Δριμύ κατηγορώ κατά της οικογένειάς του για την διαχείριση των Οινοποιείων που διατηρούν στην Μαντινεία εξαπέλυσε Απόστολος Ρ. Σπυρόπουλος ο οποίος με μία μακροσκελή ανάρτησή του περιγράφει, πώς σύμφωνα με τον ίδιο, η επιχείρηση οδηγήθηκε σε χρεοκοπία η οποία σφραγίστηκε με δύο πλειστηριασμούς. «Ήμουν μόνος μου και απέναντί μου όλοι σας!» λέει χαρακτηριστικά περιγράφοντας ένα περιβάλλον κακοδιαχείρισης της εταιρείας από τους συγγενείς του.
Ο Απόστολος Ρ. Σπυρόπουλος, πλέον στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και στο παρελθόν συντονιστής Πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, είναι γιος του Ροβέρτου Σπυρόπουλου, ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ.
Στην ανάρτησή του, με τίτλο «Το τέλος ενός ταξιδιού, η ώρα της αλήθειας», προχωρά σε βαριές καταγγελίες της οικογένειας αποδίδοντάς τους αποκλειστικά την ευθύνη για την κατάρρευση της επιχείρησης.
Το «Κτήμα Σπυρόπουλος» μπορεί με τη σημερινή μορφή του να μετράει περίπου τρεις δεκαετίες, από τότε που οι αδελφοί Επαμεινώνδας, Ροβέρτος και Ιωάννης Σπυρόπουλος, αποφάσισαν να εξελίξουν τη μακρά οικογενειακή παράδοση ενασχόλησης με την οινοποιεία. Οι καταβολές όμως, υπάρχουν από το μακρινό 1860 και με την κεφαλαιοποίηση όλης αυτής της εμπειρίας το Κτήμα έχει δώσει εμβληματικές και διακεκριμένες ετικέτες.
Αναφερόμενος στο πρώτο οινοποιείο που ήδη πέρασε σε πλειστηριασμό, γράφει: «Πραγματοποιήθηκε ο πρώτος από τους δύο πλειστηριασμούς και το πρώτο οινοποιείο χάθηκε οριστικά. Σε λίγες ημέρες, το ίδιο “σφυρί” θα σφραγίσει και την τύχη του δεύτερου».
Απορρίπτοντας την εκδοχή της κακής συγκυρίας, σημειώνει ότι «αυτό που ζούμε δεν είναι μια “κακή συγκυρία” ή μια ατυχία της αγοράς. Είναι το νομοτελειακό αποτέλεσμα ετών αλαζονείας, νοσηρής οικογενειοκρατίας και μιας διοίκησης που μπέρδεψε μια ιστορική διαδρομή με προσωπικό της φέουδο».
Στο στόχαστρό του τίθεται ευθέως στο ένα από τα τρία ιδρυτικά αδέλφια, τον πατέρα όπως γράφει, τον οποίο χαρακτηρίζει «απόλυτα εγωκεντρικό», που επαναλάμβανε «Εγώ ξέρω καλύτερα», «Εγώ το έφτιαξα μόνος μου».
Για τη διοίκηση της εταιρείας αναφέρει ότι «η εταιρεία δεν διοικήθηκε ποτέ -ιδιοποιήθηκε», ενώ χαρακτηρίζει «παρωδία» τη διαδικασία διαδοχής, περιγράφοντας ότι «η μητέρα παρέδωσε το τιμόνι μόνο όταν αναγκάστηκε να βγει στη σύνταξη, χρίζοντας διάδοχο μια κόρη που εκείνη την εποχή ήταν άνεργη».
Με ιδιαίτερα φορτισμένη γραφή τονίζει «Ήμουν μόνος μου και απέναντί μου όλοι σας!» και συμπληρώνει, «από τη μία οι δημιουργοί του χάους μαζί με τον πρόθυμο «μικρό αδελφό», πάντα σε ρόλο θλιβερού χειροκροτητή, να λέει «ναι» σε ό,τι παράλογο υπαγόρευε ο «μεγάλος», νομιμοποιώντας την καταστροφή».
