσα να συλλαμβάνεται.

Καταλαβαίνετε τι συζητάμε; Ζούμε σε μια χώρα που έχουν γίνει συναυλίες και πορείες τις τελευταίες εβδομάδες από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, είναι ο χώρος της αριστεράς και της άκρας αριστεράς, γιατί δεν είμαστε όλοι ίδιοι, γιατί η «κακιά κυβέρνηση», με καθυστέρηση θα πω εγώ, αλλά είναι η πρώτη που το κάνει, μέσω της Περιφέρειας και του κ. Χαρδαλιά που έχει μεριμνήσει ακόμα και για τα παιδιά αν υπάρχουν και μείνουν στον δρόμο, να μην μείνουν στον δρόμο- παραδίδει στον Έλληνα φορολογούμενο, για ιερό σκοπό που είναι η στήριξη καρκινοπαθών και των οικογενειών τους, έναν χώρο που ανήκει στον Έλληνα φορολογούμενο και δεν τον αφήνει για άλλα 5, 10 χρόνια υπό κατάληψη και καθόμαστε και το συζητάμε.

Για την εκκένωση καταλήψεων

Ποια είναι η πραγματικότητα; Σε μια χώρα που για 45 χρόνια, από το ’74 και μετά ήταν τοτέμ, ήταν εκτός συζήτησης τα δημόσια πανεπιστήμια: «Α, έχει κατάληψη, γιατί; Γιατί πήρε απόφαση ένα διοικητικό συμβούλιο ενός φοιτητικού συλλόγου». Σοβαρά; Μπορεί ένα διοικητικό συμβούλιο να πάρει απόφαση για μια παράνομη πράξη; Μπορεί το διοικητικό συμβούλιο των εργαζομένων του νοσοκομείου «Γεννηματά» να αποφασίσει να καταληφθεί το νοσοκομείο; Θα τους συλλάβουν το επόμενο δευτερόλεπτο. Η πρώτη κυβέρνηση που σταμάτησε αυτή την παραδοξότητα και την παρανομία είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Που κατήργησε το άσυλο ανομίας και δεκάδες, πλέον πολλές δεκάδες, πάνω από 100, καταλήψεις ενεργές δεκαετιών, πολλών ετών τέλος πάντων, εκκενώθηκαν και παραδόθηκαν τα πανεπιστήμια στους φοιτητές και στους καθηγητές. Επίσης, μια σειρά από επιχειρήσεις, υπό τον συντονισμό προσωπικά του κυρίου Χρυσοχοΐδη, εκτός πανεπιστημίων και σε εστίες, είναι μια φοβερή επιχείρηση σε συνεργασία του κυρίου Χρυσοχοΐδη, του κυρίου Σιάσιου και της κυρίας Ροκοφύλλου, στις εστίες των Αθηνών, εκκενώνονται, ο ένας χώρος μετά τον άλλον. Είναι μια μάχη δύσκολη, γιατί είναι μια μάχη κόντρα στα πολύ άσχημα ένστικτα της Ελλάδας των προηγούμενων δεκαετιών. Πρέπει να τη δώσουμε αυτή τη μάχη. Πρέπει να τη δώσουμε και θα δοθεί, όσο κι αν κάποιοι δήθεν αλληλέγγυοι και δήθεν ευαίσθητοι, προσπαθούν να αντιδράσουν. Το ξαναλέω, δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν άνθρωπο ο οποίος κινδυνεύει να βρεθεί στον «αέρα». Ένα παιδάκι το οποίο κινδυνεύει, μια οικογένεια που δεν μπορεί να έμενε εκεί, το ξαναλέω, αυτό είναι κάτι που έχει ήδη προβλεφθεί. Είναι πάρα πολύ σημαντικό όμως, να καταλάβουμε ότι αυτά τα κτίρια δεν ανήκουν σε κανέναν, ανήκουν στους πολίτες που τα πληρώνουν κάθε μήνα.