Από τη σελίδα και την οθόνη στη σκηνή: Λογοτεχνία και σινεμά ζωντανεύουν στο θέατρο
Τα ξένα λογοτεχνικά έργα και οι αγαπημένες ταινίες αποκτούν νέα ζωή στη σκηνή. Από Ρώσους κλασικούς και Κάφκα μέχρι Φιτζέραλντ, Μακόι και Γιάλομ, οι ιστορίες ζωντανεύουν με δυνατές ερμηνείες και σκηνοθεσίες, ενώ οι κινηματογραφικές μεταφορές συναρπάζουν. Οι επιλογές είναι πολλές και εσείς μπορείτε να τις απολαύσετε χωρίς άγχος για τη μετακίνησή σας, αφού η Uber φροντίζει για όλα με την υπηρεσία προκράτησης Uber Reserve.
Τα τελευταία χρόνια, μια ενδιαφέρουσα τάση δυναμώνει στο θέατρο: οι ταινίες ελληνικές και ξένες που αγαπήσαμε μετακομίζουν από τη μεγάλη οθόνη στη σκηνή, αναζητώντας μια δεύτερη ζωή μέσα από τον ζωντανό λόγο και την άμεση επαφή με το κοινό. Αυτή η μεταφορά από τον κινηματογράφο στο θέατρο αποκτά ιδιαίτερη δυναμική φέτος, με ολοένα περισσότερες ελληνικές ιστορίες και να επανεφευρίσκονται επί σκηνής, δίπλα σε διεθνή παραδείγματα που δείχνουν τον δρόμο.
Παράλληλα, η λογοτεχνία συνεχίζει να εμπνέει το θέατρο. Ξένα best sellers πέρασαν από τις σελίδες στη μεγάλη οθόνη και τώρα ανεβαίνουν στη σκηνή, προσφέροντας στο κοινό την εμπειρία να ζήσει τις ιστορίες ζωντανά, από κοντά, με την αγωνία και την ένταση που μόνο το θέατρο μπορεί να δώσει. Οι ηθοποιοί και οι σκηνοθέτες δίνουν νέα πνοή σε αγαπημένους χαρακτήρες, δημιουργώντας έναν μοναδικό διάλογο ανάμεσα στο αρχικό έργο και την παραστασιακή του εκδοχή.
Οι επιλογές είναι πολλές και η εμπειρία σας μπορεί να ξεκινήσει από τη στιγμή που κλείνετε εισιτήριο, χωρίς άγχος για τη μετακίνησή σας. Με την υπηρεσία Uber Reserve μπορείτε να προγραμματίσετε το Uber σας έως και 90 ημέρες πριν και να απολαύσετε μια θεατρική βραδιά γεμάτη συγκινήσεις, είτε πρόκειται για την κινηματογραφική επιστροφή μιας αγαπημένης ταινίας είτε για τη θεατρική μεταφορά ενός διάσημου βιβλίου.
ioannis kavouriadis©
“Λόλα”
Από την οθόνη στη σκηνή
Αυτή τη χρονιά, η επιστροφή των κλασικών φιλμ έχει χαρακτήρα σχεδόν συλλογικής αναμνημόνευσης. Η “Λόλα”, το νουάρ φιλμ του Δίνου Δημόπουλου, μεταφέρεται για πρώτη φορά στο θέατρο από τον Χρήστο Σουγάρη, με την Έλλη Τρίγγου, τον Γιάννη Στάνκογλου και τον Γιώργο Γάλλο σε πρωταγωνιστικούς ρόλους (Παλλάς), ενώ “Η κόμισσα της φάμπρικας” των Γιαλαμά–Πρετεντέρη, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, επανέρχεται με έναν πολυπληθή θίασο που απαρτίεται από τους Δήμητρα Ματσούκα, Γιώργο Πυρπασόπουλο, Σάρα Γανωτή, Αντιγόνη Δρακουλάκη, Νίκο Σταυρακούδη, Γιώργο Μπινιάρη, Ιάσων Παπαματθαίου, κ.ά. και σύγχρονη κοινωνική ανάγνωση (Embassy). Στην ίδια λογική, “Ο φίλος μου ο Λευτεράκης” του Αλέκου Σακελλάριου ανεβαίνει με τον Αντώνη Καλομοιράκη, με τους Κωνσταντίνα Βαρβαρήγου, Λάμπρο Καλογιάννη, Θωμά Πανδή, Αλκμήνη Πασταλατζή, κ.ά., επαναφέροντας την κωμωδία καταστάσεων του παλιού ελληνικού σινεμά (Αθηναϊκή Σκηνή Κάλβου – Καλαμπόκη).
Γιώργος Καβαλλιερακης©
“Η κόμισσα της φάμπρικας”
Η “Τζένη-Τζένη” ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου, επαναφέροντας με σύγχρονη ματιά την αγαπημένη κινηματογραφική ηρωίδα με ένα σπουδαίο πρωταγωνιστικό ανσάμπλ: Χάρις Αλεξίου, Νίκος Καραθάνος, Γιάννης Κότσιφας, Χρήστος Λούλης, Ζέτα Μακρυπούλια, Ιωάννα Μαυρέα, Κώστας Μπερικόπουλος, Ιωάννα Μπιτούνη, Άγγελος Παπαδημητρίου, Αλέξανδρος Σκουρλέτης, Γαλήνη Χατζηπασχάλη (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, από 23/4).
Το “Illya Darling”, βασισμένο στη θρυλική ταινία “Ποτέ την Κυριακή” του Ζυλ Ντασέν, ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαλισσόβα, με τη Νάντια Μπουλέ στον ρόλο της Ίλιας. Μια ιστορία που γεννήθηκε στον Πειραιά, ταξίδεψε στο Χόλιγουντ και συγκίνησε το Broadway, επιστρέφει στον τόπο της, μέσα από τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και το εμβληματικό “Τα Παιδιά του Πειραιά”, που χάρισε στην Ελλάδα το Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού. Το musical, που είχε πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη και απέσπασε έξι υποψηφιότητες για Tony Awards, ξαναζωντανεύει την ανεξάρτητη και γεμάτη πάθος ηρωίδα του, εκεί όπου ξεκίνησε ο μύθος της (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, από (6/6).