Σε ιδιαίτερα αιχμηρό τόνο, περιγράφει εικόνες δημόσιας παρουσίας της οικογένειας λίγο πριν την οικονομική κατάρρευση: «Όσο το καράβι βούλιαζε από τα χρέη, εσείς “παίζατε βιολιά στο κατάστρωμα”», ενώ κάνει λόγο για εμφανίσεις «από το Νέο Ηράκλειο έως το Caravel» και για αναζήτηση ρόλου σε πολιτικές συγκεντρώσεις, «την ώρα που άφηναν την επιχείρηση να ψυχορραγεί».
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και σε ταξίδι στο Παρίσι, μία εβδομάδα πριν από τον πλειστηριασμό, γράφοντας ότι «βρεθήκατε στο Παρίσι για να απολαύσετε τον “Χορό Μεταμφιεσμένων” (Un ballo in maschera) του Verdi», προσθέτοντας ότι «ως σύγχρονοι Νέρωνες “τραγουδάτε” στα θεωρεία της Γαλλίας, ενώ το οινοποιείο καιγόταν στις φλόγες των χρεών σας».
Σε άλλο σημείο της ανάρτησης αναφέρεται σε «προκλητική, πέρα ως πέρα αυθαίρετη διαμονή στον “πύργο” εντός του οινοποιείου» και κατηγορεί τα μέλη της οικογένειάς του ότι «ζούσατε όλοι σας επί σειρά ετών αποκλειστικά από την εταιρεία, στραγγίζοντάς την μέχρι το τελευταίο ευρώ».
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι επί 25 χρόνια δεν έλαβε οικονομικό όφελος από την επιχείρηση, γράφοντας: «Για 25 και πλέον χρόνια, ούτε εγώ ούτε κανένα άλλο μέλος της στενής μου οικογένειας δεν έλαβε από την επιχείρηση ούτε ένα 1€! Από τον Μάιο του 2020 που παραιτήθηκα οριστικά, δεν χρέωσα την επιχείρηση ούτε με ένα μπουκάλι κρασί!».
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στη δική του πολιτική μετακίνηση από το ΠΑΣΟΚ στη Νέα Δημοκρατία, υποστηρίζοντας ότι αποτέλεσε – όπως το περιγράφει – ακόμη ένα πεδίο σύγκρουσης στο εσωτερικό της οικογένειας. Παραπέμποντας στις αρχές του 2023, όταν, όπως σημειώνει, «αποφάσισα να αλλάξω πολιτική πορεία», καταγγέλλει ότι υπήρξε προσπάθεια να εμφανιστεί η οικογένεια δημόσια απέναντί του: «Φτάσατε στο σημείο να προσπαθήσετε να μαζέψετε υπογραφές για μια επιστολή που θα εμφάνιζε δήθεν την οικογένεια αντίθετη στην πράξη μου!». Στο ίδιο σημείο κάνει λόγο για «ανηθικότητα» και «κακία» που «ξεπέρασαν κάθε όριο», υποστηρίζοντας ότι η προσπάθεια αυτή άγγιξε «ακόμη και τους πιο στενούς μου συγγενείς, αλλά και ανθρώπους που ουδέποτε είχαν σχέση με την επιχείρηση».
Η υπόθεση αφορά δύο οινοποιεία στη Μαντινεία, τα οποία οδηγούνται σε απώλεια μέσω πλειστηριασμών, με την οικογενειακή και επιχειρηματική σύγκρουση να λαμβάνει πλέον δημόσιες διαστάσεις.
Αναλυτικά ολόκληρη η ανάρτηση του Απόστολου Ρ. Σπυρόπουλου:
«ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ, Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
Με το οινοποιείο αυτό μεγαλώσαμε μαζί. Ήμουν ένα μικρό παιδί το 1988, όταν μπήκαν τα πρώτα θεμέλια, και έπαιζα ανάμεσα στα μπετά και τις λάσπες, βλέποντας τους τοίχους να υψώνονται μέρα με τη μέρα.
