‘Η Νύφη!’: Η Μάγκι Τζίλενχαλ δίνει φωνή σε μια αδικημένη κινηματογραφική ηρωίδα

“Η Νύφη!”: Η Μάγκι Τζίλενχαλ δίνει φωνή σε μια αδικημένη κινηματογραφική ηρωίδα

Η πανκ, φεμινιστική εκδοχή της «Νύφης» της Τζίλενχαλ θέτει την ηρωίδα στο επίκεντρο της ιστορίας σε αντίθεση με την κλασική ταινία του 1935.

Η Μάγκι Τζίλενχαλ, ευρέως γνωστή μέσω της ιδιότητας της ως ηθοποιού, έκανε το σκηνοθετικό της ντεμπούτο το 2021 με την ταινία “Η Χαμένη Κόρη”, για την οποία προτάθηκε για το Όσκαρ Σεναρίου. Πέντε χρόνια αργότερα, επιστρέφει με τη δική της εκδοχή της Νύφης του Φράνκενσταϊν, τη “Νύφη!”. Εμπνέεται από την ταινία “Η Νύφη του Φρανκενστάιν” (1935) του Τζέιμς Γουέιλ αλλά και από την αυθεντική χαρακτήρα στο μυθιστόρημα “Φρανκενστάιν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας” (1818) της Μέρι Σέλεϊ και φέρνει στη μεγάλη οθόνη μια… πανκ, δυναμική νύφη.

Την ενσαρκώνει η Τζέσι Μπάκλι, η οποία φέτος είναι προτεινόμενη για το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου (για το “Άμνετ” της Κλόι Ζάο), ενώ την πρώτη υποψηφιότητα για Όσκαρ της καριέρας της την έλαβε στη “Χαμένη Κόρη” της Τζίλενχαλ, όπου είχε υποδυθεί έναν μικρό αλλά σημαντικό ρόλο. Το τέρας του Φρανκενστάιν, τον Φράνκ, υποδύεται ο Κρίστιαν Μπέιλ, με το καστ να συμπληρώνουν ο Πίτερ Σάρσγκαρντ, η Ανέτ Μπένινγκ, η Πενέλοπε Κρουζ και ο Τζέικ Τζίλενχαλ.

Αξίζει να τονίσουμε ότι ο Φρανκενστάιν έχει απεικονιστεί σε εκατοντάδες ταινίες ενώ η Νύφη έχει εμφανιστεί σε λιγότερες από 20! Αυτό ίσως οφείλεται και στο γεγονός ότι στο ίδιο το βιβλίο, ενώ αρχικά ο γιατρός ενδίδει στην επιθυμία του τέρατος να του δημιουργήσει μια σύντροφο, τελικά σταματάει πριν την “ξυπνήσει”. Ουσιαστικά, ο κινηματογράφος είναι αυτός που έδωσε ζωή στην συγκεκριμένη ηρωίδα, εμπνεόμενος από μια ιστορία που δεν συνεχίστηκε ποτέ στο μυθιστόρημα.

Η πιο πρόσφατη και σίγουρα πολυσυζητημένη εμφάνιση του τέρατος στη μεγάλη οθόνη έγινε με τον “Φρανκενστάιν” του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο, τον Νοέμβριο του 2025, όπου τον εμβληματικό αυτό ρόλο ανέλαβε ο Τζέικομπ Ελόρντι (έλαβε υποψηφιότητα για τα επερχόμενα Όσκαρ). Τώρα, έρχεται η Τζίλενχαλ να δώσει μια ολόδική της πνοή στην ταραγμένη αυτή ηρωίδα, τολμώντας να την τοποθετήσει στο επίκεντρο ενός άγριου και σκοτεινού “παραμυθιού”.

Αυτή είναι και η κομβική διαφορά της ταινίας της Τζίλενχαλ σε σχέση με την ταινία του 1935, όπου η Νύφη εμφανίζεται στα τελευταία λεπτά της ταινίας (απορρίπτοντας τελικά το τέρας), παρόλο που κατάφερε να γίνει μια τόσο θρυλική εικόνα στην pop κουλτούρα. Η Τζίλενχαλ, θέτοντας τη δική της Νύφη στο επίκεντρο, αναδιαμορφώνει τον κλασικό μύθο-δημιούργημα του κινηματογράφου, με μια καθαρή φεμινιστική ματιά.

Η ιστορία τοποθετείται στη δεκαετία του 1930, με τα σκηνικά και τα ρούχα να ακολουθούν την εποχή, αφήνοντας ταυτόχρονα ψήγματα μιας πανκ αισθητικής. Η ενδυματολόγος της ταινίας, Σάντι Πάουελ, δήλωσε ότι “Σε πρώιμες συζητήσεις, η Μάγκι χρησιμοποιούσε αρκετά τη λέξη “πανκ” και ξέρω ότι δεν εννοούσε κυριολεκτικά πανκ, όπως τη δεκαετία του 1970. Περισσότερο μια πανκ εκδοχή. Κι αυτό μου κίνησε το ενδιαφέρον –αν το πανκ υπήρχε στα ‘30s, πώς θα έμοιαζε;”.

Βέβαια, πανκ στην συγκεκριμένη ταινία δεν θα χαρακτηρίζαμε μόνο την εμφάνιση της Νύφης αλλά και όλη τη συμπεριφορά της και τελικά, όλη την προσέγγιση της ιστορίας. Με μια επαναστατική αγριάδα, η ταινία ετοιμάζεται να συμπαρασύρει το κοινό σε μια απόκοσμη περιπέτεια για τη ζωή και τον θάνατο. Ταυτόχρονα, το καλεί να λάβει μέρος στο ταξίδι προς την ανακάλυψη της γυναικείας αυτοδιάθεσης μιας ηρωίδας που λίγοι τόλμησαν να εξερευνήσουν εις βάθος στον κινηματογράφο.

>Δείτε που παίζεται η ταινία “Η Νύφη!”.