Στις 20 Ιουνίου 2001, σε ένα ήσυχο προάστιο του Χιούστον στο Τέξας, η Άντρια Γέιτς σκότωσε τα πέντε παιδιά της, ηλικίας από έξι μηνών έως επτά ετών, πνίγοντάς τα διαδοχικά στη μπανιέρα του σπιτιού τους. Λίγη ώρα αργότερα, κάλεσε η ίδια την αστυνομία και παραδέχθηκε την πράξη της. Το έγκλημα προκάλεσε σοκ στις Ηνωμένες Πολιτείες και εξελίχθηκε σε μία από τις πιο πολυσυζητημένες ποινικές υποθέσεις των τελευταίων δεκαετιών.
Τα παιδιά της οικογένειας Γέιτς – ο Νόα, ο Τζον, ο Πολ, ο Λουκ και η μικρότερη Μαίρη – βρέθηκαν νεκρά μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Η Άντρια Γέιτς, τότε 37 ετών, δεν προσπάθησε να διαφύγει. Περίμενε την αστυνομία και δήλωσε ότι γνώριζε πως είχε κάνει κάτι «πολύ κακό», ενώ από την πρώτη στιγμή έγινε σαφές ότι η ψυχική της κατάσταση θα βρισκόταν στο επίκεντρο της έρευνας.
Η υπόθεση ανέδειξε ένα ιστορικό σοβαρής ψυχικής ασθένειας, το οποίο ήταν γνωστό πριν από την τραγωδία. Η Άντρια Γέιτς είχε διαγνωστεί με επιλόχεια κατάθλιψη και ψύχωση, είχε νοσηλευτεί επανειλημμένα σε ψυχιατρικές μονάδες και είχε παρουσιάσει αυτοκτονικές τάσεις. Ιατρικές γνωματεύσεις είχαν προειδοποιήσει ότι μια νέα εγκυμοσύνη θα μπορούσε να επιδεινώσει δραματικά την κατάστασή της, ωστόσο η ίδια είχε αποκτήσει πέντε παιδιά μέσα σε διάστημα επτά ετών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, το πρωί της 20ής Ιουνίου η Άντρια Γέιτς έμεινε μόνη στο σπίτι με τα παιδιά της, αφού ο σύζυγός της, Ράσελ Γέιτς, είχε φύγει για τη δουλειά. Μέσα σε περίπου μία ώρα, τα σκότωσε ένα προς ένα. Αργότερα, δήλωσε στις Αρχές ότι πίστευε πως είχε αποτύχει ως μητέρα και ότι τα παιδιά της κινδύνευαν πνευματικά, σκέψεις που αποδόθηκαν σε παραληρητικές ιδέες.
Ιδιαίτερη συζήτηση προκάλεσε ο ρόλος ενός ακραίου θρησκευτικού περιβάλλοντος που είχε επηρεάσει την οικογένεια. Η Άντρια και ο σύζυγός της είχαν έρθει σε επαφή με τον Μάικλ Γουορονιέκι, έναν αυτοαποκαλούμενο θρησκευτικό κήρυκα με αποκαλυπτικές δοξασίες. Αν και δεν υπήρξε ποτέ κατηγορία ότι ο ίδιος υποκίνησε άμεσα το έγκλημα, μαρτυρίες και επιστολές έδειξαν ότι οι διδασκαλίες του περί αμαρτίας, τιμωρίας και πνευματικής αποτυχίας είχαν ενισχύσει το ήδη εύθραυστο ψυχολογικό πλαίσιο της Γέιτς.
Η υπόθεση οδηγήθηκε σε δίκη το 2002, με την Άντρια Γέιτς να καταδικάζεται αρχικά σε ισόβια κάθειρξη. Ωστόσο, η καταδίκη αυτή ανατράπηκε, όταν αποκαλύφθηκε ότι βασικός εμπειρογνώμονας είχε δώσει ανακριβή κατάθεση. Στη δεύτερη δίκη, το 2006, το δικαστήριο έκρινε την Άντρια Γέιτς αθώα λόγω ψυχικής ασθένειας, αναγνωρίζοντας ότι, τη στιγμή του εγκλήματος, δεν μπορούσε να αντιληφθεί τη φύση και το άδικο των πράξεών της.
Έκτοτε, η Άντρια Γέιτς νοσηλεύεται σε ψυχιατρικό ίδρυμα υψίστης ασφαλείας στο Τέξας. Η υπόθεσή της εξακολουθεί να προκαλεί έντονες συζητήσεις γύρω από τα όρια της ποινικής ευθύνης, την αντιμετώπιση της βαριάς ψυχικής νόσου και τις ευθύνες του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος πριν από την εκδήλωση μιας τραγωδίας.
Τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης επανέρχονται σήμερα στο προσκήνιο μέσα από ένα νέο ντοκιμαντέρ με τίτλο «The Cult Behind the Killer: The Andrea Yates Story» που είναι διαθέσιμο και στην Ελλάδα μέσω του HBO Max. Το ντοκιμαντέρ καταγράφει το χρονικό της ημέρας του εγκλήματος, τις ιατρικές εκθέσεις και τη δικαστική διαδρομή της Άντρια Γέιτς, φωτίζοντας μία υπόθεση που εξακολουθεί να διχάζει την αμερικανική κοινωνία περισσότερα από είκοσι χρόνια μετά.
