Φρίκη στην Κυψέλη: 45 παιδιά «παρκαρισμένα» στα νοσοκομεία Παίδων, τι αποκάλυψε η υπόθεση με το «κατεψυγμένο μωρό» και τα κακοποιημένα αδέρφια

Σαράντα πέντε παιδιά, ηλικίας από λίγων μηνών έως δεκαπεντάχρονοι έφηβοι, ζουν αυτή τη στιγμή στα δύο μεγάλα παιδιατρικά νοσοκομεία της Αθήνας με εισαγγελική εντολή. Ανάμεσά τους βρίσκονται τα δύο αγόρια που βρέθηκαν στο διαμέρισμα της Κυψέλης. Η 15χρονη αδελφή τους νοσηλεύεται σε γυναικολογική κλινική αφού είναι έγκυος.

Τα νοσοκομεία παίδων αποδεικνύονται ο ενδιάμεσος σταθμός ανάμεσα στο ακατάλληλο οικογενειακό-συγγενικό περιβάλλον και τις δομές Πρόνοιας που αποδεικνύεται είτε ότι δεν επαρκούν, είτε ότι το προνοιακό σύστημα είναι τελικά δυσκίνητο και ανεπαρκές.

Στην περίπτωση των τριών παιδιών της Κυψέλης, που έχουν τα σημάδια του τρόπου που επέλεξαν να ζουν ο 43χρονος Ελληνας και η 38χρονη Γερμανίδα σύντροφός του οι οποίοι δηλώνουν γονείς τους, δεν ήταν η αδιαφορία όσων γνώριζαν που τα κράτησε στο άρρωστο και φρικώδες περιβάλλον τους. Οπως έχει συμβεί κατ’ επανάληψη στο παρελθόν, τα παιδιά είχαν οδηγηθεί σε παιδιατρικό νοσοκομείο και αντί να πάνε από εκεί στην κατάλληλη δομή, επέστρεψαν απλώς στην «οικογένεια».

Για τα «αόρατα παιδιά», όπως είναι τα τρία παιδιά της Κυψέλης, κανένας δεν αναρωτήθηκε, κανένας δεν τα αναζήτησε, κανένας δεν πρόλαβε. Πριν να νοσήσουν με αφροδίσιο το μικρότερο αγόρι και η αδελφή του, πριν να εθιστεί στα ναρκωτικά και να μείνει έγκυος η κοπελίτσα, πριν να συνηθίσουν να ζουν με το νεκρό μωρό στην κατάψυξη και τα τρία παιδιά, πριν να ξεψυχήσει λίγο μετά τον ερχομό του στη ζωή το βρέφος.

Ακραία περιστατικά

Οι άνθρωποι των παιδιατρικών νοσοκομείων είναι εκείνοι που υποδέχονται κατά μέσο όρο κάθε χρόνο πάνω από 450 παιδιά. Κακοποιημένα με κάθε τρόπο, υποσιτισμένα, αφρόντιστα, παιδιά που το οικογενειακό τους περιβάλλον έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις να είναι παραβατικά ακόμη και στα πρώιμα εφηβικά τους χρόνια.

Οπως λένε στελέχη των δύο νοσοκομείων, τα παιδιά που απομακρύνονται από το άμεσο περιβάλλον τους οδηγούνται στα παιδιατρικά νοσηλευτικά ιδρύματα. Μόνο αν το κρίνει ο εισαγγελέας διατάσσεται παράλληλα και φύλαξη από την Αστυνομία, πράγμα που σημαίνει ότι μένουν στη φροντίδα του προσωπικού των νοσοκομείων. Οι ανάγκες τους όμως είναι διαφορετικές ανάλογα με την ηλικία και το τι «κουβαλάει» κάθε παιδί ή έφηβος όταν περνάει την πόρτα του «Αγία Σοφία» ή του «Αγλαΐα Κυριακού».