“Αόρατος επισκέπτης”
Παράλληλα, ξένα κινηματογραφικά έργα μεταφέρονται δυναμικά στη σκηνή. Ο “Αόρατος επισκέπτης” του Ισπανού Οριόλ Πάουλο, γνωστός από το Netflix, παρουσιάζεται σε θεατρική διασκευή σε σκηνοθεσία Σοφίας Σπυράτου με την Κάτια Δανδουλάκη και τους Χρήστο Πλαΐνη, Θανάση Πατριαρχέα, Μελίνα Λεφαντζή, Ντίνο Σπυρόπουλο, Χλόη Μάντζαρη (“Κάτια Δανδουλάκη”).
Το “Festen” του Τόμας Βίντερμπεργκ, δανέζικο φιλμ του 1998 και ένα από τα πρώτα δείγματα της Σχολής Dogme 95, ξεχωρίζει για τη σκληρή, ψυχολογικά φορτισμένη οικογενειακή ιστορία του. Η ταινία ήταν αυθεντικό κινηματογραφικό έργο, όχι βασισμένο σε βιβλίο, και χαρακτηρίζεται από το αυστηρό, ρεαλιστικό ύφος που καθιέρωσε το Dogme 95. Αργότερα, το έργο διασκευάστηκε για τη θεατρική σκηνή, με στόχο να αναδείξει ακόμη πιο έντονα την ένταση και το ψυχολογικό βάρος της ιστορίας. Στην Ελλάδα, παίζεται για δεύτερη χρονιά σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου, με ένα θίασο που περιλαμβάνει τους Γιώργο Ζιόβα, Προμηθέα Αλειφερόπουλο, Γιώτα Φέστα, Ιωάννα Κολλιοπούλου, Ιωάννα Τζίκα, Γιάννη Καπελέρη κ.ά. (Άλμα).
Ελίνα Γιουνανλή©
“Festen”
“Η φάλαινα” είναι κι αυτή ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα σύγχρονης κινηματογραφικής ιστορίας που βρήκε νέα, βαθιά θεατρική ζωή. Το έργο του Σάμιουελ Ντι Χάντερ, που έγινε παγκόσμια γνωστό μέσα από την ομώνυμη ταινία του Ντάρεν Αρονόφσκι με τον Μπρένταν Φρέιζερ, μεταφέρεται για 2η χρονιά στη σκηνή σε μια απαιτητική θεατρική εκδοχή, με τον Πάνο Δαδακαρίδη στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Μαζί του παίζουν οι Γεωργία Μεσαρίτη, Βασίλης Ντάρμας, Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου, Ειρήνη Σταματίου (Νέος Ακάδημος).
Πάτροκλος Σκαφίδας©
“Η φάλαινα”
Ξένα λογοτεχνικά best sellers στην οθόνη και τη σκηνή
Δύο σημαντικά έργα ανήκουν σε εκείνες τις ιστορίες που ξεκίνησαν ως best sellers στη λογοτεχνία, αγαπήθηκαν μαζικά στον κινηματογράφο και σήμερα αποκτούν μια τρίτη, θεατρική ζωή. Το “Misery” του Στίβεν Κινγκ, ένα από τα πιο δημοφιλή και σκοτεινά μυθιστορήματά του, μεταφέρθηκε το 1990 στον κινηματογράφο από τον Ρομπ Ράινερ, με πρωταγωνιστές την Κάθι Μπέιτς – που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου – και τον Τζέιμς Κάαν. Η ιστορία του διάσημου συγγραφέα που πέφτει θύμα μιας εμμονικής θαυμάστριάς του παραμένει ένα κλειστοφοβικό ψυχολογικό θρίλερ για τη βία, την εξουσία και τη σκοτεινή πλευρά της λατρείας. Στη θεατρική εκδοχή, σε σκηνοθεσία Έλενας Καρακούλη, με πρωταγωνιστές τη Φιλαρέτη Κομνηνού, Αναστάση Ροϊλό το έργο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ένταση, καθώς η σύγκρουση των δύο χαρακτήρων εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο μπροστά στο κοινό, χωρίς κινηματογραφικά φίλτρα (Ανεσις).
Πάτροκλος Σκαφίδας©
“Τελευταία Έξοδος – Ρίτα Χέιγουορθ”
Αντίστοιχα, η “Τελευταία έξοδος – Ρίτα Χέιγουορθ” βασίζεται στη νουβέλα του Κινγκ Rita Hayworth and Shawshank Redemption, που έγινε παγκόσμιο φαινόμενο μέσα από την ταινία “The Shawshank Redemption” (1994) του Φρανκ Ντάραμποντ, με τους Τιμ Ρόμπινς και Μόργκαν Φρίμαν. Μια ιστορία φιλίας, ελπίδας και λύτρωσης μέσα στη φυλακή, που θεωρείται σήμερα μία από τις πιο αγαπημένες ταινίες όλων των εποχών. Στη θεατρική σκηνή, το σκηνοθετικό δίδυμο Δημήτρη και Ορέστη Σταυρόπουλου επιχειρεί να μεταφέρει τη δύναμη της αφήγησης με πρωταγωνιστές τον Νίκο Ψαρρά, τον Δημήτρη Παπανικολάου και τον Μάνο Βακούση, εστιάζοντας στη σχέση των δύο ηρώων και στην έννοια της εσωτερικής ελευθερίας (Ανεσις).
