Η Νύχτα με τις Μάσκες: Η ιστορία της ταινίας που άλλαξε για πάντα το σινεμά τρόμου

Είναι η εποχή του χρόνου που οι λάτρεις του τρόμου ενώνουν τις δυνάμεις για την προβολή των αγαπημένων τους ταινιών. Και ποια ταινία θα ήταν πιο κατάλληλη για αυτή τη γιορτή από το κλασικό «Halloween» του 1978, σε σκηνοθεσία Τζον Κάρπεντερ και παραγωγή Ντέμπρα Χιλ, ένα φιλμ που για πολλούς δημιούργησε ολόκληρο το υποείδος των slasher movies;

Όπως σίγουρα γνωρίζετε, η ταινία παρακολουθεί τη δολοφονική μανία του εμβληματικού μασκοφόρου εκτελεστή Μάικλ Μάγιερς. Ο Μάγιερς, που ως παιδί δολοφόνησε την αδελφή του και κλείστηκε σε ψυχιατρικό ίδρυμα για επικίνδυνους εγκληματίες, δραπετεύει χρόνια μετά. Επιστρέφει στο ειδυλλιακό Χάντονφιλντ του Ιλινόι και ξεκινά εκ νέου το μακελειό.

Πέραν του ότι υπήρξε από τις πρώτες του είδους, το «Halloween» παραμένει μία από τις πιο διάσημες ταινίες slasher όλων των εποχών. Ακόμη κι αν δεν δηλώνετε οπαδός του είδους, πιθανότατα έχετε δει ή τουλάχιστον έχετε ακούσει το franchise. Το πρωτότυπο φιλμ του Κάρπεντερ το 1978 γέννησε μια σειρά από spin-off και sequel, όπως ακριβώς συμβαίνει με κάθε επιτυχημένο blockbuster.

Η Νύχτα με τις Μάσκες: Η έμπνευση από άλλα μεγάλα αριστουργήματα του είδους

Η νύχτα με τις μάσκες εμπνεύστηκε από θρυλικές παραγωγές όπως το «Ψυχώ» και ο «Εξορκιστής», λειτουργώντας ουσιαστικά ως διάδοχός τους. Ακόμη και το σπίτι της κεντρικής ηρωίδας, Λόρι Στρόουντ, θεωρείται πλέον τοπικό αξιοθέατο λόγω της κινηματογραφικής του ιστορίας. Έπειτα, είναι το καστ και η μάσκα. Η πασίγνωστη πλέον Τζέιμι Λι Κέρτις, η οποία έχει το τρόμο στο «DNA» της, καθώς η μητέρα της, Τζάνετ Λι, πρωταγωνιστούσε στο «Ψυχώ», συμπρωταγωνίστησε δίπλα στον καταξιωμένο Βρετανό ηθοποιό Ντόναλντ Πλέζανς.

Η Κέρτις κυνήγησε τον ρόλο επειδή ήταν θαυμάστρια του Κάρπεντερ, ο οποίος μάλιστα την είχε απορρίψει στο παρελθόν για άλλους ρόλους. Και φυσικά, ποιος μπορεί να ξεχάσει την απόκοσμη λευκή μάσκα του Μάγιερς; Ένα πραγματικό διαχρονικό αριστούργημα ανάμεσα στις μεταμφιέσεις μανιακών δολοφόνων, που αναγνωρίζεται σχεδόν αυτόνομα, ακόμα και εκτός του πλαισίου της ταινίας.

Όλη αυτή η φήμη συνοδεύεται και από τους ανάλογους αριθμούς. Η ταινία συγκέντρωσε 47 εκατομμύρια δολάρια στο box office, ποσό που, αν προσαρμοστεί στον πληθωρισμό, την καθιστά μία από τις πιο επιτυχημένες ανεξάρτητες παραγωγές στην ιστορία του σινεμά.

Μια ανεξάρτητη παραγωγή 

Πίσω από τη δόξα και την εισπρακτική επιτυχία, η αλήθεια είναι ότι το «Halloween» υπήρξε μια αμιγώς ανεξάρτητη παραγωγή. Ας ξεκινήσουμε από τον προϋπολογισμό. Η ταινία γυρίστηκε με το πενιχρό ποσό των 320.000 δολαρίων, μέσα σε μόλις 20 εξαντλητικές ημέρες την άνοιξη του 1978. Παράδοξως, κατάφερε να βγει στις αίθουσες τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς.

Παρότι η ιστορία διαδραματίζεται στο Ιλινόι, τα γυρίσματα έγιναν στο Λος Άντζελες, με αποτέλεσμα σε ορισμένα πλάνα να διακρίνονται ακόμα και φοίνικες. Οι ρυθμοί παραγωγής και μοντάζ ήταν εξωπραγματικοί, αλλά ο Κάρπεντερ τα κατάφερε, γράφοντας ακόμα και τη μουσική μόνος του μέσα σε μόλις τρεις ημέρες.

Πώς δημιουργήθηκε η θρυλική μάσκα 

Ο Τόμι Λι Γουάλας, που εκτελούσε χρέη διευθυντή παραγωγής, σκηνογράφου, location scout και συν-μοντέρ, όπως συνηθίζεται στις ανεξάρτητες παραγωγές, έφτιαξε τη μάσκα όταν η Don Post Studios, γνωστή εταιρεία κατασκευής μασκών, αρνήθηκε να συνεργαστεί μαζί τους. Αγόρασε μια μάσκα του «Captain Kirk» για λιγότερο από 2 δολάρια, την άνοιξε και την ψέκασε με λευκό σπρέι.

Ακόμη και η τοποθεσία των γυρισμάτων μαρτυρά τον ανεξάρτητο χαρακτήρα του εγχειρήματος. Το ιστορικό πλέον σπίτι της οικογένειας Στρόουντ ήταν ένα εγκαταλελειμμένο κτίσμα, εξίσου ερειπωμένο στην πραγματικότητα όσο φαίνεται και στην οθόνη. Η μόνη παρέμβαση που έγινε ήταν για τις πρώτες σκηνές, όπου το συνεργείο τοποθέτησε τα πάντα, από υδραυλικά και ηλεκτρολογικά μέχρι ταπετσαρίες, μόνο και μόνο για να τα ξηλώσει αμέσως μετά το γύρισμα.

Το «Halloween» αγκάλιασε τα εμπόδια, διατήρησε την ευελιξία του και αξιοποίησε στο έπακρο τα μέσα που διέθετε. Ήταν ένα αυθεντικό εγχείρημα φτιαγμένο με κόπο, μεράκι και την ομορφιά του αβέβαιου. Στο ανεξάρτητο σινεμά, εξάλλου, ποτέ δεν ξέρεις πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, ποια θα είναι η εισπρακτική πορεία της ταινίας, πώς θα γραφτεί στην ιστορία, πώς θα επηρεάσει την κουλτούρα ή, πολύ απλά, πόσο πολύ θα τρομάξει το κοινό.

Με πληροφορίες από filmindependent