Στον δρόμο για την επίτευξη του στόχου των μηδενικών εκπομπών ρύπων, οι κατασκευαστές οφείλουν να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο που τους δίνεται. Τα υβριδικά, plug-in υβριδικά και ηλεκτρικά με μπαταρίες (BEV) είναι κάποια από αυτά αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είναι τα μοναδικά. Ένα ακόμα είναι αυτό της υδρογονοκίνησης και η τελευταία εταιρία που αρχίζει να κάνει τα πρώτα αναγνωριστικά βήματα σε αυτόν τον κόσμο είναι η Stellantis που δημιούργησε ένα ενδιαφέρον concept βασισμένο στην αρχιτεκτονική των Citroen e-Dispatch/Peugeot e-Expert.

Η βασική διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι το μοντέλο (που δεν έχει παρουσιαστεί επίσημα, πόσο μάλλον να έχει λανσαριστεί στην αγορά) κάνει χρήση διαφορετικών πηγών ενέργειας για να μεγιστοποιήσει τα οφέλη που παρέχουν. Συνδυάζει λοιπόν κυψέλες υδρογόνου με απόδοση 60 ίππων οι οποίες τροφοδοτούνται από τρεις δεξαμενές με συνολική χωρητικότητα 4.4 κιλών, με έναν ηλεκτροκινητήρα 125 ίππων που αντλεί ενέργεια από μία μπαταρία 50 kWh. Οι κυψέλες υδρογόνου βρίσκονται στο εμπρός μέρος του οχήματος, εκεί που θα ήταν η Μ.Ε.Κ. με τις δεξαμενές να έχουν τοποθετηθεί στην θέση της μπαταρίας της ηλεκτροκίνητης έκδοσης των e-Dispatch/e-Expert, στο πάτωμα του οχήματος ενώ υπάρχει και μία μπαταρία 10.5 kWh κάτω από το καθίσματα που μπορεί να επαναφορτιστεί με καλώδιο και προσφέρει από μόνη της 50 χιλιόμετρα αυτονομίας. Σύμφωνα με τη Stellantis, το σύνολο παρέχει αυτονομία που αγγίζει τα 400 χιλιόμετρα και δημιουργήθηκε ώστε να αποτελεί το καλύτερο που έχουν να προσφέρουν οι δύο τεχνολογίες.

Η μπαταρία τροφοδοτεί το σύστημα κατά την εκκίνηση, σε χαμηλές ταχύτητες και όταν επιταχύνει το αυτοκίνητο και οι κυψέλες υδρογόνου αναλαμβάνουν σε σταθερές ταχύτητες ή όταν οι συνθήκες δεν απαιτούν υψηλή ενέργεια ενώ όπως σε ένα BEV, υπάρχει και ένα σύστημα ανάκτησης ενέργειας που επανατροφοδοτεί την μπαταρία κατά την επιβράδυνση. Εφόσον οι κυψέλες υδρογόνου και οι δεξαμενές του καυσίμου έχουν τοποθετηθεί στην υπάρχουσα αρχιτεκτονική, δεν θυσιάζεται πολύτιμος αποθηκευτικός χώρος ή το ωφέλιμο φορτίο του επαγγελματικού που παραμένει στους έως 1.1 τόνους, ανάλογα με την διαμόρφωση βεβαίως.

Το πρόβλημα στην διάδοση της τεχνολογίας της υδρογονοκίνησης είναι οι υποδομές: η Stellantis αναφέρει ότι υπάρχουν μονάχα 25 σταθμοί σε ολόκληρη την Γαλλία και 90 στη Γερμανία, αν και προστίθενται νέοι κάθε μήνα. Άρα, το υδρογονοκίνητο βαν είναι περισσότερο ένα… πείραμα και θα χρησιμοποιηθεί για την εξέλιξη της δεύτερης γενιάς της τεχνολογίας που θα προσφέρεται για χρήση σε ευρύτερη γκάμα οχημάτων – επαγγελματικών και επιβατικών. Είναι ένα ενδιαφέρον πείραμα όμως, αφού χρησιμοποιεί το υπάρχον υλικό και τεχνογνωσία από ειδικούς στον τομέα του υδρογόνου.