Κωνσταντίνος Λέπουρης
“Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς”
Κι άλλη ξένη λογοτεχνία στη σκηνή
Τα ξένα λογοτεχνικά αριστουργήματα έχουν εδώ και καιρό βρει τη δεύτερη ζωή τους στη θεατρική σκηνή, δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να ζήσει αγαπημένες ιστορίες σε νέα διάσταση. Στην πρώτη γραμμή βρίσκονται οι μεγάλοι Ρώσοι συγγραφείς: ο Λέον Τολστόι συναντάται με το θέατρο μέσα από έργα όπως “Η ανάστασις”, δραματοποιημένο μυθιστόρημα σε σκηνοθεσία Βασίλη Τριανταφύλλου (Θέατρο Nous – Creative Space), όπου η αδικία και η δύναμη ενός στρεβλού συστήματος συνθλίβουν ζωές, αλλά και “Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς”, σε σκηνοθεσία Δανάης Ρούσσου με την εξαιρετική Όλια Λαζαρίδου (Οικία Ιλίτς), που μεταφέρει με σπαρακτική ένταση την εσωτερική αναζήτηση του ήρωα.
Γιώργος Καπλανίδης©
“Το όνειρο ενός γελοίου”
Ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι αναδεικνύεται με “Το όνειρο ενός γελοίου” του απίθανου θεατρικού διδύμου Έφη Μπίρμπα και Άρης Σερβετάλη Κιβωτός (Κιβωτός), όπου οι ήρωες αντιμετωπίζουν την ανθρώπινη μοναξιά και την αδυναμία επικοινωνίας και με τη σκοτεινή νουβέλα “Ήμερη – Η ανατομία μιας πτώσης” σε σκηνοθεσία Γιάννη Νταλιάνη με τους Χάρη Χαραλάμπους Καζέπης, Ιώβη Φραγκάτου, Δήμητρα Σταύρου, Γιώργο Κορομπίλη (Θησείον, Ένα Θέατρο Για Τις Τέχνες).
Από τον Γκόγκολ, δύο κλασικά έργα έρχονται φέτος στο ελληνικό θέατρο: “Οι νεκρές ψυχές” σε σκηνοθεσία Σοφίας Καραγιάννη με τη βραβευμένη ομάδα GAFF όπου η σατιρική ματιά του συγγραφέα φωτίζει τον φθαρμένο κόσμο της γραφειοκρατίας και της απληστίας (Θησείον) και “Το ημερολόγιο ενός τρελού” σε σκηνοθεσία-ερμηνεία Επιφάνιου Κατσέλη (Οίκος Ερμηνείας Ελευθερία), που παρακολουθεί την ψυχική κατάρρευση ενός υπαλλήλου.
Ελίνα Γιουνανλή
“Ντάμα Πικα”
Το έργο του Πούσκιν, “Ντάμα Πίκα” σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινούς φέρνει στη σκηνή το νεαρό Χέρμαν και το στοιχειωμένο παιχνίδι της τύχης. Ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα,σε δραματουργία Έλσας Ανδριανού με τη Μπέτυ Αρβανίτη πλαισιωμένη απ τους: Δήμητρα Χατούπη, Νίκο Αλεξίου, Παναγιώτη Καμμένο, Εύα Σιμάτου, Γιάννη Σύριο (Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας). Το κλασικό μυθιστόρημα του Όσκαρ Ουάιλντ, “Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι”, ζωντανεύει στη σκηνή με τη Νάντια Κοντογεώργη να ερμηνεύει όλους τους βασικούς ρόλους. Ο Δημήτρης Αγιοπετρίτης-Μπογδάνος υπογράφει τη σκηνοθεσία, συνδυάζοντας γοτθική αισθητική και κινησιολογία για να αναδείξει τη σκοτεινή εμμονή με την ομορφιά και την ηθική παρακμή (Πορεία at Victoria).
Μαρία Τούλτσα©
“Η κατάρρευση”
Από την αμερικανική λογοτεχνία ξεχωρίζουν οι δραματοποιήσεις τριών best sellers. “Η κατάρρευση” του Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Σίμωνα, εξερευνά με ευαισθησία και ένταση την ψυχολογία των ηρώων και τις κοινωνικές αντιφάσεις της Αμερικής της Μεσοπολεμικής εποχής, με τους Γιάννη Γιαννούλη, Ματίνα Περγιουδάκη, Ιφιγένεια Γρίβα και άλλους (Rabbithole). Το sold out για 2η χρονιά “Όταν έκλαψε ο Νίτσε” του Ίρβιν Γιάλομ, σε σκηνοθεσία Ακύλλα Καραζήση και Νίκου Χατζόπουλου, μεταφέρει στη σκηνή το ομώνυμο παγκόσμιο μπεστ σέλερ, όπου ο φιλόσοφος Φρίντριχ Νίτσε συναντά τον γιατρό Γιόζεφ Μπρόιερ και τον Ζίγκμουντ Φρόιντ. Μέσα από διανοητικούς διαλόγους και ψυχολογικές αναλύσεις, εξετάζονται η ανθρώπινη μοναξιά, η υπαρξιακή κρίση και η σημασία της ευθύνης απέναντι στον εαυτό και στους άλλους. Φρίντριχ Νίτσε ο Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης. Γιατρός Γιόζεφ Μπρόιερ ο Γιάννης Κότσιφας. Ζίγκμουντ Φρόιντ ο Μάνος Βαβαδάκης (Πορεία at Victoria).
Χριστίνα Φυλακτοπούλου©
“Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν”
Το “Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν” του Χόρας Μακόι είναι μια συγκλονιστική νουβέλα, που σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά εξετάζει την Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης μέσα από τη ζωή νέων χορευτών που συμμετέχουν σε μαραθώνιους χορού, αγωνιζόμενοι για επιβίωση και αναγνώριση. Το έργο αποτυπώνει με σκληρή αλήθεια την κοινωνική αδικία, τη σωματική εξάντληση και την ψυχολογική πίεση των ηρώων, ενώ η σκηνική ένταση κρατά τον θεατή σε συνεχή αγωνία με πρωταγωνιστές τους: Νίκο Ιωαννίδη, Γιώργο Σεϊταρίδη, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, Ορνέλα Λούτη, Δήμητρα Κολλά, Νικόλα Μπράβο, κ.ά. (Εν Αθήναις).