Θυμάμαι σαν τώρα τη λάμψη και τη χαρά στα μάτια του πατέρα μου καθώς έβλεπε το δημιούργημά του να παίρνει σάρκα και οστά. Για μένα, αυτό το μέρος δεν ήταν ποτέ απλά «ντουβάρια» ή μια επιχείρηση· ήταν οι πρώτες μου εικόνες, οι ρίζες μου, ένας τόπος που ταυτίστηκε με την ίδια μου τη ζωή.
Σήμερα, λοιπόν, αυτή η διαδρομή κλείνει με τον πιο οδυνηρό τρόπο. Πραγματοποιήθηκε ο πρώτος από τους δύο πλειστηριασμούς και το πρώτο οινοποιείο χάθηκε οριστικά. Σε λίγες ημέρες, το ίδιο «σφυρί» θα σφραγίσει και την τύχη του δεύτερου.
Αυτό που ζούμε δεν είναι μια «κακή συγκυρία» ή μια ατυχία της αγοράς. Είναι το νομοτελειακό αποτέλεσμα ετών αλαζονείας, νοσηρής οικογενειοκρατίας και μιας διοίκησης που μπέρδεψε μια ιστορική διαδρομή με προσωπικό της φέουδο.
Η εταιρεία δεν διοικήθηκε ποτέ — ιδιοποιήθηκε. Μετατράπηκε σε ένα κλειστό «βασίλειο» όπου η διαδοχή θύμιζε παρωδία: η μητέρα παρέδωσε το τιμόνι μόνο όταν αναγκάστηκε να βγει στη σύνταξη, χρίζοντας διάδοχο μια κόρη που εκείνη την εποχή ήταν άνεργη. Μια επιλογή που από την αρχή με βρήκε εντελώς αντίθετο, καθώς αγνοούσε κάθε ίχνος αξιοκρατίας και λογικής.
Όλα αυτά συνέβησαν υπό την υψηλή εποπτεία ενός πατέρα απόλυτα εγωκεντρικού, εγκλωβισμένου στο δικό του, αρρωστημένο «εγώ». Ένα «εγώ» που επαναλάμβανε μονότονα: «Εγώ ξέρω καλύτερα», «Εγώ το έφτιαξα μόνος μου». Αυτό το «εγώ» ήταν που τελικά σας έπνιξε, αρνούμενο να ακούσει κάθε λογική φωνή, επιβάλλοντας την ανικανότητα ως οικογενειακό πεπρωμένο.
Όσο το καράβι βούλιαζε από τα χρέη, εσείς «παίζατε βιολιά στο κατάστρωμα». Μόλις έναν μήνα προ της καταστροφής, πατέρας και κόρη, αντί να αναλογιστούν τις ευθύνες τους, εμφανίζονταν περιχαρείς και φωτογραφίζονταν από το Νέο Ηράκλειο έως το Caravel, αναζητώντας ρόλο σε πολιτικές συγκεντρώσεις και παριστάνοντας τους σωτήρες της χώρας, την ώρα που άφηναν την επιχείρηση να ψυχορραγεί.
Ταυτόχρονα, η διευθύνουσα σύμβουλος, σε ένα ρεσιτάλ θράσους, παρέδιδε μαθήματα «αγροτικής ανάπτυξης» σε πάνελ πρώην πρωθυπουργού – του ανθρώπου που επί των ημερών του έκλεισαν οι τράπεζες. Η απόλυτη ειρωνεία: μια διοίκηση που άφηνε τις τράπεζες απλήρωτες, να παριστάνει τον ειδήμονα δίπλα σε εκείνον που τις σφράγισε.
Το αποκορύφωμα της ματαιοδοξίας; Μία μόλις εβδομάδα πριν τον πλειστηριασμό, βρεθήκατε στο Παρίσι για να απολαύσετε τον «Χορό Μεταμφιεσμένων» (Un ballo in maschera) του Verdi — έξοδα που πιθανότατα βαφτίστηκαν ως «προώθηση προϊόντων». Προφανώς, ελλείψει της «Traviata» (της Παραστρατημένης), που θα ήταν η ιδανική αυτοπροσωπογραφία σας, προτιμήσατε ως σύγχρονοι Νέρωνες να «τραγουδάτε» στα θεωρεία της Γαλλίας, ενώ το οινοποιείο καιγόταν στις φλόγες των χρεών σας. Ένα θέατρο παρακμής, όπου κρύβατε την αποτυχία σας πίσω από τη μεγάλη ζωή με ξένα κόλλυβα, την ώρα που οι πραγματικοί εγγυητές έχαναν τον ύπνο και τις περιουσίες τους.
