Πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ της Μιμής Ντενίση για τα Γλυπτά: Άγνωστες πτυχές της κλοπής του Έλγιν, δείτε φωτογραφίες από την εκδήλωση

Ο Παρθενώνας δεν είναι ένα σύνολο από κομμάτια που μπορούν να αφαιρεθούν και να διασκορπιστούν, αλλά ένα ενιαίο έργο τέχνης, ένα σώμα που πρέπει να αποκατασταθεί, τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας κατά τον χαιρετισμό του στην πρώτη προβολή του δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ της Μιμής Ντενίση με τίτλο «Η γυναίκα πίσω από τον Έλγιν», στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Το ντοκιμαντέρ φωτίζει άγνωστες πτυχές της κλοπής των Γλυπτών του Παρθενώνα μέσα από τις επιστολές της Μαίρης Νίσμπετ, συζύγου του λόρδου Έλγιν.

Ο κ. Τασούλας υπογράμμισε ότι «αυτή ακριβώς είναι και η βάση του διαρκούς αιτήματος της ελληνικής πολιτείας για επανένωση των γλυπτών του Παρθενώνα, για την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιοτήτων που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο» και πρόσθεσε, ότι είναι ένας διαχρονικός εθνικός αγώνας, στον οποίο συμβάλλει και το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ, για το οποίο συνεχάρη την Μιμή Ντενίση για την ιδέα και το σενάριο, την Κατερίνα Ευαγγελάκου για τη σκηνοθεσία και όλους τους συντελεστές για την καλή προσπάθεια.

Δείτε φωτογραφίες από την εκδήλωση:

Στον χαιρετισμό του, ο κ. Τασούλας ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «Το ζήτημα των Ελγίνειων μαρμάρων αποτελούσε, ήδη από την εποχή που μεταφέρθηκαν στη Βρετανία, στις αρχές του 19ου αιώνα, έναν κρίσιμο ιδεολογικό κόμβο, στον οποίο διασταυρώθηκαν ποικίλες αντιλήψεις για την αρχαιότητα, αντικρουόμενες απόψεις για τα αρχαία ερείπια, ιδεολογικές ζυμώσεις του βρετανικού φιλελληνισμού».

Για τη Μαίρη Νίσμπετ είπε ότι «απληστία και η αφελής αλαζονεία της Νίσμπετ -η οποία έδρασε καταλυτικά στην καταστροφή ενός θησαυρού την πολιτισμική αξία του οποίου δεν κατανοούσε αλλά στο δάνειο κύρος του οποίου απέβλεπε – αντικατοπτρίζει την πεποίθηση των ισχυρών της εποχής της ότι έχουν δικαίωμα να οικειοποιούνται τα μνημεία των αδυνάμων και να υπεξαιρούν κατά βούληση ό,τι τους συγκινεί αισθητικά. Και βεβαίως, μια τέτοια αντίληψη βρίσκεται στους αντίποδες της αντίδρασης του Λόρδου Μπάιρον απέναντι στη βίαιη αποκοπή των μνημείων από τον τόπο τους για να κοσμήσουν ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές. Ο ποιητής είχε βαθύτατη επίγνωση ότι τα ερείπια του παρελθόντος και η νεοελληνική συνθήκη που τα φιλοξενεί συνιστούν ένα αρραγές αισθητικό σύνολο, ότι είναι «μέρος της «ποίησης» του ελληνικού τοπίου, που δεν θα μπορούσε ποτέ να ανακτηθεί σε ένα μητροπολιτικό μουσείο. Με τον τρόπο του, αναγνώριζε ότι ο Παρθενώνας δεν είναι ένα σύνολο από κομμάτια που μπορούν να αφαιρεθούν και να διασκορπιστούν, αλλά ένα ενιαίο έργο τέχνης, ένα σώμα που πρέπει να αποκατασταθεί.

» Αυτή ακριβώς είναι και η βάση του διαρκούς αιτήματος της ελληνικής πολιτείας για επανένωση των γλυπτών του Παρθενώνα, για την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιοτήτων που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Είναι ένας διαχρονικός εθνικός αγώνας, στον οποίο συμβάλλει και το ντοκιμαντέρ που θα παρακολουθήσουμε σήμερα, για το οποίο θέλω να συγχαρώ την κυρία Μιμή Ντενίση για την ιδέα και το σενάριο, την κ.Κατερίνα Ευαγγελάκου για τη σκηνοθεσία και όλους τους συντελεστές για την καλή προσπάθεια».

Φωτογραφίες: Παναγιώτης Κουφαλέξης

08.06.2026, 22:41

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