Το γοτθικό και ψυχολογικό στοιχείο εκπροσωπείται από τον Έντγκαρ Άλαν Πόε, με το “Λίγεια”, σε σκηνοθεσία Δανάης Κατσαμένη, όπου η παράσταση βασίζεται στην πρώτη ελληνική μετάφραση του έργου από τον Νικόλαο Σπανδωνή, στην καθαρεύουσα των αρχών του 20ού αιώνα (Arroyo) και “Οι φόνοι της οδού Μοργκ”, σε σκηνοθεσία Εμμανουήλ Γ. Μαύρου όπου ο τρόμος και η αγωνία κρατούν ζωντανό το ενδιαφέρον (Δρόμος).
©Λευτέρης Τραχανίδης
“Αφηγήτρια ταινιών” με τη Νοεμή Βασιλειάδου
Τέλος, η θεατρική μεταφορά διεθνών best sellers περιλαμβάνει και σύγχρονες αφηγήσεις, όπως νουβέλα “Η αφηγήτρια ταινιών” του Ερνάν Ριβέρα Λετελιέρ που μεταφέρεται στο θέατρο σε δύο διαφορετικές εκδοχές. Σε σκηνοθεσία Ν. Λαμπάκη με τη Νοεμή Βασιλειάδου , αφηγείται την ιστορία ενός χαρισματικού κοριτσιού που παρακολουθεί τις ταινίες στον μοναδικό κινηματογράφο μιας φτωχής περιοχής στην έρημο Ατακάμα, φέρνοντας ζωντάνια και χρώμα στη ζωή των κατοίκων (Θέατρο του Νέου Κόσμου) και σε σκηνοθεσία της Μάγιας Πολιτάκη με την Κάτια Γέρου εξετάζει τη δεκαετία του ’60 στη Χιλή, όπου το κορίτσι αφηγείται τις ταινίες στους κατοίκους μιας πόλης ορυχείων, που δεν έχουν πρόσβαση στην ψυχαγωγία, δημιουργώντας μια κοινότητα μέσω της αφήγησης (Calderone Art Space, έως 22/2).
Αναστασία Γιαννάκη©
“Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας”
Η συγκλονιστική “Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας” σε διασκευή-σκηνοθεσία Ειρήνης Λαμπρινοπούλου βασίζεται στο αυτοβιογραφικό βιβλίο της Vanessa Springora, “Le Consentement (Συναίνεση)” που αφηγείται την κακοποίηση και τη χειραγώγηση μιας 14χρονης κοπέλας από έναν 50άρη συγγραφέα. Στο θέατρο αναδεικνύεται με αμεσότητα το κρίσιμο ζήτημα της ηθικής συναίνεσης και της κατάχρησης εξουσίας, μέσα από έντονη σκηνική παρουσία και ψυχολογική ένταση. Παίζουν: Βένια Σταματιάδη, Μαριλένα Μπαρταλούτσι, Κλέων Γρηγοριάδης και μαζί τους ο μουσικός επί σκηνής Andy Val (Υπόγειο Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν).
Περισσότερες πληροφορίες
Το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου
Η ιστορία ενός ανθρώπου που αναδεικνύει με απλότητα την εξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας, από το στάδιο της αγάπης και της τρυφερότητας στο επίπεδο της ενοχής και της αγριότητας.
Η φάλαινα
Η ιστορία κάθαρσης, αυτογνωσίας και συγχώρεσης, γνωστή από την οσκαρική κινηματογραφική της εκδοχή από τον Ντάρεν Αρονόφσκι με τον Μπρένταν Φρέιζερ (με πρωτότυπο τίτλο «The Whale»), με κεντρικό πρόσωπο τον αυτοκαταστροφικό παχύσαρκο Τσάρλι, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή. Ο ήρωας έχει χάσει την επαφή του με τον έξω κόσμο και την επιθυμία του για ζωή, ενώ παλεύει να συμφιλιωθεί με την αποξενωμένη κόρη του και το παρελθόν του.
Οι φόνοι της οδού Μοργκ
Στο Παρίσι του 1931 μάς μεταφέρει η θεατρική ομάδα Μήδεια όπου δολοφονούνται δύο γυναίκες. Ένας μεγάλος αριθμός μαρτύρων δηλώνει ότι άκουσε τη φωνή του πιθανού δολοφόνου, κανείς όμως δεν μπόρεσε να καταλάβει ποια γλώσσα μιλούσε. Αφού οι έρευνες της αστυνομίας βρίσκονται μπροστά σε ένα απόλυτο αδιέξοδο, την υπόθεση αναλαμβάνει ο ευφυής, εκκεντρικός, περιθωριακός διανοούμενος ερευνητής εγκλημάτων Αύγουστος Ντιπέν, ο οποίος καλείται να διαλευκάνει και το μυστήριο μιας κλεμμένης επιστολής που απειλεί να ταράξει συθέμελα τους κυβερνητικούς κύκλους. Η επιστολή θέτει σε κίνδυνο την σύζυγο του πρωθυπουργού και συνάμα όλη την κυβέρνηση, με έναν υπουργό να γνωρίζει το περιεχόμενο του γράμματος και είναι έτοιμος να το χρησιμοποιήσει για να εξελιχθεί σε αρχηγό κόμματος. Το ένστικτο, η λογική παρατήρηση και η μαθηματική ανάλυση του Ντιπέν θα δώσουν τη λύση, με βοηθό τον ένοικο και προστατευόμενο του, ποιητή και ζωγράφο, Πιερ Ροζέτ, θαυμαστή της μαθηματικής αναλυτικής μεθόδου.