Ο εγωκεντρικός πατέρας, η μητέρα σε ρόλο πυργοδέσποινας και η κόρη, απολάμβαναν επί χρόνια μια προκλητική, πέρα ως πέρα αυθαίρετη διαμονή στον «πύργο» εντός του οινοποιείου. Ζούσατε σαν παράσιτα εις βάρος των μετόχων, μέσα σε ένα κτίσμα παράνομο, αποδεικνύοντας ότι δεν ήσασταν τυπικοί ούτε στα στοιχειώδη, ούτε καν στη νομιμότητα της ίδιας σας της στέγης.
Ζούσατε όλοι σας επί σειρά ετών αποκλειστικά από την εταιρεία, στραγγίζοντάς την μέχρι το τελευταίο ευρώ για να συντηρείτε μια χάρτινη ψευδαίσθηση. Ενώ η επιχείρηση κατέρρεε, η διευθύνουσα σύμβουλος ζούσε το δικό της «όνειρο», ταξιδεύοντας σε κάθε γωνιά του κόσμου, πάντα με το βολικό πρόσχημα της «προώθησης των προϊόντων». Ταξίδια που δεν ήταν παρά πολυτελείς κύκλοι αυτοπροβολής, την ώρα που το προσωπικό έβλεπε το μέλλον του να χάνεται. Φτάσατε στο έσχατο σημείο κατάπτωσης να κυκλοφορείτε ετικέτες με το όνομα της κόρης και της εγγονής, βάζοντας τον ναρκισσισμό σας πάνω από την επιβίωση της επιχείρησης.
Ήμουν μόνος μου και απέναντί μου όλοι σας! Από τη μία οι δημιουργοί του χάους μαζί με τον πρόθυμο «μικρό αδελφό», πάντα σε ρόλο θλιβερού χειροκροτητή, να λέει «ναι» σε ό,τι παράλογο υπαγόρευε ο «μεγάλος», νομιμοποιώντας την καταστροφή.
Όταν σας εξέθεσα τα επιχειρήματά μου, τις προτάσεις μου και τις κάθετες αντιθέσεις μου για την ολέθρια πορεία που επιλέξατε, εσείς, τυφλωμένοι από κακία, εμμονή και ένα διογκωμένο «εγώ», με δαιμονοποιήσατε. Με λασπώσατε και διαδίδατε συστηματικά βρώμικα ψέματα σε συγγενείς και φίλους, με μοναδικό σκοπό να με εξοντώσετε ηθικά.
Ακόμη πιο κατάπτυστο ήταν αυτό που επιχειρήσατε στις αρχές του 2023, όταν αποφάσισα να αλλάξω πολιτική πορεία. Φτάσατε στο σημείο να προσπαθήσετε να μαζέψετε υπογραφές για μια επιστολή που θα εμφάνιζε δήθεν την οικογένεια αντίθετη στην πράξη μου! Η ανηθικότητα και η κακία σας ξεπέρασαν κάθε όριο, αγγίζοντας ακόμη και τους πιο στενούς μου συγγενείς, αλλά και ανθρώπους που ουδέποτε είχαν σχέση με την επιχείρηση.
Θέλατε πάση θυσία να με δείξετε απομονωμένο και αποκομμένο από όλους. Τόσο αδίστακτοι, τόσο κυνικοί, τόσο γεμάτοι συμπλέγματα απέναντί μου. Όμως, σε αυτόν τον κατήφορο δεν σας ακολούθησε κανείς…
Όταν παραιτήθηκα τον Μάιο του 2020, σας άφησα μόνους απέναντι στον καθρέφτη σας. Αλλά ακόμα και τότε, στον καθρέφτη σας πάλι εμένα βλέπατε, γιατί η δική μου αλήθεια ήταν ο μόνιμος εφιάλτης που σας ξεσκέπαζε.