«Στις αρχές του καλοκαιριού φιλοξενήσαμε με εισαγγελική εντολή ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι με παραβατική συμπεριφορά και προβλήματα ψυχιατρικής φύσης», λέει εργαζόμενος. Επρόκειτο για ένα ψηλό, γεροδεμένο παιδί – «μου έριχνε ένα κεφάλι», συνεχίζει ο ίδιος εργαζόμενος. «Ποιος να τον κάνει καλά; Και τι μπορεί να κάνει ένας νοσηλευτής, μια νοσηλεύτρια παιδιατρικού νοσοκομείου όταν ένας τέτοιος έφηβος σε κρίση οργής αρχίζει και προκαλεί ζημιές στο νοσοκομείο, κλέψει ή χτυπήσει όποιον επιχειρήσει να τον σταματήσει;» αναρωτιέται. Το συγκεκριμένο παιδί, πριν πάρει τον δρόμο για άλλο ίδρυμα, έμεινε στο νοσοκομείο ενάμιση μήνα.

Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα, τα παιδιά που απομακρύνονται με εισαγγελική παραγγελία από το περιβάλλον τους πηγαίνουν στα νοσοκομεία για παιδιατρική και παιδοψυχιατρική αξιολόγηση. «Αυτή η διαδικασία απαιτεί από λίγες ώρες έως τρεις ημέρες. Πόσο μένουν; Κάποια για μήνες ολόκληρους, ακόμη και χρόνια», λένε νοσοκομειακές πηγές: Υπάρχει παιδί, σχεδόν 9 ετών πια, που έχει ανάγκη νοσηλευτικής και όχι ιατρικής φροντίδας και παραμένει στο νοσοκομείο. Πηγαίνει σχολείο, έχει με την άδεια του εισαγγελέα κάποια κοινωνική ζωή, αλλά παραμένει στο νοσοκομείο.

Οι δομές ανηλίκων δεν επαρκούν, και όσο πιο δύσκολη είναι κάθε περίπτωση, τόσο περισσότερο καθυστερεί η μεταφορά τους – εκτός κι αν αποφασίσουν απλώς να ανοίξουν την πόρτα και να φύγουν, όπως συνέβη στην περίπτωση των τριών παιδιών της Κυψέλης. «Τα νοσοκομεία δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν υγιή παιδιά που χρειάζονται άλλου είδους φροντίδα και υποστήριξη το καθένα. Το να τα παρκάρει το κράτος εδώ είναι σε βάρος των παιδιών, αλλά και των νοσοκομείων», σημειώνουν.

«Εισαγγελικά» παιδιά

Το ζήτημα των «εισαγγελικών» παιδιών, ωστόσο, δεν είναι απλό να λυθεί. Ακόμη και όταν το νοσοκομείο ενημερώσει τον εισαγγελέα ότι το παιδί είναι υγιές, πρέπει να ακολουθήσει έρευνα για το πού θα φιλοξενηθεί. Θα πάει σε ίδρυμα, θα επιστρέψει στο οικογενειακό περιβάλλον ή στο πιο ευρύ συγγενικό; «Θα πρέπει πρώτα να ερευνηθεί αν οι συνθήκες που επέβαλαν την απομάκρυνση βελτιώθηκαν ή αν το συγγενικό πρόσωπο που θα μπορούσε να αναλάβει είναι πράγματι ικανό. Ολα αυτά απαιτούν χρόνο», λέει στο «ΘΕΜΑ» υγειονομικός με τεράστια εμπειρία στο ζήτημα.