Festen
Θεατρική μεταφορά της σινεφίλ ταινίας του κινήματος «Δόγμα 95», «Οικογενειακή Γιορτή» του Τ. Βίντερμπεργκ, με θέμα την ενδοοικογενειακή σεξουαλική κακοποίηση, που σπάσει τα όρια μεταξύ θεατή και ηθοποιού. Πρόκειται για την ιστορία μιας οικογενειακής γιορτής, παρουσία όλης της οικογένειας καθώς και πλήθους φίλων, για τα εξηκοστά γενέθλια του πατέρα. Όλοι τον αγαπούν και τον σέβονται. Ή μήπως όχι; Κατά την διάρκεια της γιορτής ο μεγαλύτερος γιος, ο Κρίστιαν, αποκαλύπτει το μυστικό που κρύβει από την παιδική του ηλικία και που πιθανότατα υπήρξε και ο λόγος αυτοκτονίας της δίδυμης αδελφής του.
Όταν έκλαψε ο Νίτσε
Θεατρική μεταφορά του παγκόσμιου μπεστ σέλερ σε μια παράσταση-διανοητική πρόκληση, όπου ο Φρίντριχ Νίτσε, ο γιατρός Γιόζεφ Μπρόιερ και ο Ζίγκμουντ Φρόιντ συναντιούνται στη σκηνή και οι θεατές γίνονται μάρτυρες μιας «ομαδικής ψυχανάλυσης». Επί σκηνής ξετυλίγεται η ανθρώπινη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στον θεραπευτή και στον θεραπευόμενο, δύο ανθρώπους που ο καθένας έχει τις δικές του ανάγκες και αδυναμίες. Ο Νίτσε θα κλάψει, αλλά και ο Μπρόιερ θα λυτρωθεί. Η διαδικασία της κατανόησης της ανθρώπινης ψυχής έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας αστυνομικής ιστορίας: αναζήτηση στοιχείων, απρόβλεπτες εξελίξεις, εμφάνιση σχεδόν ανυπέρβλητων εμποδίων, ακόμα και κίνδυνο θανάτου. Τρεις άντρες ζωντανεύουν το έργο, πότε ως αφηγητές και πότε υποδυόμενοι ρόλους. Οι ποθητές γυναίκες, η εκρηκτική Λου Σαλομέ, η ευάλωτη Άννα Ο., η σταθερή κυρία Μπρόιερ παρουσιάζονται μέσα από τα μάτια και τη φωνή των ανδρών σε μια ιστορία όπου εκείνες έχουν τον πρωταρχικό ρόλο.
Ο αόρατος επισκέπτης
Ένας επιτυχημένος νεαρός επιχειρηματίας, ο Αντριάν Ντόρια, κατηγορείται για το φόνο της ερωμένης του, αφού η αστυνομία τον βρίσκει δίπλα στο νεκρό της σώμα μέσα στο κλειδωμένο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου. Είναι παγιδευμένος σε μία δίνη από ανομολόγητους φόβους, παρορμητικές αποφάσεις, υποψίες, μυστικά και ψέματα. Μια δαιμόνια δικηγόρος καλείται να αποκαλύψει τι πραγματικά έχει συμβεί, έχει όμως μόνο δύο ώρες στη διάθεσή της για να το καταφέρει. Ο χρόνος μετράει αντίστροφα και η αλήθεια μπλέκεται με το ψέμα σε έναν σφιχτοδεμένο ιστό, στο έργο που αποτελεί θεατρική μεταφορά της ομώνυμης ταινίας του Ισπανού κινηματογραφιστή Οριόλ Πάουλο.
Αφηγήτρια ταινιών
Ένα χαρισματικό κορίτσι αναλαμβάνει να παρακολουθεί τις ταινίες που παίζονται στον μοναδικό κινηματογράφο στην φτωχή περιοχή της ερήμου Ατακάμα της Χιλής και να τις αφηγείται στους συγχωριανούς της, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι εργάτες στα ορυχεία νίτρου και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για διασκέδαση. Το σπίτι της μετατρέπεται σε μία ιδιότυπη σκηνή, όπου με θαυμαστή αφηγηματική ικανότητα ζωντανεύει τις ταινίες. Μέσα από την ιδιόμορφη καλλιτεχνική της ιδιότητα, η μικρή αφηγήτρια ονειρεύεται μια άλλη ζωή, πέρα από τα στενά όρια της κοινωνικής πραγματικότητας που την περιβάλλει. Μέχρι που η έλευση της τηλεόρασης αλλάζει τα πάντα. Στις αφηγήσεις της αντανακλάται η ιστορία των καθημερινών ανθρώπων που αγωνίστηκαν για την αλλαγή αλλά διαψεύστηκαν από την Ιστορία.
Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς
Σε ένα χώρο που διαμορφώθηκε ως η κατοικία του Ιβάν Ιλίτς παρουσιάζεται η θεατρική διασκευή της νουβέλας όπου ο Τολστόι στοχάζεται με σπαρακτικό και συνάμα κωμικό τρόπο πάνω στις έννοιες της ζωής και του θανάτου. Μέσα σε μια προπολεμική πολυκατοικία μία υπηρέτρια μαζεύει τα πράγματα κάποιου που δε ζει πια και αφηγείται την ιστορία του. Το πώς βιώνουμε σήμερα την έννοια της φθοράς πραγματεύεται η παράσταση-εμπειρία.
Η αφηγήτρια ταινιών
Στη Χιλή της δεκαετίας του ‘60, ένα κορίτσι έχει το σπάνιο χάρισμα να αφηγείται τις ταινίες στους κατοίκους μιας πόλης ορυχείων, οι οποίοι δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν εισιτήριο για το σινεμά. Η «αφηγήτρια» προσφέρει διαφυγή στο όνειρο, τη στιγμή που η χώρα μεταμορφώνεται ριζικά, στη γλυκόπικρη ιστορία – ύμνος στη δύναμη της αφήγησης, όπου παρελαύνουν η Μέριλιν Μονρόε, ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, ο Τσάρλι Τσάπλιν, με φόντο την έρημο.