Έχω τη συνείδησή μου καθαρή απέναντι σε όλους. Για 25 και πλέον χρόνια, ούτε εγώ ούτε κανένα άλλο μέλος της στενής μου οικογένειας δεν έλαβε από την επιχείρηση ούτε ένα 1€! Από τον Μάιο του 2020 που παραιτήθηκα οριστικά, δεν χρέωσα την επιχείρηση ούτε με ένα μπουκάλι κρασί!
Σε πλήρη παραλογισμό με τη δική μου στάση, εσείς κοιμάστε ήσυχοι; Πώς κοιτάτε στα μάτια τους εργαζόμενους και τους πιστωτές που αφήνετε πίσω σας; Επιτρέψτε μου να σας αφυπνίσω —ή μάλλον να σας ταρακουνήσω— από τον εγωκεντρικό λήθαργο στον οποίο ζείτε εδώ και χρόνια: το πάρτι τελειώνει οριστικά και σύντομα.
Η ευθύνη για την ηθική κατάπτωση, τη διάλυση και τον διασυρμό βαραίνει αποκλειστικά εσάς και μόνο εσάς!
Σπείρατε ανέμους και τώρα θα θερίσετε τις θύελλες της απαξίωσης. Τα οινοποιεία χάνονται, οι υποχρεώσεις μένουν, αλλά η ντροπή της παρασιτικής σας διαδρομής θα σας ακολουθεί για πάντα.
Οι μάσκες έπεσαν οριστικά. Η αυλαία της δικής σας «Traviata» έκλεισε με θόρυβο και ο «Χορός των Μεταμφιεσμένων» σας δεν έχει πια θεατές. Μόνο την παγερή σιωπή της αποτυχίας σας.
Αθήνα , 18/02/2026
Με εκτίμηση
Απόστολος Ρ. Σπυρόπουλος»
Το οινοποιείο και οι πλειστηριασμοί
Όπως γράφει το newmoney.gr ο πλειστηριασμός στρεφόταν σε βάρος της εταιρείας «Αγροτοβιομηχανική Οινοποιητική Αρκαδίας Α.Ε.» («Αρκάς Α.Ε.»), και αφορούσε το δικαίωμα πλήρους κυριότητας σε δύο αγροτεμάχια εμβαδού 3.325,75 τ.μ. και 5.863,02 τ.μ., που βρίσκονται στη θέση «Γκορτσούλι» Αρτεμισίου του Δήμου Μαντινείας Αρκαδίας.
Τα δύο αγροτεμάχια, τα οποία αποκτήθηκαν από την εταιρεία το 1988, αποτελούν ενιαίο ακίνητο πάνω στο οποίο υπάρχει εργοστάσιο οινοποιίας με συνολική επιφάνεια κτηρίων 1498,78 τ.μ., υπόστεγα με επιφάνεια 207,85 τ.μ. και υπόγειο με επιφάνεια 807,68 τ.μ.
Η περιοχή βρίσκεται εντός του κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Μαντινείας, κάτι που σημαίνει, όπως τονίζεται, ότι «απαγορεύεται οποιαδήποτε οικοδομική εργασία όσο μικρής έκτασης και αν είναι, χωρίς την έγκριση του τοπικού συμβουλίου αρχαιοτήτων».
Η τιμή πρώτης προσφοράς είχε οριστεί σε 1.397.000 ευρώ και η κατακύρωση έγινε με 1 ευρώ παραπάνω στα 1.397.001 ευρώ.
Υπενθυμίζεται ότι για τις 4 Μαρτίου, –όπως έχει αποκαλύψει το newmoney-, είναι προγραμματισμένος πλειστηριασμός και για το δεύτερο οινοποιείο της επιχείρησης. Πρόκειται για ένα γήπεδο συνολικής επιφάνειας 58.053,55 τ.μ. μετά του επ’ αυτού κτηρίου (Οινοποιείο) και «μετά πάντων εν γένει των συστατικών, παραρτημάτων και παρακολουθημάτων του», το οποίο βρίσκεται στη Δημοτική Ενότητα Νεμέας.