Οι άνθρωποι που γνωρίζουν από μέσα το πρόβλημα προτείνουν την ίδρυση μιας ενδιάμεσης δομής, στην οποία θα μπορούσαν να μένουν τα παιδιά μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα των κοινωνικών υπηρεσιών και να αποφασιστεί η τύχη τους. Μια τέτοια δομή θα εξασφάλιζε επαρκή φύλαξη και φροντίδα. «Τα νοσοκομεία δεν είναι φυλακές. Οι πόρτες είναι ανοιχτές. Ειδοποιούμε την Αστυνομία και τον εισαγγελέα όταν παιδιά φεύγουν με ή χωρίς τη βοήθεια ανθρώπων από το περιβάλλον τους. Σε πολλές περιπτώσεις εντοπίζονται και επιστρέφουν άμεσα. Ομως, το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί από ένα νοσοκομείο», σημειώνουν.

Το κουβάρι της υπόθεσης της Κυψέλης, όμως, που αναδεικνύεται σε μία από τις πλέον άρρωστες υποθέσεις των τελευταίων ετών, άρχισε να ξετυλίγεται όχι γιατί κάποιος, μια δημόσια αρχή, ο εκπρόσωπος ενός φορέα, αναζήτησε και εντόπισε τα τρία παιδιά, αλλά επειδή ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος δεν είχε πάρει τα χρήματα που του οφείλονταν.

Από τη στιγμή που εκλήθη η Αστυνομία, οι αποκαλύψεις ξεπέρασαν την πιο αρρωστημένη φαντασία. Η υπόθεση που φαινόταν να είναι μια αστική αντιδικία εξελίσσεται σε θρίλερ με πολλές παραμέτρους. Στην αρχή ήταν τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στο διαμέρισμα και η κατηγορία της διακίνησης. Τα παιδιά ήταν εμφανώς υποσιτισμένα και σε εξέλιξη είναι η έρευνα αν και πώς έχουν κακοποιηθεί. Ο τρίτος ενήλικας του διαμερίσματος της οδού Θάσου, ο 26χρονος Αφγανός, εμφανιζόταν ως ο σύντροφος του 15χρονου κοριτσιού, ενδεχομένως και πατέρας του παιδιού που κυοφορεί. Ακολούθησε ο εντοπισμός του νεκρού βρέφους μέσα σε ένα δοχείο.

Πότε γεννήθηκε και πότε πέθανε αυτό το παιδί δεν έχει απαντηθεί ακόμη. Η 38χρονη Γερμανίδα είπε εξαρχής ότι ήταν η μητέρα του, πράγμα που επιβεβαιώθηκε από τις εξετάσεις DNA. Και τα τρία παιδιά που ζούσαν με το ζευγάρι είναι παιδιά της, ωστόσο το μικρότερο αγόρι δεν είναι παιδί του 43χρονου, είναι ετεροθαλές αδελφάκι του νεκρού βρέφους, της 15χρονης και του 12χρονου. Στη συνέχεια άρχισαν να γίνονται γνωστά ο βίος και η πολιτεία του 43χρονου, που όπως και οι άλλοι δύο ενήλικοι της υπόθεσης, έχει προφυλακιστεί, ενώ είναι σε εξέλιξη η έρευνα για τον θάνατο του βρέφους.

Το ζευγάρι έχει ισχυριστεί ότι το μωρό πέθανε από παθολογικά αίτια· «ήταν σατανιασμένο, πέθανε και ησύχασε το σπίτι», είπε ο άνδρας, ενώ η 38χρονη Γερμανίδα υποστήριξε ότι το κράτησαν στην κατάψυξη γιατί δεν ήθελε να αποχωριστεί το αγοράκι… Στο κορμάκι του παιδιού, που έζησε περίπου οκτώ μήνες, ο ιατροδικαστής εντόπισε πολλαπλές μαχαιριές. Ο 43χρονος, που στο παρελθόν είχε προφυλακιστεί για μαστροπεία σε βάρος άλλης Γερμανίδας, ισχυρίστηκε ότι οι μαχαιριές είναι μεταθανάτιες, προκλήθηκαν «για να φύγει ο πάγος». Ο ιατροδικαστής διαψεύδει αυτόν τον ισχυρισμό. Επίσης, δεν έχει απαντηθεί ακόμη με ασφάλεια αν τα τρία παιδιά έχουν δηλωθεί σε κάποιο ληξιαρχείο, αν πήγαν ποτέ σε σχολείο, αν είχαν ποτέ μια «κανονικότητα» στη ζωή τους. Είχαν γίνει βέβαια αναφορές για κακοποίηση – ιδιαίτερα του κοριτσιού, που η καταγγελία αφορούσε και οικονομική εκμετάλλευσή του ήδη από το 2020. Η σχετική αναφορά είχε διαβιβαστεί από το «Χαμόγελο του Παιδιού» στην Εισαγγελία, αλλά ποτέ δεν έμαθε τι απέγινε.