Οι νεκρές ψυχές
Για πρώτη φορά μεταφέρεται στο θέατρο το σατιρικό μυθιστόρημα, όπου ένας φιλόδοξος τυχοδιώκτης εξαγοράζει ονόματα δουλοπάροικων που έχουν πεθάνει ώστε στην επόμενη απογραφή να ανέβει κοινωνικά. Ο Πάβελ Ιβάνοβιτς, ένας φιλόδοξος κι αδίστακτος τυχοδιώκτης, πηγαίνει από πόλη σε πόλη, για να εξαγοράσει σε εξευτελιστική τιμή τους δουλοπάροικους που έχουν πεθάνει στη δεκαετία που μεσολαβεί ανάμεσα σε δύο απογραφές, δηλαδή τις νεκρές ψυχές, που οι αφέντες τους εξακολουθούν να πληρώνουν γι’ αυτούς κεφαλικό φόρο. Μέσα από το ανελέητο χιούμορ και την παράλογη συμπεριφορά των γαιοκτημόνων, βγαίνει στην επιφάνεια με τον πιο ανάγλυφο τρόπο η αγωνία του μεγάλου αυτού Ρώσου συγγραφέα να κρατήσει την συνείδηση του λαού του καθαρή και την ψυχή του ζωντανή.
Τελευταία έξοδος – Ρίτα Χέιγουορθ
Η θεατρική μεταφορά της ταινίας-σταθμός «The Shawshank Redemption» που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ, παρουσιάζεται πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή. Ένα έργο-ύμνος στη δύναμη της πίστης, της αξιοπρέπειας και της ελπίδας, για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι. Σύμφωνα με την υπόθεση, ο Άντι οδηγείται στη φυλακή για ένα έγκλημα που αρνείται πως έχει διαπράξει. Παρά τη βίαιη καθημερινότητα και τον εγκλεισμό, ο ήρωας παλεύει να διατηρήσει τα ιδανικά του και βρίσκει απροσδόκητη στήριξη στη φιλία που αναπτύσσει με τον Ρεντ. Σε ένα περιβάλλον δομημένο για να υποτάξει κάθε ίχνος ελευθερίας, ο Άντι θυμίζει σε όλους ότι είναι ακόμα άνθρωποι.
Η κόμισσα της φάμπρικας
Στη γνωστή από τον ελληνικό κινηματογράφο ιστορία, ένα χρόνο μετά τα Ιουλιανά, μπλέκονται αριστεροί, δεξιοί, πλουτοκρατία, λούμπεν προλεταριάτο, υπηρέτες και κυρίες του καλού κόσμου και στο κέντρο ο έρωτας μιας νεαρής μεγαλοαστής με δυναμικό χαρακτήρα και γοητεία μ’ ένα λαϊκό παιδί, αστυφύλακα στο επάγγελμα. Η παράσταση εντάσσεται στο συνολικό πλαίσιο εορτασμού των 100 ετών από τη γέννηση του Κώστα Πρετεντέρη. Ο έρωτας ζωντανεύει σε μια μεταπολεμική Ελλάδα που παλεύει να βρει τη θέση της στο χώρο που θεωρεί ότι της αρμόζει – ταξικοί αγώνες, ρουσφέτια όλων των ειδών, βολέματα και ψιλοαπατεωνίες.
Misery
Μια ιδιόρρυθμη stalker φυλακίζει έναν τραυματισμένο συγγραφέα και τον πιέζει να γράψει το τελευταίο του μυθιστόρημα με βάση τη δική της βούληση, βασισμένο στο ομώνυμο μπεστ σέλερ και την κινηματογραφική εκδοχή. Ο διάσημος συγγραφέας Πολ Σέλντον σώζεται από ένα αυτοκινητικό ατύχημα από την “νούμερο ένα θαυμάστριά του”, Άννι Γουιλκς. Ανίκανος να κινηθεί, σταδιακά συνειδητοποιεί πως είναι εγκλωβισμένος σε ένα απομονωμένο σπίτι, στη μέση μιας χιονοθύελλας, από μια διαταραγμένη γυναίκα που δεν σκοπεύει να τον αφήσει να φύγει ποτέ. Το έργο ανιχνεύει τα όρια της εξουσίας, της χειραγώγησης και του εγκλεισμού. Μια καθηλωτική ιστορία που εξερευνά σε βάθος — και με δόσεις βιτριολικού χιούμορ — τη σκοτεινή πλευρά της δημιουργικότητας και την τοξική αφοσίωση.
Ο φίλος μου ο Λευτεράκης
Ο Θόδωρος επινοεί ένα φανταστικό φίλο για να καλύψει τις «εξόδους» του στη σύζυγό του. Όλα όμως ανατρέπονται όταν ο «Λευτεράκης» εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά του – ολοζώντανος και άκρως πειστικός. Ένα θεατρικό έργο που αγαπήσαμε μέσα από την γεμάτη παρεξηγήσεις, ανατροπές και αστείρευτο χιούμορ ταινία του ’60, το οποίο ανεβαίνει σε μια παράσταση με φρέσκια ματιά και γρήγορο ρυθμό.
Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν
Η βασισμένη σε αληθινά γεγονότα συγκλονιστική νουβέλα «They Shoot Horses, Don’t They?» διαδραματίζεται στην Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης. Δεκάδες νέοι, φτωχοί, άνεργοι και άστεγοι, θύματα της κρίσης διεκδικούν μια θέση στο Χόλιγουντ. Κίνητρο το μεγάλο έπαθλο αλλά και η δωρεάν διαμονή και διατροφή για όσο κρατήσει ο χορός. Στόχος ένα καλύτερο μέλλον, μια πιο ανθρώπινη ζωή και γιατί όχι, μια καριέρα στον κινηματογράφο. Οι κανόνες του μαραθωνίου, σκληροί και αδυσώπητοι. Οι διαγωνιζόμενοι πρέπει με κάθε τρόπο να παραμείνουν όρθιοι, χορεύοντας αδιάκοπα, με ελάχιστα διαλείμματα, για μέρες, εβδομάδες, μήνες, μέχρι τελικής κατάρρευσης. Νικητής, το τελευταίο ζευγάρι που θα κρατηθεί όρθιο.
