Φέτος, συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από την κυκλοφορία της απόλυτης feel good γαλλικής κομεντί, Αμελί (Amelie) του Ζαν Πιερ Ζενέ και με την αφορμή της σημαντικής αυτής επετείου, η ταινία – ορόσημο επανακυκλοφόρησε σε αποκατεστημένη έκδοση και επέστρεψε στα αθηναϊκά θερινά σινεμά, από το Cinobo.
Τα sold out ήταν αναμενόμενα και η Αμελί απέδειξε για ακόμη μια φορά ότι αντέχει στον χρόνο, ότι όχι μόνο δεν έχασε εκείνους που πρώτη φορά την αγάπησαν, αλλά ότι πολύ εύκολα κερδίζει νέο κοινό – αν, για κάποιο περίεργο λόγο, ακόμα δεν έχεις δει την ταινία, μπορείς να βρεις εδώ τις επόμενες προβολές στα αθηναϊκά θερινά. Σου προτείνουμε να κλείσεις έγκαιρα το εισιτήριό σου, γιατί τα sold out δεν είναι καθόλου σπάνιο φαινόμενο.
Παλαιότερη αφίσα της Αμελί
Τι κι αν έχουν περάσει 25 χρόνια; Βλέπουμε ότι η “Αμελί” δεν έχει χάσει τη γοητεία της. Και λογικό. Από πού να το πιάσεις; Από την υπέροχη σκηνοθεσία του Ζαν Πιερ Ζενέ; Από το τρυφερό σενάριο του ίδιου με τον Γκιγιόμ Λοράν; Από την θρυλική πλέον μουσική του Γιαν Τιρσεν; Ή από την ερμηνεία της Audrey Tautou; Μάλλον από εκεί θα το πιάσουμε, μιας και σήμερα, Κυριακή 9 Αυγούστου η Γαλλίδα ηθοποιός γιορτάζει τα 50ά της γενέθλια και μας έδωσε την αφορμή να θυμηθούμε ξανά τον πιο εμβληματικό ρόλο της καριέρας της.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑΗ «Αμελί» επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη 25 χρόνια μετά12.09.2018
Γεννημένη στη νοτιογαλλική ύπαιθρο, στις 9 Αυγούστου του 1976, ονομάστηκε Όντρεϊ λόγω της αγάπης της μητέρας της για την Όντρεϊ Χέπμπορν. Μεγάλωσε στην Ωβέρνη και αγάπησε το θέατρο ήδη από μικρή ηλικία, αν και ενδιαφερόταν περισσότερο για τη ζωγραφική. Βέβαια, οι γονείς της φοβήθηκαν ότι και τα δύο αυτά ενδιαφέροντα δεν θα οδηγούσαν σε επαγγελματική αποκατάσταση και την ώθησαν να σπουδάσει Λογοτεχνία στη Σορβόνη. Μόλις αποφοίτησε, έδωσε στον εαυτό της έναν χρόνο “και ούτε μέρα παραπάνω” για να ακολουθήσει το όνειρο της και να τα καταφέρει ως ηθοποιός.
Μέσα σε αυτόν τον χρόνο, βρέθηκε να παίζει στη ρομαντική κωμωδία της Τόνι Μάρσαλ, “Venus Beauty Institute” – κερδίζοντας, μάλιστα, βραβείο Σέζαρ για αυτόν τον ρόλο. Αυτή ήταν η ταινία που την οδήγησε και στην Αμελί.
Ο Ζαν Πιερ Ζενέ έψαχνε μανιωδώς την νέα πρωταγωνίστριά του – αφού η πρώτη του επιλογή, η Βρετανίδα Έμιλι Γουάτσον, αποχώρησε από την ταινία – όταν είδε την αφίσα του “Venus Beauty Institute” και πρόσεξε την Audrey.
Η Audrey ήταν η πρώτη ηθοποιός που πέρασε από οντισιόν (την οποία οντισιόν μπορείτε να δείτε εδώ σε βίντεο που έχει κυκλοφορήσει) και ο Ζενέ ήξερε μέσα στα πρώτα δευτερόλεπτα ότι είχε βρει την Αμελί του.
Γλυκιά, ντροπαλή, εσωστρεφής, αλλά και δυναμική, η Audrey έμοιαζε γεννημένη για τον ρόλο της Amelie Poulain, της ευγενικής και γεμάτης φαντασία σερβιτόρας που προσπαθεί να ξεπεράσει τη μοναξιά της, δίνοντας χαρά σε αγνώστους.
Με το χαρακτηριστικό καρέ, τα μεγάλα μάτια της, το γλυκό της χαμόγελο, η Αμελί άφησε εποχή και η ταινία σάρωσε στο box office, κερδίζοντας μάλιστα ένα βραβείο Όσκαρ.
Προφανώς, ο σκηνοθέτης Ζαν Πιερ Ζενέ ενθουσιάστηκε με την τεράστια επιτυχία της ταινίας. Για την Tautou, όμως, τα πράγματα δεν ήταν το ίδιο ρόδινα.
Παρά την επιτυχία, παρέμεινε ντροπαλή και αυτή η ξαφνική προσοχή μόνο εύκολη δεν ήταν για τον κλειστό της χαρακτήρα.
“Μετά την Αμελί, ήταν πολύ στεναχωρημένη. Μισούσε την προσοχή” έλεγε μέχρι πρόσφατα ο Ζενέ, σε συνέντευξή του. Μάλιστα, αποκάλυψε ότι ήθελε να παρατήσει την υποκριτική, γιατί δεν άντεχε να την αναγνωρίσουν στον δρόμο, να την φωτογραφίζουν χωρίς τη συγκατάθεσή της.
Τελικά, δεν παράτησε το όνειρό της. Ευτυχώς, γιατί δεν θα είχαμε δει την ερμηνεία της ως Κοκό Σανέλ στην ταινια “Στον κόσμο της Κοκό Σανέλ”, στα “Κώδικας Ντα Βίντσι”, “Οι ατελείωτοι αρραβώνες” κ.ά.
Βέβαια, ποτέ δεν αγάπησε το Χόλιγουντ (και οι πόρτες ήταν ορθάνοιχτες μετά τον “Κώδικα ντα Βίντσι”), την προσοχή και τα φώτα της βιομηχανίας του θεάματος. Μέχρι σήμερα έχει πάντα ως προτεραιότητα την ιδιωτικότητά της.
