Ο «Πατέρας» της Τερέζα Νβότοβα χαίρεται με τη νοσηρή σου περιέργεια
Εμπνευσμένη από πολλές πραγματικές ιστορίες, η νέα ταινία της Σλοβάκας σκηνοθέτριας επιχειρεί να μας χτυπήσει εκεί που πονάμε
14.11.2026
Ακολουθούν spoilers.
Υπάρχουν αφηγήσεις που είναι εκ φύσεως μελοδραματικές· τραγωδίες που βασίζονται στους χειρότερούς φόβους μας και αντλούν τη συναισθηματική τους δύναμη από τη φύση των γεγονότων που περιγράφουν. Όταν το αντικείμενο της αφήγησής σου είναι από μόνο του καταστροφικό, είναι δύσκολο να βρεις έναν τρόπο να το αποτυπώσεις στη μεγάλη οθόνη χωρίς το αποτέλεσμα να μοιάζει εκβιαστικό. Στην περίπτωση του «Πατέρα» της Τερέζα Νβότοβα, ο εφιάλτης ενός γονιού γίνεται πραγματικότητα, αναγκάζοντάς τον να έρθει αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεών του.
Ο Μιχάλ (Μιλάν Όντρικ) δεν έχει την τέλεια ζωή, αλλά βρίσκεται αρκετά κοντά: έχει μια δίχρονη κόρη και μια σύζυγο που λατρεύει, ένα όμορφο, ηλιόλουστο σπίτι και τη δική του επιχείρηση. Μέσα στον καλοκαιρινό καύσωνα της Σλοβακίας, μια υπό άλλες συνθήκες συνηθισμένη διαδρομή προς τη δουλειά καταλήγει σε ένα γεγονός που θα αλλάξει ζωή της οικογένειας μια για πάντα: η μικρή του κόρη έχει εξαφανιστεί από τον παιδικό σταθμό. Τότε, είναι που ο Μιχάλ θα βρεθεί μπλεγμένος σε μια πολύχρονη και ψυχοφθόρα νομική διαμάχη, ενώ οι σχέσεις του με τους ανθρώπους γύρω του θα αρχίσουν σταδιακά να διαλύονται.
Μια χαρούμενη οικογένεια
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του θρίλερ είναι πως μοιάζει να εργαλειοποιεί τη νοσηρή περιέργεια του θεατή. Σε αυτή την ιστορία, που έχει βασιστεί όχι σε μία, αλλά πολλές πραγματικές περιπτώσεις γονιών που βίωσαν μια στιγμή απροσεξίας και την πλήρωσαν ακριβά, η Νβότοβα είναι αποφασισμένη να πουλήσει το αφήγημα της χαρούμενης οικογένειας όσο καλύτερα γίνεται. Αυτό σημαίνει πως το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης πράξης βρίσκεται εκεί με μοναδικό σκοπό να πείσει τον θεατή πως δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσε να διαταράξει την ευτυχία αυτής της μικρής, αξιαγάπητης οικογένειας.
Το πρωινό μάς βρίσκει να ακολουθούμε το δίχρονο κοριτσάκι στο σπίτι του, καθώς παίζει με τα παιχνίδια του και ψάχνει το λούτρινο σκιουράκι του. Λίγο αργότερα, ελάχιστες στιγμές πριν τα πράγματα αλλάξουν, ο Μιχάλ τρώει μεσημεριανό παρακολουθώντας μαγεμένος ένα βίντεο που έβγαλε με τη σύζυγο και την κόρη του το προηγούμενο καλοκαίρι. Όταν, λοιπόν, η καταστροφή έρχεται, οι προηγούμενες σκηνές μοιάζουν εκδικητικές και φθηνές, σαν να βρίσκονται εκεί για να μας προκαλέσουν μια πολύ συγκεκριμένη μείξη έκπληξης και θλίψης.
Ας εστιάσουμε εδώ
Στη φιλμογραφία της Νβότοβα, η κοινωνική πίεση, η πατριαρχία και η πολιτική διαφθορά αποτελούν ζητήματα που την έχουν απασχολήσει επανειλημμένα. Και στον «Πατέρα» μπορούμε ίσως να διακρίνουμε τα ίχνη μιας αντίστοιχης πρόθεσης, να προσεγγίσει το ζήτημα που πραγματεύεται μέσα από ένα ευρύτερο κοινωνικό πρίσμα και να αφήσει την εκβιαστική αποτύπωση του ατυχήματος πίσω της, στην αρχή της ταινίας. Έτσι, η ενοχή, το πένθος και η εσωτερική σύγκρουση του Μιχάλ έρχονται στο προσκήνιο, όπως και η σκληρή αντιμετώπιση που δέχεται σε αυτές τις σκοτεινές στιγμές από τους κοντινούς τους ανθρώπους, την πολιτεία και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Ακόμη και τότε, όμως, η πρόθεση της Νβότοβα να μας σοκάρει κερδίζει τη μάχη. Σε μια ακόμη σκηνή, αυτή τη φορά μέσα στη δικαστική αίθουσα, έπειτα από μια αργή, περιστροφική κίνηση, η κάμερα περνάει πάνω από μια σειρά φωτογραφιών από την ιατροδικαστική έκθεση του θύματος, υποκύπτοντας στην ίδια μαγνητική έλξη που οδηγεί μια νυχτοπεταλούδα προς το φως που θα την κάψει. Μόνο ένα συμπέρασμα μπορούμε να βγάλουμε: η κοινωνική κριτική καθαυτή μάλλον δεν επαρκεί για μια επιτυχημένη ταινία.
O «Πατέρας» κυκλοφορεί στους κινηματογράφους στις 12 Νοεμβρίου από το Cinobo. Διαβάστε περισσότερες κριτικές για τις ταινίες που παίζονται.