Ήμερη – Η ανατομία μιας πτώσης
Μία από τις πιο δυνατές και σκοτεινές νουβέλες του Ντοστογιέφσκι, μεταφέρεται στη σκηνή σε μια σύγχρονη, εσωτερική ανάγνωση πάνω στην έννοια της πτώσης — σωματικής, ηθικής και υπαρξιακής, εμπνευσμένη από το έργο, τη ζωή και τη φιλοσοφία του κορυφαίου Ρώσου συγγραφέα. Ο Ντοστογιέφσκι τοποθετεί στο κέντρο της αφήγησης έναν άνδρα-αφηγητή, που μονολογεί πάνω από το άψυχο σώμα της γυναίκας του. Ο Γ. Νταλιάνης προχωρά ένα βήμα παραπέρα: δίνει φωνή και στη γυναίκα, που στο πρωτότυπο παραμένει σιωπηλή. Σύμφωνα με την υπόθεση, ένας άντρας, θύμα μιας ανυπόστατης συκοφαντίας, αποτραβιέται από την κοινωνία και ανοίγει ένα ενεχυροδανειστήριο. Εκεί, μέσα στην ψυχρή του μοναξιά, γνωρίζει μια νεαρή ορφανή κοπέλα – ένα πλάσμα αθώο και ανεξάρτητο, που παλεύει να επιβιώσει. Της προτείνει να παντρευτούν, εκείνη δέχεται, αλλά ο γάμος τους μετατρέπεται σε έναν λαβύρινθο φόβου και αμοιβαίας αδυναμίας. Η σιωπή της γίνεται καθρέφτης της δικής του ενοχής.
Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας
Το «Le Consentement», το κείμενο-τομή για τη συναίνεση και την κατάχρηση εξουσίας, αποτελεί την προσωπική μαρτυρία της εκδότριας Vanessa Springora σχετικά με τη σχέση που σύναψε ως δεκατετράχρονη ανήλικη με τον πενηνταδυάχρονο συγγραφέα Gabriel Matzneff, σημαίνον πρόσωπο των γαλλικών Γραμμάτων με ισχυρές πολιτικές διασυνδέσεις. Μεταφέρεται για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή αποκαλύπτοντας την πολυπλοκότητα των γεγονότων μέσα από μια υπόθεση που σημάδεψε τη γαλλική πνευματική ζωή και αναζωπύρωσε διεθνώς το ερώτημα των ορίων της συναίνεσης. Η νεαρή Vanessa μετατρέπεται σταδιακά από ανθρώπινη ύπαρξη σε «μούσα», σε πρόσωπο παγιδευμένο σε μια συνθήκη στην οποία επισήμως έχει «συναινέσει» — ένα αφήγημα που καταρρέει όταν, χρόνια αργότερα, αποφασίζει να το αμφισβητήσει δημόσια. Τα ερωτήματα παραμένουν ανοιχτά: Μπορεί μια σχέση να είναι ελεύθερη όταν δεν είναι ισότιμη; Όταν η τέχνη αγγίζει σκοτεινές πραγματικότητες, ποια είναι η δική μας θέση απέναντί της;
Ντάμα Πίκα
Για πρώτη φορά στο ελληνικό θέατρο, η παράσταση “Ντάμα Πίκα” ζωντανεύει τη διάσημη νουβέλα του Πούσκιν. Η ιστορία ακολουθεί τον νεαρό Χέρμαν, που μετατρέπεται από συγκρατημένο άνθρωπο σε εμμονικό παίκτη, προσπαθώντας να αποκαλύψει το μυστικό της γριάς κόμισσας και να ελέγξει την τύχη του. Με λεπτή ειρωνεία, το έργο ισορροπεί ανάμεσα στον υπερφυσικό ρομαντισμό και τον ιδιότυπο ρεαλισμό, δείχνοντας πώς η ανθρώπινη επιθυμία για εύκολο κέρδος και η μανία για έλεγχο μπορούν να οδηγήσουν σε τραγική κατάληξη.
Λίγεια
Το γοτθικό αφήγημα διηγείται το θάνατο της δεύτερης συζύγου του εθισμένου στο όπιο αφηγητή. Πριν την ταφή της όμως ανασταίνεται η Λίγεια, η πρώτη του σύζυγος. Σύμφωνα με τη δημιουργική ομάδα: Η Λίγεια πέθανε. Απόψε της αποτίουμε φόρο τιμής. Αυτή που για τον Έντγκαρ υπήρξε φίλη και μνηστή, σύντροφος στην σπουδή της μαγείας και τελικά αγαπημένη σύζυγος στη ζωή. Η παράσταση ανιχνεύει το μεγαλείο της γυναικείας μορφής ως Σύμβολο, ως Τοπίο όπου βρίσκουν διέξοδο, είτε μέσω της γραφής, είτε μέσω της δημιουργικής ανάγνωσης, το κρυστάλλινο συναίσθημα, η ποιητική ευφυΐα κι η ερεβώδης μουσικότητα των λέξεων του Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Η παράσταση βασίζεται στην πρώτη ελληνική μετάφραση του έργου από τον Νικόλαο Σπανδωνή, στην καθαρεύουσα των αρχών του 20ού αιώνα.
Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι
Η Νάντια Κοντογεώργη γίνεται χαμαιλέοντας και ερμηνεύει όλα τα πρόσωπα του κλασικού έργου, στην πολυβραβευμένη, σύγχρονη, ριζοσπαστική θεατρική διασκευή του Κιπ Γουίλιαμς. Ο Ντόριαν Γκρέι εύχεται να μείνει για πάντα νέος, αφήνοντας το πορτρέτο του να φέρει τα σημάδια του χρόνου και των πράξεών του. Καθώς παραδίδεται στην ηδονή και την ανηθικότητα, το σώμα του μένει άφθαρτο, ενώ το πορτρέτο αποκαλύπτει τη διαφθορά της ψυχής του, οδηγώντας τελικά στην αυτοκαταστροφή του. Το «Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι» αντανακλά τα μέσα της σύγχρονης εποχής, της εικόνας, της οθόνης, της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης. Ο Ντόριαν αναγεννά τη διαβρωμένα αγγελική μορφή του και προσκαλεί τον θεατή να συναντηθεί με τις πολλαπλές πτυχές του εαυτού του, από το διαδικτυακό του άβαταρ μέχρι τη μύχια αλήθεια του.
Λόλα
Η θρυλική ηρωίδα της Τρούμπας από το εμβληματικό φιλμ νουάρ του 1964 (σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου) ζωντανεύει για πρώτη φορά στο θεατρικό σανίδι, σε μια παράσταση για τον έρωτα, τη νύχτα και τη σκληρότητα του περιθωρίου, με 22μελή θίασο. Η Λόλα του καμπαρέ, του καπνού, του πάθους, της προδοσίας, της αγάπης και της ζήλιας, με φόντο τον σκοτεινό κόσμο της Τρούμπας, που βρίσκεται υπό την προστασία του αρχιμαφιόζου Στέλιου, αγωνίζεται να επιβιώσει στο πλευρό του μεγάλου της έρωτα, του Άρη. Εκείνος μόλις έχει βγει από τη φυλακή για να αναζητήσει εκδίκηση. Οι δυό τους πασχίζουν να δραπετεύσουν, η νύχτα όμως δεν συγχωρεί και τους οδηγεί σε μια μοιραία σύγκρουση ξεκαθαρίσματος λογαριασμών.
Η ανάσταση
Η αδικία και η διαβρωτική ισχύς ενός στρεβλού συστήματος, που συνθλίβει ζωές και αφήνει εγκλήματα ατιμώρητα, βρίσκονται στον πυρήνα του τελευταίου έργου του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα. Το μυθιστόρημα αφηγείται το ηθικό και πνευματικό ταξίδι του πρίγκιπα Νεχλιούντοφ, όταν σε μια δίκη αναγνωρίζει μια γυναίκα που είχε αγαπήσει και εγκαταλείψει, την Κατιούσα Μάσλοβα, οδηγώντας την σε κοινωνική πτώση. Οι ήρωες παλεύουν με τις συνέπειες των επιλογών τους, αλλά και με την κοινωνική βία που τους περιβάλλει: από μικρές, αθέατες πληγές έως μεγάλα συλλογικά εγκλήματα. Επιδιώκοντας να αναλάβει την ευθύνη του, αποφασίζει να την ακολουθήσει και να επανορθώσει, παρά την αντίστασή της αλλά και την αδιαφορία της κοινωνίας. Καθώς η Μάσλοβα καταδικάζεται άδικα και εξορίζεται στη Σιβηρία, ο Νεχλιούντοφ ακολουθώντας την περνά από μια βαθιά εσωτερική κάθαρση, βλέποντας κατάματα τη διαφθορά του δικαστικού συστήματος, την κοινωνική αδικία και τις ταξικές ανισότητες. Η παράλληλη διαδρομή τους γίνεται μια πορεία αντίστασης απέναντι στους θεσμούς που συνθλίβουν τους αδύναμους. Οι δύο ήρωες αναζητούν μια νέα αρχή.
Η κατάρρευση
Η ομάδα Νοσταλγία βυθίζεται στον κόσμο του Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ, ενός από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της παγκόσμιας πεζογραφίας, μέσα από την πρώτη ελληνική θεατρική διασκευή του παράδοξου διηγήματος – κολάζ αυτοβιογραφικών κειμένων που χρονογραφούν την πορεία και τη ζωή του. Αποτελεί έναν από τους κύριους εκπροσώπους της αποκαλούμενης Χαμένης γενιάς των Αμερικανών λογοτεχνών. «Ο Μεγάλος Γκάτσμπι», «Τρυφερή είναι η νύχτα», «Η παράξενη ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον» είναι μερικά μόνο από τα αριστουργήματά του. Η ζωή του υπήρξε θυελλώδης και τόσο ασταθής, όσο και οι περιπέτειες των ηρώων του, που είναι πρόσωπα μυθικά και καθημερινά την ίδια στιγμή. Μοναδικός στο είδος του, με μια νέο-ρομαντική και διεισδυτική ματιά ο Φιτζέραλντ αναρριχάται στον ανθρώπινο ψυχισμό ξεπερνώντας τον πρώιμο νατουραλισμό, πλανάται σε μέρη που η φαντασία και τα όνειρα συμπληρώνουν τα κενά της πραγματικότητας. Η αγωνία και ο αγώνας για επιβίωση, για αναγνώριση, για επικοινωνία, είναι συνυφασμένα με μια διάθεση γλυκόπικρη και ταυτόχρονα ανταριασμένη: γνήσιο παιδί της εποχής της τζαζ και τη ποτοαπαγόρευσης. Πριν το απότομο τέλος της ζωής του, δημιουργεί ένα μικρό κολάζ αυτοβιογραφικών κειμένων, που όλα μαζί συνθέτουν μια αποτίμηση της μέχρι στιγμής πορείας του, προσωπικής και επαγγελματικής.
Παλλάς
Βουκουρεστίου 5 (City Link)
Άλμα
Ακομινάτου 15-17 & Αγ. Κωνσταντίνου
Οικία Ιλίτς
Λαμψάκου 11 (έναντι Αμερικανικής Πρεσβείας, 1ος όροφος)
Διαβάστε ακόμα
Τελευταία άρθρα Θέατρο
