Κώστας Γαβράς και Ζακ Οντιάρ προειδοποιούν: Η Γαλλία κινδυνεύει να χάσει 400 ταινίες

Ο Κώστας Γαβράς, ο Ζακ Οντιάρ, η Κλερ Ντενί και η Ζιστίν Τριέ προειδοποιούν ότι η Γαλλία κινδυνεύει να χάσει έως και 400 κινηματογραφικές παραγωγές μέσα στην επόμενη πενταετία. Περισσότεροι από 170 σκηνοθέτες υπογράφουν κοινή παρέμβαση προς τους Γάλλους βουλευτές, ζητώντας να αποτρέψουν τις περικοπές και τις φορολογικές αλλαγές που προβλέπονται στον προϋπολογισμό του 2027. Κατά την εκτίμησή τους, τα μέτρα θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη ματαίωση περίπου 80 ταινιών κάθε χρόνο.

Στους υπογράφοντες βρίσκονται επίσης η Ζουλιά Ντικουρνό, η Ματί Ντιόπ, ο Μισέλ Χαζαναβίσιους, η Ανιές Ζαουί, η Αλίς Βινοκούρ και οι αδελφοί Ζαν-Πιερ και Λικ Νταρντέν. Πρόκειται για δημιουργούς διαφορετικών γενεών και κινηματογραφικών κατευθύνσεων, που ενώνουν τις δυνάμεις τους για να υπερασπιστούν το μοντέλο χρηματοδότησης χάρη στο οποίο η Γαλλία εξακολουθεί να διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες εθνικές κινηματογραφικές βιομηχανίες στον κόσμο.

Η παρέμβασή τους αφορά τρεις συγκεκριμένες αλλαγές. Η πρώτη είναι η προτεινόμενη μείωση της χρηματοδότησης της δημόσιας France Télévisions κατά επιπλέον 47 εκατομμύρια ευρώ το 2027. Η δεύτερη είναι η πρόθεση του εισηγητή του προϋπολογισμού να καταθέσει τροπολογία που θα επιτρέψει στο κράτος να αντλήσει πόρους από το Εθνικό Κέντρο Κινηματογράφου και Κινούμενης Εικόνας (CNC), τον οργανισμό που στηρίζει την παραγωγή και τη διανομή ταινιών στη Γαλλία.

Η τρίτη και μεγαλύτερη ανησυχία αφορά το Canal+, έναν από τους σημαντικότερους χρηματοδότες του γαλλικού κινηματογράφου. Η κυβέρνηση προτείνει την αύξηση του ΦΠΑ στις συνδρομητικές τηλεοπτικές υπηρεσίες από 10% σε 20%. Η ίδια παρουσιάζει τη ρύθμιση ως προσπάθεια απλούστευσης του φορολογικού πλαισίου, ιδιαίτερα για τα συνδρομητικά πακέτα που συνδυάζουν τηλεοπτικά προγράμματα με υπηρεσίες κατά παραγγελία.

Ωστόσο, η αλλαγή θα μπορούσε να ανατρέψει μια σημαντική συμφωνία που υπογράφηκε στα τέλη Ιουλίου ανάμεσα στην Canal+ και τους εκπροσώπους της γαλλικής κινηματογραφικής βιομηχανίας. Η πενταετής συμφωνία προβλέπει επενδύσεις 980 εκατομμυρίων ευρώ στον γαλλικό και ευρωπαϊκό κινηματογράφο από το 2028 έως το 2032. Οι υπογράφοντες υποστηρίζουν ότι η αύξηση του ΦΠΑ θα ακύρωνε τους συμφωνημένους όρους χρηματοδότησης, θέτοντας σε κίνδυνο περίπου 750 εκατομμύρια ευρώ για την παραγωγή ταινιών.

Η ίδια η Canal+ έχει προειδοποιήσει ότι η φορολογική επιβάρυνση θα μπορούσε να της κοστίσει έως και 200 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, επηρεάζοντας τις επενδύσεις της στον πολιτιστικό και αθλητικό τομέα. Οι σκηνοθέτες υπολογίζουν ότι οι συνέπειες για το σινεμά θα ήταν ιδιαίτερα σοβαρές: 400 ταινίες που διαφορετικά θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν ενδέχεται να μη γυριστούν ποτέ. Πρόκειται για πρόβλεψη των δημιουργών και όχι για ήδη αποφασισμένη ακύρωση παραγωγών.

Η ανησυχία τους συνδέεται με τον τρόπο που χρηματοδοτείται εδώ και δεκαετίες ο γαλλικός κινηματογράφος. Σε αντίθεση με χώρες όπου η παραγωγή εξαρτάται κυρίως από ιδιωτικές επενδύσεις, στη Γαλλία λειτουργεί ένα σύστημα στο οποίο οι κινηματογραφικές αίθουσες, τα τηλεοπτικά κανάλια και οι πλατφόρμες συνεισφέρουν οικονομικά στην εγχώρια δημιουργία. Μέρος αυτών των πόρων συγκεντρώνεται και αναδιανέμεται μέσω του CNC, στηρίζοντας τόσο εμπορικές παραγωγές όσο και ταινίες δημιουργού που δύσκολα θα εξασφάλιζαν χρηματοδότηση μόνο από την αγορά.

Οι υπογράφοντες υπενθυμίζουν ότι ο κινηματογραφικός τομέας στηρίζει περίπου 260.000 άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας στη Γαλλία. Επισημαίνουν επίσης ότι οι γαλλικές ταινίες εξακολουθούν να έχουν σημαντικό μερίδιο στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας, χάρη σε ένα σύστημα που προστατεύει την εγχώρια παραγωγή και προβλέπει συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα ανάμεσα στην κινηματογραφική προβολή και τη διάθεση των ταινιών στην τηλεόραση και στις πλατφόρμες.

Η επιστολή δεν περιορίζεται στην υπεράσπιση των σημερινών χρηματοδοτικών μηχανισμών. Οι σκηνοθέτες ζητούν έναν νέο νόμο για τον κινηματογράφο, ο οποίος θα αντικατοπτρίζει τις αλλαγές που έχουν φέρει οι ψηφιακές πλατφόρμες και η τεχνητή νοημοσύνη. Το υφιστάμενο γαλλικό νομοθετικό πλαίσιο για τα οπτικοακουστικά μέσα ανάγεται στο 1986, πολύ πριν από την εμφάνιση του streaming.

Στην παρέμβασή τους εκφράζουν επίσης ανησυχία για τις προτάσεις της γαλλικής ακροδεξιάς σχετικά με την κατάργηση δημόσιων πολιτιστικών θεσμών και για την ολοένα μεγαλύτερη επιρροή των αμερικανικών πλατφορμών στο είδος των ταινιών που χρηματοδοτούνται και φτάνουν στο κοινό.

Οι επίμαχες αλλαγές δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί. Οι δημιουργοί καλούν τους βουλευτές να διατηρήσουν τον μειωμένο ΦΠΑ, να προστατεύσουν τους πόρους του CNC και να εξασφαλίσουν τη χρηματοδότηση της δημόσιας τηλεόρασης. Το επιχείρημά τους είναι ότι η απώλεια εκατοντάδων ταινιών δεν θα σήμαινε μόνο λιγότερες παραγωγές και θέσεις εργασίας, αλλά και λιγότερες ευκαιρίες για νέους σκηνοθέτες και έργα που δεν σχεδιάζονται αποκλειστικά με εμπορικά κριτήρια.

Με στοιχεία από Le Monde