Θλιβερές μνήμες

Η υπόθεση του νεκρού βρέφους της Κυψέλης, ωστόσο, ξυπνά μνήμες από τη δολοφονία του Ανδρέα. Του επτάχρονου αγοριού που επί πέντε χρόνια ήταν νεκρό και κανείς δεν είχε ουσιαστικά αναζητήσει, αφού οι αόριστες δικαιολογίες της μητέρας ότι ήταν δήθεν στην Πολωνία είχαν πείσει. Οπως αποδείχθηκε τον Φεβρουάριο του 2022, ο Πολωνός σύντροφος της γυναίκας είχε σκοτώσει το παιδί, με τη μητέρα να μην αντιδρά, και στη συνέχεια το είχαν βάλει σε έναν αυτοσχέδιο «τάφο» στην ταράτσα της πολυκατοικίας όπου έμεναν, χτίζοντας το κορμάκι του σε μια τσιμεντένια κατασκευή. Καταγγελίες είχαν γίνει τότε και αφορούσαν την κακοποίηση της αδελφής του Ανδρέα. Εκείνος όμως μέχρι την αποκάλυψη της δολοφονίας του έμεινε ένα παιδί-«φάντασμα», αφού οι υπηρεσίες δεν είχαν καταφέρει να τον εντοπίσουν, ούτε να ελέγξουν τους ισχυρισμούς της μητέρας του.

«Για πολλοστή φορά, μέσα από την τραγική ιστορία του 15χρονου κοριτσιού που αφαίρεσε τη ζωή του, αναδεικνύεται το μέγεθος της ανεπάρκειας του συστήματος να προστατέψει ένα παιδί. Πέντε αναφορές σε διάστημα 5 ετών δεν ήταν αρκετές για να εξασφαλιστεί η προστασία αυτού του παιδιού, το οποίο τελικά, νιώθοντας απροστάτευτο σε απόλυτη απόγνωση και απόλυτο αδιέξοδο, έδωσε τέλος στη ζωή του», ανέφερε σε ανακοίνωσή του πέρσι τον Νοέμβριο το «Χαμόγελο του Παιδιού», όταν είχε γίνει γνωστό ότι η αυτοκτονία 15χρονης στην Κέρκυρα το 2015 συνδεόταν με τη σεξουαλική κακοποίηση που είχε υποστεί – άλλη μια υπόθεση που τα στόματα άνοιγαν, αλλά τα αυτιά δεν άκουσαν.

Οι υποθέσεις όπως αυτή της Κυψέλης, η αποκάλυψη της δολοφονίας του Ανδρέα, η σύλληψη των γονιών των οκτώ κακοποιημένων παιδιών τον περασμένο Δεκέμβριο στο Ηράκλειο αφού είχαν προηγηθεί έξι αναφορές για την κατάσταση που ζούσαν και πολλές ακόμη αποδεικνύουν ότι δεν είναι (πάντα) η αδιαφορία το πρόβλημα. Στόματα πολλές φορές ανοίγουν. Το σύστημα Πρόνοιας, όμως, αποδεικνύεται ανεπαρκές ή και ανίκανο να προστατεύσει και να κρατήσει ασφαλή τα παιδιά.

Φωτογραφίες: EUROKINISSI

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